Welk land heeft de juiste switch gemaakt?

2 05 2013

In de rubriek ‘Met Het Mes Op De Keel’ zet de redactie van Road to Malmö elke donderdag twee deelnemers aan het komende Eurovisie Songfestival tegenover elkaar. Beide inzendingen hebben een link met elkaar, maar er zijn ook verschillen! Het is aan jullie om de keus te maken, het mes staat immers op de keel! In deze slotaflevering: Wit Rusland vs. Bulgarije.

alyonaDe link
Eigenlijk wisten ze het al wel. Het Bulgaarse duo Elitsa & Stoyan, dat in 2007 de laatste Bulgaarse topnotering haalde, wilde dit jaar terugkeren op het Songfestivalpodium met ‘Samo Shampioni’. Die keuze moest alleen nog door het publiek in een nationale finale worden bevestigd. Tot grote ontzetting van zowel het duo als de nationale omroep koos het publiek echter voor ‘Kismet’. Het zag ernaar uit dat dit lied dan maar de Bulgaarse inzending zou worden, maar enkele weken na de nationale finale besloot men aan de eigen nationale selectie voorbij te gaan en alsnog ‘Samo Shampioni’ aan te wijzen.

Laat het omzeilen van de eigen voorronde nou net een nationale sport zijn in Wit Rusland. Vorig jaar bijvoorbeeld werd winnares Alyona Lanskaya van haar zege beroofd en in Baku vervangen door de band Litesound. Dit jaar won Lanskaya opnieuw, en opnieuw werd haar lied ‘Rhythm of love’ na afloop geschrapt. Dit keer mocht de zangeres zelf echter blijven. Het lied heet nu ‘Solayoh’.

De verschillen
Een nationale voorronde met maar één artiest heeft immer hetzelfde nadeel: de artiest weet zelf het beste met welk lied hij/zij kan gaan. De 3J’s kregen in 2011 hun zin van het Nederlandse publiek, en de Toppers in 2009 ook, maar de Bulgaren hadden de televoters beter niet kunnen raadplegen. ‘Samo Shampioni’ is de enige juiste keuze als traditioneel dansnummer tegenover het nogal vlakke ‘Kismet’.

In Wit Rusland had men dit jaar beter met de handen van de eigen inzending af kunnen blijven. Hoewel ‘Solayoh’ het bij de bookmakers zeer behoorlijk doet, haalt het volksdeuntje het niet bij de messcherpe Inna-achtige clubsound die ‘Rhythm of love’ had. Modern en catchy tegelijkertijd, had dat lied zonder twijfel de finale gehaald.

De balans
Het maken van de juiste keus is geen garantie voor Songfestivalsucces. Het eerder genoemde voorbeeld van de 3J’s onderstreept dat nog maar eens. Dat de Bulgaren erop vooruit zijn gegaan helpt ze niet als ze in een sterke tweede halve finale straks weer met lege handen zouden staan. En vrijwel niemand denkt aan ‘Rhythm of love’ als Alyona haar nieuwe nummer goed in beeld gebracht krijgt. Denken jullie dat haar dat gaat lukken?

samo shampioni

En nu jullie! Zoek de verschillen, beantwoord de vraag en reageer gerust, maar vergeet niet: Je móét kiezen: Bulgarije, of toch Wit Rusland?





De Songfestivaltoekomst van Dubstep

30 04 2013

In de rubriek ‘Met Het Mes Op De Keel’ zet de redactie van Road to Malmö elke dinsdag twee deelnemers aan het komende Eurovisie Songfestival tegenover elkaar. Beide inzendingen hebben een link met elkaar, maar er zijn ook verschillen! Het is aan jullie om de keus te maken, het mes staat immers op de keel! In deze aflevering: Montenegro vs. Slovenië.

HannahDe link
Met grote woorden kondigde de Montenegrijnse delegatie het aan: de Songfestivalinzending dit jaar zou ‘sterk beïnvloed zijn’ door het momenteel zeer populaire clubgenre dubstep. Dubstep is een elektronische muziekstroming verwant aan underground en techno. Belangrijkste kenmerken zijn de typische basslijnen en het sterke accent op de derde tel in de maat.

Die eigenschappen vinden we ook terug in de inzending van Slovenië. Met name het intro en de andere instrumentale gedeelten zijn doorspekt met de zogenoemde wobble bass. Hoofdredacteur Steef van Gorkum schreef enkele weken terug in een commentaar dat dubstep de komende jaren wel eens hoog zou kunnen scoren. Heeft dit genre een Songfestivaltoekomst? Zijn Montenegro en Slovenië de trend vooruit?

De verschillen
Om de trend werkelijk vooruit te snellen, moet je nummer allereerst sterk en modern zijn. De Slovenen laten daar al steken vallen met het oorverdovend simpele refrein van ‘Straight into love’. De Amerikaanse zangeres Hannah Mancini komt bovendien in de videoclip nogal simpel over.

Montenegro maakte er dan meer werk van om met zijn tijd mee te gaan. Er werden rappers opgetrommeld, en duistere clubkelders met schaars geklede vrouwen vormen het decor van de clip van ‘Igranka’. Of die sfeer ook op het Songfestivalpodium over gebracht kan worden is nog de vraag.

De balans
Dubstepinvloeden hoor je dit jaar ook bij andere landen dan Montenegro en Slovenië. Maar geen van die landen staat er bij de bookmakers goed voor. Misschien is het Songfestival er nog niet klaar voor – misschien wordt het dat ook wel nooit. Maar een finaleplaats lijkt er vooralsnog voor beide landen niet in te zitten.

montenegro

En nu jullie! Zoek de verschillen, beantwoord de vraag en reageer gerust, maar vergeet niet: Je móét kiezen: Montenegro, of toch Slovenië?





