Verheerlijking van de dark ages

2 02 2014

West-Europa moet haar Songfestivalverleden van zich afschudden. Niet alleen omdat muziekstijlen uit dat verleden afgestraft worden op het moderne Songfestival. Maar ook omdat het verheerlijken van het verleden leidt tot een vertroebelde blik op het heden.

berlijnse muur bernauer strasse

In de jaren vóór de val van de Berlijnse muur was het Songfestival een puur West-Europese aangelegenheid. In die periode, met name eind jaren ’80 en begin jaren ’90, stond het festival muzikaal stil. Bepaalde genres bleven de boventoon voeren. Europa ontwikkelde zich op muzikaal gebied, maar het Songfestival bleef achter. Op een paar leuke uitschieters na kon je spreken van een soort Middeleeuwen. Lees de rest van dit artikel »





Wegens succes geprolongeerd

25 04 2013

In de rubriek ‘Met Het Mes Op De Keel’ zet de redactie van Road to Malmö elke donderdag twee deelnemers aan het komende Eurovisie Songfestival tegenover elkaar. Beide inzendingen hebben een link met elkaar, maar er zijn ook verschillen! Het is aan jullie om de keus te maken, het mes staat immers op de keel! In deze aflevering: UK vs. Duitsland.

Cascada Official Photo Eurovision.tvDe link
Na drie jaar lang te hebben gefocust op nieuw talent, kiezen de Duitsers dit jaar in hun voorronde massaal voor de gevestigde naam. Topfavoriet Cascada wint met haar lied ‘Glorious’ met overmacht de nationale finale. Na enkele plagiaatclaims te hebben overleefd, is de dance-act klaar voor Malmö – en ook daar behoort Duitsland tot de getipte landen.

Grote Namen op het Songfestival is overigens geen nieuws. Naast de wereldsterren die op het Songfestival doorbraken (Abba, Celine Dion, Cliff Richard) wordt ook geregeld een beroep gedaan op gevestigde artiesten om hun carrière ten goede van hun vaderland te keren. Met name het Verenigd Koninkrijk heeft hier een recente geschiedenis mee. Het land stuurde achtereenvolgens componisten Andrew Lloyd Webber & Pete Waterman, boyband Blue en zanger Engelbert Humperdinck naar het Eurovisiepodium.

De verschillen
Grote namen, oké, maar wat hebben zij de UK de voorbije jaren gebracht? Blue hield het hoofd nipt boven water, maar voor Pete Waterman viel het doek, en Andrew Lloyd Webber scoorde slechts door de hulp van het nieuwe talent Jade Ewen. Vorig jaar bereikte de Grote Namenreeks van het Verenigd Koninkrijk een absoluut dieptepunt met de wanprestatie van Engelbert Humperdinck. De Grote Namen van het VK hebben namelijk nóg iets met elkaar gemeen: ze teren op vergane glorie.

Bonnie Tyler past met haar 61 jaar in ieder geval qua leeftijd prima in dat rijtje. Niet voor niets circuleerde er kort nadat haar deelname bekend werd de tekst ‘Britten sturen wéér een bejaarde naar Songfestival. Wegens succes geprolongeerd?’ op Twitter. Over Cascada valt tenminste nog te twisten. Haar grote mainstream successen liggen een paar jaar achter ons, maar in het echte clubcircuit is de Duitse act nooit weggeweest.

De balans
Laten we eerst en vooral duimen dat Bonnie Tyler ondanks haar leeftijd vocaal de schade beperkt houdt. De Britten hebben op dat punt al genoeg te verduren gekregen. Qua score lijkt Cascada de te kiezen dame uit dit duo, al vrezen steeds meer mensen dat haar bookmakerscores wel eens tegen kunnen vallen in Malmö. Maar welke Grote Naam wilde jij altijd al op het Songfestival zien?

Bonnie

En nu jullie! Zoek de verschillen, beantwoord de vraag en reageer gerust, maar vergeet niet: Je móét kiezen: Duitsland, of toch UK?





Stoppen op je hoogtepunt

25 11 2012

Twintig songfestivalbijdrages schreef Ralph Siegel voor het Eurovisie Songfestival. Slechts één keer wist hij te winnen. Wat kan Ralph Siegel objectief gezien nog bieden? De meningen over de Duitse componist lopen sterk uiteen, maar zijn vaak ook aan smaak gerelateerd. De één walgt van zijn oubollige bijdrages, de ander zwijmelt weg bij weer een lieflijk vredesliedje. Road to Malmö zuivert de feiten en bekijkt hoe Ralph Siegel nog van toegevoegde waarde kan zijn voor het festival.

Door Hendrik Kramer

Biografie

Ralph Siegel is in 1945 in München geboren. Hij is de zoon van schlagercomponist Ralph Maria Siegel en de operettezangeres Ingeborg Döderlein. Grootvader Rudolf Siegel was operacomponist, dirigent en muzikaal leider in Krefeld. Siegel heeft zijn passie voor muziek dus zeker niet van een vreemde. Lees de rest van dit artikel »





Stem op Lena!

26 10 2011

Ze is al de beste van Duitsland, en de beste van Europa. Songfestivalwinnares Lena dingt mee voor de MTV award “Beste Wereldwijde Act 2011”. Wij van Road to Eurovision steunen haar van harte en roepen alle Songfestivalfans op om op Lena te stemmen!

