Volgend jaar naar Baku?

28 05 2011

Hendrik Kramer opent speciaal voor de lezers van Road to Düsseldorf zijn dagboeken, die hij schreef tijdens zijn verblijf in Düsseldorf. Vandaag de laatste aflevering.

Zaterdag 14 mei

Het is tijd om naar huis te gaan. Om tien uur moesten we het pension verlaten en togen we met onze koffers naar Düsseldorf HBF. In de ICE was het nog even zoeken naar onze gereserveerde plaatsen. Op een gegeven moment kwamen we vast te zitten en moesten we teruglopen. Ik kwam er achter dat we onze plaats al voorbij waren gelopen en toen we eenmaal lekker op onze gereserveerde plaatsen zaten spraken we nog wat over onze verwachtingen van vanavond. Lees de rest van dit artikel »





Andermans cola

27 05 2011

Hendrik Kramer opent speciaal voor de lezers van Road to Düsseldorf zijn dagboeken, die hij schreef tijdens zijn verblijf in Düsseldorf. Vandaag aflevering 5.

Paparazzi Hendrik bij de TROS-boot in de Düsseldorfse haven.

Vrijdag 13 mei

Dit was voor mij een erg saaie dag. Anders dan in Noorwegen had ik het wel een beetje gezien hier en helaas kon ik de Euroclub ook niet in. Er stonden voor mij verder geen belangrijke of leuke dingen meer op het programma. Ik moest mezelf nog even een dagje kietelen voordat ik zaterdag naar huis kon. Lees de rest van dit artikel »





Nederlandse houding beneden alle peil

26 05 2011

Hendrik Kramer opent speciaal voor de lezers van Road to Düsseldorf zijn dagboeken, die hij schreef tijdens zijn verblijf in Düsseldorf. Vandaag aflevering 4.

Donderdag 12 mei 2011

 

De grote dag! We werden om acht uur wakker gebeld door Giel Beelen die Steef even wil spreken over vanavond. Daarna naar de supermarkt voor brood en een kopje koffie. Steef vertrok al vroeg naar het perscentrum. De generale repetitie van Nederland ging prima en aangezien elke repetitie steeds beter werd hoop ik dat we vanavond echt die finale halen. Het gaat spannend worden, maar ik zou het zo leuk vinden als het lukt!

’s Middags was Steef terug en gingen we de stad in, nogmaals even langs de haven en de Royal Crown. Het was mooi weer, maar wel kouder dan woensdag. Daarna opmaken voor de show. Om kwart voor acht liepen we de zaal in, waar we plaats namen in het Nederlandse vak. Ik kwam een paar bekende gezichten tegen. Vooraf spraken Steef en ik nog wat met de andere Nederlanders over onze verwachtingen. Lees de rest van dit artikel »





Eeuwig onvoorspelbaar

25 05 2011

Hendrik Kramer opent speciaal voor de lezers van Road to Düsseldorf zijn dagboeken, die hij schreef tijdens zijn verblijf in Düsseldorf. Vandaag aflevering 3.

Woensdag  11 mei

Vandaag is het woensdag, dat is even een tussendag. Die gebruik ik net als vorig jaar om de stad te verkennen en om hier en daar wat rond te kijken en wat video’s en foto’s te maken.  Grote bezienswaardigheid deze dag was The Royal Crown, het schip waar de Nederlandse delegatie op verblijft. Vanaf de kade kon ik Jan Dulles spotten in gesprek met Daniel Dekker. Lees de rest van dit artikel »





Hulde aan de fanclub

24 05 2011

Hendrik Kramer opent speciaal voor de lezers van Road to Düsseldorf zijn dagboeken, die hij schreef tijdens zijn verblijf in Düsseldorf. Vandaag aflevering 2.

Dinsdag 10 mei

De dag van de eerste halve finale is aangebroken. Dit is waarom ik hier ben. Live aanwezig zijn bij het grootste live evenement van de wereld. Het Europese muziekfeestje waar ik al sinds mijn twaalfde naar kijk en wat ik met de jaren steeds leuker en leuker ben gaan vinden.

