Fan favourites

26 04 2012

In de rubriek ‘Met Het Mes Op De Keel’ zet de redactie van The Road to Baku elke donderdag twee deelnemers aan het komende Eurovisie Songfestival tegenover elkaar. Beide inzendingen hebben een link met elkaar, maar er zijn ook verschillen! Het is aan jullie om de keus te maken, het mes staat immers op de keel! In deze aflevering: Cyprus vs. Zweden.

De link

Het Songfestival komt er weer aan: haal je lijstjes tevoorschijn! Niet alleen de zogenaamde ‘dagjesmensen’ pakken er een briefje bij- fans maken hun top 42 vaak al weken van te voren via Facebook en Youtube bekend. Moeilijk is het dan niet om van die lijstjes een soort optelsom te maken. De eerste voorspellingen zijn geboren, maar hoe betrouwbaar zijn ze?

Door de jaren heen zijn de nodige fan favourites ten onder gegaan. Dit jaar zijn de vrolijke dansliedjes van Cyprus en Zweden de potentiële slachtoffers. Cyprus koos al vroeg in het seizoen voor Ivi Adamou, die meerdere liedjes ten gehore bracht tijdens de nationale finale. Het werd het aanstekelijke La la la love, nu al een Euroclubkraker van de bovenste plank.

In Zweden was de euforie rondom Loreen vanaf het begin direct groot. Fans benadrukten haar muzikale kwaliteiten als zijnde superieur aan die van concurrent Danny Saucedo. Wie de liedjes niet gehoord had zou bijna denken dat Euphoria een folkloristische ballade is die op een uitvoering van het plaatselijk conservatorium niet zou misstaan.

De verschillen

Dat valt tegen: Euphoria is ‘gewoon’ een dancenummer (net als dat van Danny), met hooguit een stemvastere uitvoering. Daarin zit hem overigens wel het grote verschil met Cyprus. Ivi Adamou heeft zich nog nergens aan een live uitvoering van haar Songfestivalliedje gewaagd en de geruchten gaan dat ze het vocaal nog af zou leggen tegen haar landgenote Christina Metaxa (2009). Nu Cyprus ook Eurovision In Concert aan zich voorbij laat gaan zullen we tot mei moeten wachten voor we daarover uitsluitsel krijgen.

De balans

Zweden hoeft zich geen zorgen te maken over de live performance, en kan dus de hoge verwachtingen wellicht waarmaken. Cyprus heeft de mazzel uit te komen in de eerste halve finale, waar de strijd nog redelijk open lijkt. Wellicht herhaalt Cyprus dan het trucje van Charlotte Perelli, Hera Björk en Kati Wolff: de finale halen, en pas daarin echt door de mand vallen. Wie denk jij dat de flop van dit jaar wordt?

En nu jullie! Zoek de verschillen, beantwoord de vraag en reageer gerust, maar vergeet niet: Je móét kiezen: Zweden, of toch Cyprus?

Advertenties




Zweden vs. Rusland

5 05 2011

Relletjes bij het Songfestival zijn er ieder jaar. Dit jaar is Rusland ervan overtuigd dat Zweden haar performance heeft gestolen. Oordeel zelf.

http://www.youtube.com/watch?v=38PS-98vMcY





Die jongen van de kritische vragen

3 05 2011

Dinsdag 3 mei 2011 om 19.15. Derde liveverslag vanuit het perscentrum in Düsseldorf.

Repetities en persconferenties tegelijkertijd betekent keuzes maken- maar niet als je Steef heet. Ik deed beiden, wat betekent dat iedereen me hier nu al kent als the flying Dutchman, de jongen die overal op en neer rent. Dat ik ook een andere bijnaam heb, lees je later in dit verhaal.

Lees de rest van dit artikel »





Het geheim van Europa’s meest succesvolle voorronde

12 03 2011

Zweden kiest vanavond zijn inzending voor Düsseldorf via de nog altijd mateloos populaire voorronde Melodifestivalen; een fenomeen in Songfestivalland. In 2008 keken 4,1 miljoen Zweden naar het nationale muziekfeest. Dat zijn cijfers die we in Nederland hooguit halen bij een belangrijke wedstrijd van het Nederlands voetbalteam. In Zweden is dit echter geen uitzondering. Hoe heeft Melodifestivalen zich geworteld in de Zweedse muziekcultuur?


Door Hendrik Kramer

De TROS probeerde het in Nederland met een soortgelijk systeem in 2003, 2004 en 2005 maar toen de NOS het in 2006 weer overnam werd er van het plan afgestapt. In Nederland moet een voorronde liefst zo snel en geruisloos mogelijk worden afgehandeld. Hoe anders is dat in Zweden. Zodra de Eurovisiefinale achter de rug is beginnen de Zweedse componisten al met het schrijven van hun liedje voor volgend jaar. Zweden is een gevestigd land als het gaat om het schrijven en produceren van popliedjes. De Zweedse componisten volgen op plaats drie na de Verenigde Staten en Engeland.

Lees de rest van dit artikel »





Home sweet home

21 05 2010

Vrijdag 21 mei om 18.40; zesde live verslag vanuit de EBU werkplekken in Oslo.

Een rommelige dag opnieuw, met veel ups en downs. En dan heb ik het niet eens alleen over de rehearsals, die kwalitatief veel meer uiteen liepen dan gisteren. Ik moest me opnieuw door techniekproblemen heen worstelen- maar het materiaal voor Sieneke Journaal deel 2 is eindelijk in Nijmegen- en een beslissing nemen over wel of niet terugreizen.

