Verheerlijking van de dark ages

2 02 2014

West-Europa moet haar Songfestivalverleden van zich afschudden. Niet alleen omdat muziekstijlen uit dat verleden afgestraft worden op het moderne Songfestival. Maar ook omdat het verheerlijken van het verleden leidt tot een vertroebelde blik op het heden.

berlijnse muur bernauer strasse

In de jaren vóór de val van de Berlijnse muur was het Songfestival een puur West-Europese aangelegenheid. In die periode, met name eind jaren ’80 en begin jaren ’90, stond het festival muzikaal stil. Bepaalde genres bleven de boventoon voeren. Europa ontwikkelde zich op muzikaal gebied, maar het Songfestival bleef achter. Op een paar leuke uitschieters na kon je spreken van een soort Middeleeuwen. Lees de rest van dit artikel »

Advertenties




Gaat het toch weer om de liedjes

26 05 2013

Het is de week na het Songfestival. En in plaats van over de liedjes, wordt er opnieuw vooral nagepraat over onregelmatigheden in de puntenverdeling. Het gezeur komt niet uit Nederland; nu Anouk een goed resultaat heeft neergezet houden Nederlanders wijselijk de mond dicht. Het zijn dit keer de Russen die zich, ondanks hun vijfde plek, beklagen. Waarom scoorde de ballade ‘What if’ zo opvallend weinig punten in de ‘bevriende’ oud-Sovjetstaten?

Dina garipova

De vermeende ‘vriendjespolitiek’ op het Songfestival is een mythe. Dat bleek eens temeer tijdens de finale van het afgelopen Eurovisie Songfestival. Burenstemmen zijn niet gegarandeerd – ze verdwijnen als de kwaliteit van de inzending tegenvalt. Voor mijzelf was dit geen schokkende ontdekking. Maar niet iedereen kon deze feiten en inzichten zomaar accepteren. Lees de rest van dit artikel »





Korake ti znam onder de loep

28 04 2012

In ‘Tekst onder de loep’ neemt The Road to Baku in de aanloop naar het songfestival de teksten van vijf inzendingen onder handen. Doel is niet om te oordelen, maar om te analyseren. Door te benoemen wat je anders voor normaal aanneemt, komt de diepere betekenis naar boven. Vandaag in aflevering 4: het Bosnische Korake ti znam.

Door Hendrik Kramer

Net als vorig jaar gaat de Bosnische tekst ook in 2012 onder de loep. De bijdrage wordt dit jaar weer volledig in de eigen taal gezongen. Na de simpele teksten uit Spanje vorige week moet je deze tekst weer meerdere keren doorlezen om hem goed te kunnen volgen. Lees de rest van dit artikel »





Waarom we wél moeten kijken

12 02 2012

Mijn moeder is een actief internetster- zo iemand die er plezier in schept met haar tijd mee te gaan. Van de week stuitte ze tijdens een kliktocht op Youtube toevallig op de recap van de finale van het Songfestival van 2005. “In pak ‘m beet 6 minuten wist ik weer waarom mensen nu juist wél, en tegelijkertijd niet naar het Songfestival moeten kijken”, vertelde ze daarover aan de eettafel.

Uiteraard trok juist de negatieve kant van die opmerking mijn aandacht. Mijn moeder is over het algemeen een stuk kritischer over muziek in het algemeen en over het Songfestival in het bijzonder. Ik kon het niet laten, liep van tafel om die bewuste recap nog eens aan te zetten en samen met haar per fragment te oordelen of dat land ook alweer de moeite waard was. Lees de rest van dit artikel »





Alles terug bij het oude

12 05 2011

Vrijdag 13 mei om 01.00. Negentiende liveverslag vanuit het perscentrum in Düsseldorf. Alle favorieten door naar de finale, Nederland haalt het niet.

De 3J’s plaatsten zich niet voor de finale van het Songfestival

De storm van afgelopen dinsdag ging vandaag langzaam weer liggen. Veel wilde voorspellingen werden gedaan na de aardverschuiving in de eerste halve finale. Voorspellingen waarin weer veel hoop gloorde voor Nederland, en misschien ook wel voor Letland of Bulgarije. Maar alles keerde weer terug bij het oude. Lees de rest van dit artikel »





Stemvast als een rots

27 04 2011

In de rubriek ‘Met het mes op de keel’ zet de redactie van The Road to Düsseldorf elke woensdag twee deelnemers aan het komende Eurovisie Songfestival tegenover elkaar. Beide inzendingen hebben een link met elkaar, maar er zijn ook verschillen. Het is aan jullie om de keus te maken, het mes staat immers op de keel! In deze aflevering: Slovenië vs. Frankrijk.