Zondag betoogt Steef op deze website waarom het belangrijk is om de aansluiting met de hedendaagse popcultuur te behouden. Lena vertegenwoordigt die connectie! Door op haar te stemmen kun je het Songfestival wereldwijd positief op de kaart zetten. Laten we dat met z’n allen doen. Lena Meyer-Landrut, winnares van het Songfestival 2010, Beste Wereldwijde Act 2011. Lena vs. Britney Spears

Klik op deze link! Scroll daarna naar onderen en klik in het roze menu links op “Wereldwijde Act”. Je ziet vanzelf een fotootje van Lena verschijnen met daaronder de knop ‘Stem’. Namens alle Songfestivalfans, bedankt!





Die jongen van de kritische vragen

3 05 2011

Dinsdag 3 mei 2011 om 19.15. Derde liveverslag vanuit het perscentrum in Düsseldorf.

Repetities en persconferenties tegelijkertijd betekent keuzes maken- maar niet als je Steef heet. Ik deed beiden, wat betekent dat iedereen me hier nu al kent als the flying Dutchman, de jongen die overal op en neer rent. Dat ik ook een andere bijnaam heb, lees je later in dit verhaal.

Lees de rest van dit artikel »





Kunst verheffen tot een sport

20 02 2011

Gastland Duitsland heeft haar lied gekozen. Taken by a stranger won afgelopen vrijdag de voorronde waarin alle deelnemende songs door Lena Meyer-Landrut werden gezongen. De winnares van vorig jaar komt terug om haar titel te verdedigen; een opvallende maar interessante keuze.

Lena Meyer-Landrut tijdens het Songfestival in Oslo dat ze won

Spannend was het niet. In de superfinale haalde Taken by a stranger een overweldigende meerderheid van 79% van de stemmen. De uitgesproken voorkeur van juryvoorzitter Stefan Raab voor dit lied was daar deels debet aan. Zijn commentaar was opvallend, aangezien hij zelf twee van de concurrerende liedjes schreef. Maar al met al viel Raab en de rest van zijn jury volledig in het niet bij de grote Lenashow.

Sinds, maar eigenlijk ook al voorafgaand aan haar Eurovisieoverwinning is Lena in Duitsland mateloos populair. Dat ze ook buiten de landsgrenzen scoort bleek vervolgens in Oslo. Toch is de keuze van de NDR om Lena opnieuw in te zenden een gewaagde. Het is vragen om problemen, om vergelijkingen met haar superlied van vorig jaar. Vragen om hoge verwachtingen, waar je nooit volledig aan kunt voldoen.

Verwachtingen van gelijke aard treffen ook ieder jaar weer FC Barcelona, de favoriete voetbalploeg van een klasgenoot van mij. De spelers van Barça zijn, als ik hem mag geloven, van een dusdanig niveau dat ze iedere andere tegenstander met de grond gelijk kunnen maken. Dat gebeurt echter niet altijd, omdat de Spanjaarden te weinig effectief zijn. ‘Het gaat de spelers niet alleen om scoren, maar ook om schoonheid’, stelde mijn klasgenoot. ‘Barcelona verheft sport tot een kunst’.

Die stelling klinkt mij erg vreemd om de oren. Sport verheffen tot een kunst, dat is de omgekeerde wereld, zoiets als een Mercedes verheffen tot een Fiat Punto. Het is juist het Eurovisie Songfestival dat de zaken in de juiste volgorde zet. Het Songfestival verheft kunst tot een sport, door muziek te betrekken in een competitie.

En dus moeten we er ook niet gek van opkijken dat bepaalde typische sportmotto’s bij het Songfestival een rol spelen. De heroïek van een titelverdediger bijvoorbeeld; het is moeilijk aan de top te komen, maar moeilijker om er te blijven. Maar ook het bekende credo ‘Never change a winning team’. Geef de Duitsers op basis daarvan maar eens ongelijk.

Denk ik dat Lena zomaar opnieuw het festival gaat winnen? Nee. De kans is trouwens groot dat de Duitsers dat om financiële reden ook helemaal niet zien zitten. Maar Taken by a stranger is wel een volwaardige inzending, waarmee Lena de strijd aan kan met de andere kandidaten. De laatste keer dat een gastland echt volle bak ging was Turkije in 2004.

Het is tof dat Duitsland haar grootste ster van het moment (terug) in de strijd gooit. Een superster die haar faam bovendien aan het Songfestival te danken heeft- dat werd ook wel weer eens tijd. Bovendien geeft de terugkeer van Lena de Duitse inzending een extra verhaal. En dat is voor journalisten als ik altijd mooi meegenomen.

Steef van Gorkum





Düsseldorf definitief gekozen

12 10 2010

Het Eurovisie Songfestival van 2011 heeft eindelijk haar Host City gekozen. Nadat verschillende bladen afgelopen week al een voorschot namen op de overwinning van Düsseldorf, is het nu definitief. Het Songfestival vindt dit jaar plaats op 191 kilometer van Utrecht, en op precies anderhalf uur treinen van mijn huis.

Hendrik nam een aantal weken terug al een flink voorschot op ‘The Road to Düsseldorf’, zoals onze site het komende seizoen zal heten, door in zijn onderzoek twaalf punten aan de stad te geven. Groot achtten we de kans toen nog niet dat Düsseldorf zou winnen van Hamburg en Berlijn. Deze beide steden werden echter afgewezen op de capaciteit van de locatie.

Bekijk de officiele bekendmaking van het nieuws op de website van de EBU:

http://www.eurovision.tv/page/news?id=20453&_t=And+the+winner+is…+D%C3%BCsseldorf%21