Ondanks de kritiek ben ik altijd fan gebleven. Daarom is het extra gaaf om nu aanwezig te zijn bij een historisch Songfestival! Ik vind echt dat het songfestival uit een dal geklommen is dankzij de noodzakelijke veranderingen zoals het invoeren van twee halve finales en een vakjury die voor de helft invloed heeft. Lees de rest van dit artikel »





Simpele en handige hotelkamer

23 05 2011

Hendrik Kramer opent speciaal voor de lezers van Road to Düsseldorf zijn dagboeken, die hij schreef tijdens zijn verblijf in Düsseldorf. Vandaag aflevering 1.

Maandag 9 mei

Hier ben ik dan in Düsseldorf! De kamer die ik met Steef deel ziet er prima uit. Eenvoudig en schoon. Het pension waar we zitten stelt niet zoveel voor, er is bijvoorbeeld geen ontbijt of een gezamenlijke ruimte. De belangrijkste reden om hier te komen was dan ook de simpelheid, en de lage prijzen. Lees de rest van dit artikel »





Nu op naar Duitsland!

9 06 2010

Hendrik Kramer opent speciaal voor de lezers van Road to Oslo zijn dagboeken, die hij schreef tijdens zijn verblijf in Oslo. Vandaag de 7e en tevens laatste aflevering: Zaterdag 29 mei

De belangrijke dag van de finale. Eindelijk was het dan zover, wie zou er vanavond winnen? Ik had zelf Turkije, Griekenland en Israel genoteerd voor een overwinning. Israel viel heel erg tegen; jammer, aan Harel heeft het in ieder geval niet gelegen. Om 19.30 stond ik bij de Telenor Arena en het was er ongelooflijk druk. Wel 10.000 mensen van minstens 40 nationaliteiten liepen richting de arena  om daar te genieten van een spectaculaire show- of natuurlijk om hun land aan te moedigen.

Zelf stond ik met een Noorse vlag te wapperen. Dat deed ik niet alleen omdat ik het Noorse lied goed vond, ik deed het ook omdat ik daarmee wilde laten zien hoe mooi ik Noorwegen vind en hoe goed ze deze Eurovisieweek hebben georganiseerd. Daar viel werkelijk niets op aan te merken. Het optreden van Spanje werd verstoord maar dit heb ik niet meegekregen vanuit de zaal. Ik zag het later terug en ik moet zeggen: Jimmy Jump heeft zich goed voorbereid en het duurde nog best lang voor er iemand het podium op kwam om hem weg te sturen.

Drukte op weg naar de finale; de zaal was afgeladen vol

Complimenten ook voor Daniel die gewoon doorzong terwijl deze gek zich op het podium begaf. Je weet nooit wat zo’n iemand van plan is en je staat daar al live te zingen voor miljoenen mensen. Ik dacht aanvankelijk nog aan een complot om te zorgen dat Spanje nog een keer mocht optreden, maar nu zie ik toch in dat dit niet het geval is geweest. Al moet ik wel zeggen: die idioot deed het nog best leuk, hij moet zich maar kandidaat stellen voor Spanje in 2011. Of  had hij dit jaar in de voorronde verloren en wilde hij toch graag meedoen?  

Alle andere optredens verliepen volgens plan. De intervalact vond ik ook erg leuk, het hele publiek deed samen de flashmob dance. Hands high, hands high. Bow and arrow, bow and arrow. Dance how you wanna dance…  En dan was het tijd voor de puntentelling. Na een tijdje waren de nummers één en twee duidelijk, maar daaronder bleef het spannend. Duitsland won, en dus waren wij tevreden.

Na de finale reisden we door de drukte van de stad richting busstation, en met de bus naar het vliegveld. Het werd natuurlijk zo’n hangnacht; niet geslapen en om 8.20 weer terug in Nederland. Wij wel, maar de koffers aanvankelijk nog niet! Die kwamen gelukkig een dag later. Ik kan terug kijken op een te gekke Eurovisie week! Wie weet volgend jaar weer.

Op het vliegveld namen we afscheid van alle gedeelde momenten

nb. All pictures on this blog are owned by Steef van Gorkum. Using them without asking me first, is of course prohibited.