Verheerlijking van de dark ages

2 02 2014

West-Europa moet haar Songfestivalverleden van zich afschudden. Niet alleen omdat muziekstijlen uit dat verleden afgestraft worden op het moderne Songfestival. Maar ook omdat het verheerlijken van het verleden leidt tot een vertroebelde blik op het heden.

berlijnse muur bernauer strasse

In de jaren vóór de val van de Berlijnse muur was het Songfestival een puur West-Europese aangelegenheid. In die periode, met name eind jaren ’80 en begin jaren ’90, stond het festival muzikaal stil. Bepaalde genres bleven de boventoon voeren. Europa ontwikkelde zich op muzikaal gebied, maar het Songfestival bleef achter. Op een paar leuke uitschieters na kon je spreken van een soort Middeleeuwen. Lees de rest van dit artikel »

Advertenties




Wegens succes geprolongeerd

25 04 2013

In de rubriek ‘Met Het Mes Op De Keel’ zet de redactie van Road to Malmö elke donderdag twee deelnemers aan het komende Eurovisie Songfestival tegenover elkaar. Beide inzendingen hebben een link met elkaar, maar er zijn ook verschillen! Het is aan jullie om de keus te maken, het mes staat immers op de keel! In deze aflevering: UK vs. Duitsland.

Cascada Official Photo Eurovision.tvDe link
Na drie jaar lang te hebben gefocust op nieuw talent, kiezen de Duitsers dit jaar in hun voorronde massaal voor de gevestigde naam. Topfavoriet Cascada wint met haar lied ‘Glorious’ met overmacht de nationale finale. Na enkele plagiaatclaims te hebben overleefd, is de dance-act klaar voor Malmö – en ook daar behoort Duitsland tot de getipte landen.

Grote Namen op het Songfestival is overigens geen nieuws. Naast de wereldsterren die op het Songfestival doorbraken (Abba, Celine Dion, Cliff Richard) wordt ook geregeld een beroep gedaan op gevestigde artiesten om hun carrière ten goede van hun vaderland te keren. Met name het Verenigd Koninkrijk heeft hier een recente geschiedenis mee. Het land stuurde achtereenvolgens componisten Andrew Lloyd Webber & Pete Waterman, boyband Blue en zanger Engelbert Humperdinck naar het Eurovisiepodium.

De verschillen
Grote namen, oké, maar wat hebben zij de UK de voorbije jaren gebracht? Blue hield het hoofd nipt boven water, maar voor Pete Waterman viel het doek, en Andrew Lloyd Webber scoorde slechts door de hulp van het nieuwe talent Jade Ewen. Vorig jaar bereikte de Grote Namenreeks van het Verenigd Koninkrijk een absoluut dieptepunt met de wanprestatie van Engelbert Humperdinck. De Grote Namen van het VK hebben namelijk nóg iets met elkaar gemeen: ze teren op vergane glorie.

Bonnie Tyler past met haar 61 jaar in ieder geval qua leeftijd prima in dat rijtje. Niet voor niets circuleerde er kort nadat haar deelname bekend werd de tekst ‘Britten sturen wéér een bejaarde naar Songfestival. Wegens succes geprolongeerd?’ op Twitter. Over Cascada valt tenminste nog te twisten. Haar grote mainstream successen liggen een paar jaar achter ons, maar in het echte clubcircuit is de Duitse act nooit weggeweest.

De balans
Laten we eerst en vooral duimen dat Bonnie Tyler ondanks haar leeftijd vocaal de schade beperkt houdt. De Britten hebben op dat punt al genoeg te verduren gekregen. Qua score lijkt Cascada de te kiezen dame uit dit duo, al vrezen steeds meer mensen dat haar bookmakerscores wel eens tegen kunnen vallen in Malmö. Maar welke Grote Naam wilde jij altijd al op het Songfestival zien?

Bonnie

En nu jullie! Zoek de verschillen, beantwoord de vraag en reageer gerust, maar vergeet niet: Je móét kiezen: Duitsland, of toch UK?





Hoe alternatief kun je het maken?

23 04 2013

In de rubriek ‘Met Het Mes Op De Keel’ zet de redactie van Road to Malmö elke dinsdag twee deelnemers aan het komende Eurovisie Songfestival tegenover elkaar. Beide inzendingen hebben een link met elkaar, maar er zijn ook verschillen! Het is aan jullie om de keus te maken, het mes staat immers op de keel! In deze aflevering: Albanië vs. Noorwegen.