De link

Één ding kun je Frankrijk noch Slovenië verwijten; namelijk dat ze ieder jaar een vergelijkbare keuze maken. Beide landen experimenteerden door de jaren heen met wisselende genres en wisselend succes. Dit jaar komen ze beiden met trage nummers, die enkel de aandacht kunnen vasthouden door een verbluffende zangprestatie. Daarvoor moeten Amaury Vassili en Maja Keuc gaan zorgen.

Vassili heeft zijn voornaamste ervaringen niet in het popcircuit, maar in de operaconcours. Het verhaal wil dat hij bij zijn eerste deelname op veertienjarige leeftijd direct succesvol was. Overigens is de Franse zanger nog altijd slechts eenentwintig jaren jong. Maja Keuc is met haar negentien jaren ook nog behoorlijk jong. Zij brak door via de Sloveense versie van Idols waar ze het in de finale net aan moest afleggen. Een jaar later was het in EMA dan wel raak.

De verschillen

Het zou te gemakkelijk zijn om beide songs op een hoop te gooien als simpelweg twee ballades. Na de catchy voetbaldance van Jessy Matador vorig jaar komt Frankrijk dit jaar opnieuw met een uiterste zet in het muzikale spectrum van het festival. Sognu is een lied in de operastijl die past bij Amaury Vassili. Bovendien gaat hij het zingen in het Corsicaans.

Ook bij Slovenië was er gesteggel over de taal, maar daar koos men uiteindelijk voor een Engelse vertaling: No one. Het lied is een powerballad met meeslepende elementen die doen denken aan Alicia Keys. Wel moet worden aangetekend dat het Sloveense lied minder donker is en bovendien niet zo hevig leunt op de piano. Maja zal hier dan ook niet achter plaats nemen; veel groter is de kans op een melodramatische act zoals Anna Vissi ons ooit voorschotelde.

De balans

Een finaleplaats voor Slovenië ligt meer voor de hand dan voorgaande jaren, maar is absoluut geen zekerheid. Frankrijk heeft die plek natuurlijk automatisch in handen, maar het zou nog wel eens veel verder kunnen reiken dan dat. In de polls staat Frankrijk op een zeer kansrijke notering. Komt dat omdat de operaklanken de popuithalen nog steeds overstemmen?

En nu jullie! Zoek de verschillen, beantwoord de vraag en reageer gerust, maar vergeet niet: je móét kiezen: Frankrijk, of toch Slovenië?





Poprock die elkaar niet bijt

22 04 2011

In de rubriek ‘Met het mes op de keel’ zet de redactie van The Road to Düsseldorf elke vrijdag twee deelnemers aan het komende Eurovisie Songfestival tegenover elkaar. Beide inzendingen hebben een link met elkaar, maar er zijn ook verschillen. Het is aan jullie om de keus te maken, het mes staat immers op de keel! In deze aflevering: Nederland vs. Denemarken.

De link

Eerder al behandelden we twee landen die met rockbands voor de dag komen. Toch is er een uitgesproken verschil met Denemarken en Nederland. Waar die landen uit het vorige stuk de uiterste hoeken van het genre opzochten en gitaren lieten vlammen zo hard als nodig is, vinden de 3J’s en A friend in London hun toevlucht in mainstream poprock. Vergelijkingen met U2, Coldplay en Kings of Leon zijn dan ook snel gemaakt.

De 3J’s bestaan uit zanger Jan Dulles en gitaristen Jaap Kwakman en Jaap de Witte. Het trio raakte onder meer bekend van hun populaire televisievakanties met Jan Smit en Nick & Simon. Met muziek maken waren ze echter al veel langer bezig; Jaap de Witte speelde bijvoorbeeld al de gitaarpartijen in van veel cd’s van Nederlandse artiesten. De Deense band A friend in London is buiten Europa veel bekender dan daarbinnen. Met name in Canada en de Verenigde Staten legde de groep al menig succesvolle tour af. De winst in Dansk Melodi Grand Prix moet nu de rest van het werk gaan doen.

De verschillen

Zowel Never alone als New tomorrow beginnen traag, maar het Nederlandse lied kent wel een opbouw naar een energiek einde. De gitaarloopjes worden dan feller en de backing vocals komen erbij. De Deense inzending is dan meer een soort bandballad, die niet alleen in de titel doet denken aan Maybe tomorrow (Behave, NSF 2006). De Denen zullen echter niet staan te springen om zo’n vergelijking. Eerder werden ze ook al van plagiaat beschuldigd.

De balans

De tweede halve finale is met name in de breedte een slagveld. Geen van beide landen kan dus met zekerheid op een finaleplaats rekenen. Doordat mensen vanaf het begin van de show direct kunnen stemmen ligt het ook niet voor de hand dat Denemarken en Nederland elkaar in de weg gaan zitten. Nederland treedt aan het begin van de show op, Denemarken op het einde.

En nu jullie! Zoek de verschillen, beantwoord de vraag en reageer gerust, maar vergeet niet: je móét kiezen: Denemarken, of toch Nederland?