Dat laatste was misschien wel het moeilijkst. Het liefst zou ik natuurlijk de repetities van morgen en zondag meemaken. Maar als ik niet terug ging, betekende dat door een bureaucratisch probleem bij de KLM ook dat ik zondag na de finale later terug zou komen. En daarmee een deel van mijn laatste tenniswedstrijd missen.

Daarbij opgeteld dat ik Hendrik beloofd had om met hem samen te reizen, en de heimwee die het aantrekkelijk maakt weer even thuis te zijn, heb ik besloten morgen terug te reizen. Een weekend thuis zijn zal me goed doen om er volgende week weer tegenaan te gaan. Bij dit soort beslissingen is er maar één waar je naar moet luisteren: je hart.

Repetities

Uiteraard gebeurde er weer genoeg op het toneel vandaag. De repetitie van Albanie bracht nog weinig nieuws, maar daarna was het de beurt aan Griekenland. Een lied dat me helemaal niets doet (bij ons thuis noemen we het ‘Pizza’ in plaats van ‘Opa’), maar wauw, wat een show! Geen Sakis, maar perfect in beeld gebracht en een mogelijke winnaar van in ieder geval deze halve finale.

De liedjes na Griekenland vielen daarmee meteen allemaal tegen. Portugal’s ballad is te middelmatig om echt op te vallen, en wordt bovendien niet heel overtuigend gebracht. Macedonie vind ik zelf een erg vrolijk nummer, en zowaar: Yaron was het nu eens met me eens. Het lied valt echter totaal niet op bij kijkers die nog met ‘Opa’ in hun hoofd nadreunen.

Tijdens de Macedonische repetitie gebeurde trouwens iets erg grappigs. De rapper Billy, die het lied een stoere image moet geven, liet tijdens de rap zijn bril vallen. Niet echt cool als je het mij vraagt. De persconferentie leverde nog hilarischere taferelen op, toen de delegatieleidster diezelfde Billy in haar beste Engels voorstelde als ‘The Raper’.

Belarus, gisteren nog verantwoordelijk voor een zeer amusant feest, was vandaag één van de grootste verliezers. Vlak na Portugal en ingeklemd tussen Griekenland en IJsland komt de zoetsappige ballade totaal niet uit de verf. De act met de vlindervleugels wordt door de pers hier massaal afgeserveerd, en ik kan ze geen ongelijk geven.

In de break tussen de repetities van de eerste en de tweede halve finale, gingen Yaron en ik op jacht naar wat meer promomateriaal. Yaron heeft goede connecties bij de Israelische delegatie, en voor ik het wist was ik Israelische aankondigingen in postvakjes aan het proppen. Wat overigens een kunst op zich is, door de onhebbelijk grote promotas van de Griekse delegatie- compleet met muts.

De dag stond voor ons in het teken van de Israelische repetitie. Het is één van de weinige liedjes die we allebei erg waarderen. Eerst was het echter nog de beurt aan Litouwen. De grappig bedoelde inzending ziet er op het podium nog wel aardig uit, maar op beeld is het geheel erg rommelig. De broeken gaan weer vrolijk uit, maar zelfs dat is op tv alleen voor de oplettende kijkers zichtbaar.

Armenie kampt met dezelfde problemen. De 1.96 meter lange (!!) Eva Rivas zingt prima, draagt godzijdank geen galajurk meer, en geeft een prima performance weg. Er werd echter wel flink gediscussieerd over de beeldvoering. De Armeense delegatie was terecht ontevreden over de vele shots van veraf. Hopelijk krijgen ze wat gedaan, want als het zo blijft zoals vandaag, kan Armenie wel eens blijven steken.

Eva is letterlijk ‘way above my league’…

Israel maakte de meeste indruk van de drie favorieten. Harel Skaat zingt prima en hoeft qua choreografie geen gekke dingen te doen; beter niet zelfs. Yaron en zijn Israelische vrienden waren laaiend enthousiast, maar ook de flinke hoeveelheid pers was overtuigd. Een lied dat zomaar eens de winnaar bij de jury zou kunnen worden.

In een verder vocaal goed jaar valt Zwitserland flink uit de toon. The Suiss disease wordt het hier genoemd, want Michael von der Heide zit er minstens zo ver naast als zijn voorgangers. De finale kan hij nu al vergeten. Zweden tot slot, heeft de choreografie bijna identiek gehouden aan de nationale finale. De video daarvan was erg indrukwekkend, en ik verwacht aanstaande donderdag niet anders.

Naast de repetities heb ik natuurlijk ook weer geprobeerd wat foto’s met artiesten te maken. Flink gelachen ook, met Yaron opnieuw, omdat we dit keer allebei graag met Eva Rivas op de foto wilden- we waren alleen allebei onderdeurtjes vergeleken met haar. Vanavond moet ik even wat Noorse kronen uit de muur trekken om mijn hotel te betalen. Dan een leuk kaartje kopen voor een vriendin uit Duitsland, eten, en klaarmaken voor de terugreis morgen.

Blijf de website volgen dit weekend, er volgt nog elke dag een update. Vanaf zondagavond ook weer live vanuit Oslo, dan samen met Hendrik. De liveshows komen eraan, en ik kijk er naar uit. Ik ben alleen ook blij dat ik tussendoor eventjes lekker thuis mag zijn.

Steef van Gorkum

nb. All pictures on this blog are owned by Steef van Gorkum. Using them without asking me first, is of course prohibited.