Tomb Raider press releaseDe link
Zowel Albanië als Noorwegen durft dit jaar met een nogal alternatieve bijdrage te komen. De liedjes liggen beiden niet gemakkelijk in het gehoor. Vanwege de Noorse dreun en de aparte Albanese stemklanken, zijn meerdere luisterbeurten nodig om de liedjes volledig te gaan waarderen. Dit kan op het Songfestival een groot risico met zich meebrengen.

Tegelijkertijd zijn beide liedjes in muzikaal opzicht ingenieus geschreven. Zoals zo vaak vind je kwaliteit wanneer je afwijkt van de middelmaat. Italië 2011 is daarvan een prachtig voorbeeld. Maar welke televoters gaan die kwaliteit zien en waarderen, als de eerste luisterbeurt tegenvalt?

De verschillen
Het grote verschil tussen Noorwegen en Albanië is met name een tijdskwestie. En dan heb ik het niet eens direct over het leeftijdsverschil tussen de artiesten, want dat Margaret Berger pas een twintiger is, zie je er op het podium niet direct vanaf. Nee, het verschil zit ‘m in de mate waarin beide inzendingen aansluiten bij moderne muziek- en Songfestivaltrends.

Het Noorse lied ‘I feed you my love’ doet met zware elektronische invloeden enigszins aan de Duitse alternatieve band Eisblume denken. Het arrangement is modern, en dat het computerspel Tomb Raider al uit de jaren negentig stamt deert niet – immers bracht fabrikant Eidos dit jaar nog een nieuwe versie uit.

Het Albanese lied daarentegen werd tijdens de nationale finale nog door een heus orkest live gespeeld. Verder is het lied geschreven in de Albanese taal. En dat terwijl zowel orkest als taalregel tot frustratie van sommige fans al jaren geleden uit het Songfestivalreglement zijn geschrapt.

De balans
Het verleden wees met Raphael Gualazzi, met Lena maar ook met Lordi uit dat je het op het Songfestival zo alternatief kunt maken als je wilt. De kunst is echter ook om met je tijd mee te gaan. Daarin lijken de Noren beter geslaagd dan de Albanezen, vandaar ook hun hogere scores in de polls. Wees echter zelf ook alternatief en maak je eigen keuze!

Adrian Lulgjuraj Bledar Sejko

En nu jullie! Zoek de verschillen, beantwoord de vraag en reageer gerust, maar vergeet niet: Je móét kiezen: Noorwegen, of toch Albanië?





Denemarken voldoet aan de eisen

3 02 2013

Ik weet, het is pas januari. Maar ik denk dat ik vorig weekend de eerste titelkandidaat gespot heb. Emmelie de Forest was niet eens topfavoriet in Denemarken, maar ze won, en haar lied staat als een huis. Jarenlang heb ik geroepen dat de glorietijd van ethnopop wel zo’n beetje voorbij was. Maar ‘Only teardrops’ voldoet ook aan de nieuwste eisen voor een Songfestivalwinnaar.

Emmelie

Zaterdag 26 januari was een drukke voorrondedag. Mijn ogen waren aanvankelijk vooral gericht op Noorwegen. Binnen het team van ESC Daily verzorg ik de liveblogs voor dat land. Maar er was wat technische malheur, en om de website up-to-date te houden moest iedereen elkaar even helpen. Zo kwam het dat ik halverwege instroomde in de Deense finale, om collega Kristian bij te springen. Lees de rest van dit artikel »





Aansluiting met de actualiteit

30 10 2011

Internet is in Songfestivalland aan een opmars bezig. De laatste jaren laat een groeiend aantal landen haar selectie (deels) via internet verlopen. Dit verlaagt de drempel voor een nieuwe lading artiesten om mee te doen. Maar is een voorronde via internet succesvol? Zou Nederland er ook gebruik van moeten maken?

In Wallonië kwam omroep RTBF vorig jaar wel met een heel vernieuwend concept: artiesten moesten via de website Akamusic 20.000 euro ophalen bij aandeelhouders om door te stoten naar de tweede selectieronde. Dit principe met aandeelhouders is populair in de muziekscene. Hind haalde via een vergelijkbare website (Sellaband) 40.000 euro op voor de studio-opnames van een album. In de boekenwereld komt hetzelfde fenomeen nu overigens sinds anderhalf jaar opzetten; voor mijn stage bij INKT schreef ik onlangs een artikel over Ten Pages, een website waar schrijvers aandeelhouders zoeken voor hun manuscript. Lees de rest van dit artikel »





Stem op Lena!

26 10 2011

Ze is al de beste van Duitsland, en de beste van Europa. Songfestivalwinnares Lena dingt mee voor de MTV award “Beste Wereldwijde Act 2011”. Wij van Road to Eurovision steunen haar van harte en roepen alle Songfestivalfans op om op Lena te stemmen!

Zondag betoogt Steef op deze website waarom het belangrijk is om de aansluiting met de hedendaagse popcultuur te behouden. Lena vertegenwoordigt die connectie! Door op haar te stemmen kun je het Songfestival wereldwijd positief op de kaart zetten. Laten we dat met z’n allen doen. Lena Meyer-Landrut, winnares van het Songfestival 2010, Beste Wereldwijde Act 2011. Lena vs. Britney Spears

Klik op deze link! Scroll daarna naar onderen en klik in het roze menu links op “Wereldwijde Act”. Je ziet vanzelf een fotootje van Lena verschijnen met daaronder de knop ‘Stem’. Namens alle Songfestivalfans, bedankt!





Het grootste vierletterwoord

20 04 2011

In de rubriek ‘Met het mes op de keel’ zet de redactie van The Road to Düsseldorf elke woensdag twee deelnemers aan het komende Eurovisie Songfestival tegenover elkaar. Beide inzendingen hebben een link met elkaar, maar er zijn ook verschillen. Het is aan jullie om de keus te maken, het mes staat immers op de keel! In deze aflevering: Verenigd Koninkrijk vs. Duitsland.

De link

Na een reeks aan matige resultaten was het voor de Big 4 landen tijd om uit een geheel ander vaatje te tappen. Die nieuw ingeslagen weg leidt dit jaar tot twee grote namen. Zowel boyband Blue als zangeres Lena zijn in eigen land en ook daarbuiten al mateloos populair. Lena scoorde in Duitsland al een aantal flinke hits. In Nederland is ze momenteel ook weer te zien in een autoreclame. Haar Songfestivalinzending is, evenals vorig jaar, een aparte en gewaagde bijdrage die zich lastig laat typeren.

De uiteenlopende stemmen van de jongens van Blue bezorgden de band enkele jaren terug ook de nodige hits. Onder andere het nummer Sorry seems to be the hardest word werd samen met Elton John een groot succes. Solo wisten enkele van de bandleden ook nog te scoren, maar voor het Songfestival bundelen ze nu de krachten in een krachtig popliedje.

De verschillen

Toch is de weg naar deze wellicht kansrijke inzendingen niet altijd over rozen gegaan. Het Verenigd Koninkrijk en Duitsland proberen al enkele jaren met vallen en opstaan te sleutelen aan hun songfestivalselecties. In Duitsland leidde dat lange tijd niet tot succes, tot vorig jaar een enorme Idolsachtige talentenjacht op poten werd gezet. Winnares Lena scoorde al voor het festival een enorme hit in eigen land en zette dat succes in Oslo moeiteloos voort. Dat ze nu terug is om haar titel te verdedigen is een interessant fenomeen, waarvan het resultaat nog zal moeten blijken. De vraag is sowieso waar Duitsland volgend jaar mee verder gaat.

Het Verenigd Koninkrijk gooide enkele jaren terug het roer om met hulp van Andrew Lloyd Webber. De bekende musicalcomponist kreeg carte blanche om met een kansrijke inzending te komen, en dit systeem wierp zijn vruchten af met een top vijf klassering voor Jade met My time. Het jaar daarna bleek een bekende componist toch geen eeuwig recept te zijn. De oubollige inzending van Pete Waterman werd genadeloos afgestraft. Dit jaar legt de BBC de nadruk weer op de artiest. Er is opnieuw een bekende naam gestrikt en de jongens schreven hun lied zelf.

De balans

De deelname van grote namen zal in beide landen de populariteit van het Songfestival hopelijk doen toenemen. Duitsland organiseert het festival, maar hoeft niet bang te zijn voor de hoge kosten van een nieuwe overwinning. Tegelijkertijd zou het voor de muzikale diversiteit op het festival goed zijn als Lena wel de top tien weer haalt. Blue kan meedoen voor de overwinning, maar de vraag aan jullie luidt: welk land zendt volgens jou de grootste naam in?

En nu jullie! Zoek de verschillen, beantwoord de vraag en reageer gerust, maar vergeet niet: je móét kiezen: Duitsland, of toch Verenigd Koninkrijk?