Wegens succes geprolongeerd

25 04 2013

In de rubriek ‘Met Het Mes Op De Keel’ zet de redactie van Road to Malmö elke donderdag twee deelnemers aan het komende Eurovisie Songfestival tegenover elkaar. Beide inzendingen hebben een link met elkaar, maar er zijn ook verschillen! Het is aan jullie om de keus te maken, het mes staat immers op de keel! In deze aflevering: UK vs. Duitsland.

Cascada Official Photo Eurovision.tvDe link
Na drie jaar lang te hebben gefocust op nieuw talent, kiezen de Duitsers dit jaar in hun voorronde massaal voor de gevestigde naam. Topfavoriet Cascada wint met haar lied ‘Glorious’ met overmacht de nationale finale. Na enkele plagiaatclaims te hebben overleefd, is de dance-act klaar voor Malmö – en ook daar behoort Duitsland tot de getipte landen.

Grote Namen op het Songfestival is overigens geen nieuws. Naast de wereldsterren die op het Songfestival doorbraken (Abba, Celine Dion, Cliff Richard) wordt ook geregeld een beroep gedaan op gevestigde artiesten om hun carrière ten goede van hun vaderland te keren. Met name het Verenigd Koninkrijk heeft hier een recente geschiedenis mee. Het land stuurde achtereenvolgens componisten Andrew Lloyd Webber & Pete Waterman, boyband Blue en zanger Engelbert Humperdinck naar het Eurovisiepodium.

De verschillen
Grote namen, oké, maar wat hebben zij de UK de voorbije jaren gebracht? Blue hield het hoofd nipt boven water, maar voor Pete Waterman viel het doek, en Andrew Lloyd Webber scoorde slechts door de hulp van het nieuwe talent Jade Ewen. Vorig jaar bereikte de Grote Namenreeks van het Verenigd Koninkrijk een absoluut dieptepunt met de wanprestatie van Engelbert Humperdinck. De Grote Namen van het VK hebben namelijk nóg iets met elkaar gemeen: ze teren op vergane glorie.

Bonnie Tyler past met haar 61 jaar in ieder geval qua leeftijd prima in dat rijtje. Niet voor niets circuleerde er kort nadat haar deelname bekend werd de tekst ‘Britten sturen wéér een bejaarde naar Songfestival. Wegens succes geprolongeerd?’ op Twitter. Over Cascada valt tenminste nog te twisten. Haar grote mainstream successen liggen een paar jaar achter ons, maar in het echte clubcircuit is de Duitse act nooit weggeweest.

De balans
Laten we eerst en vooral duimen dat Bonnie Tyler ondanks haar leeftijd vocaal de schade beperkt houdt. De Britten hebben op dat punt al genoeg te verduren gekregen. Qua score lijkt Cascada de te kiezen dame uit dit duo, al vrezen steeds meer mensen dat haar bookmakerscores wel eens tegen kunnen vallen in Malmö. Maar welke Grote Naam wilde jij altijd al op het Songfestival zien?

Bonnie

En nu jullie! Zoek de verschillen, beantwoord de vraag en reageer gerust, maar vergeet niet: Je móét kiezen: Duitsland, of toch UK?





Hoe alternatief kun je het maken?

23 04 2013

In de rubriek ‘Met Het Mes Op De Keel’ zet de redactie van Road to Malmö elke dinsdag twee deelnemers aan het komende Eurovisie Songfestival tegenover elkaar. Beide inzendingen hebben een link met elkaar, maar er zijn ook verschillen! Het is aan jullie om de keus te maken, het mes staat immers op de keel! In deze aflevering: Albanië vs. Noorwegen.

Tomb Raider press releaseDe link
Zowel Albanië als Noorwegen durft dit jaar met een nogal alternatieve bijdrage te komen. De liedjes liggen beiden niet gemakkelijk in het gehoor. Vanwege de Noorse dreun en de aparte Albanese stemklanken, zijn meerdere luisterbeurten nodig om de liedjes volledig te gaan waarderen. Dit kan op het Songfestival een groot risico met zich meebrengen.

Tegelijkertijd zijn beide liedjes in muzikaal opzicht ingenieus geschreven. Zoals zo vaak vind je kwaliteit wanneer je afwijkt van de middelmaat. Italië 2011 is daarvan een prachtig voorbeeld. Maar welke televoters gaan die kwaliteit zien en waarderen, als de eerste luisterbeurt tegenvalt?

De verschillen
Het grote verschil tussen Noorwegen en Albanië is met name een tijdskwestie. En dan heb ik het niet eens direct over het leeftijdsverschil tussen de artiesten, want dat Margaret Berger pas een twintiger is, zie je er op het podium niet direct vanaf. Nee, het verschil zit ‘m in de mate waarin beide inzendingen aansluiten bij moderne muziek- en Songfestivaltrends.

Het Noorse lied ‘I feed you my love’ doet met zware elektronische invloeden enigszins aan de Duitse alternatieve band Eisblume denken. Het arrangement is modern, en dat het computerspel Tomb Raider al uit de jaren negentig stamt deert niet – immers bracht fabrikant Eidos dit jaar nog een nieuwe versie uit.

Het Albanese lied daarentegen werd tijdens de nationale finale nog door een heus orkest live gespeeld. Verder is het lied geschreven in de Albanese taal. En dat terwijl zowel orkest als taalregel tot frustratie van sommige fans al jaren geleden uit het Songfestivalreglement zijn geschrapt.

De balans
Het verleden wees met Raphael Gualazzi, met Lena maar ook met Lordi uit dat je het op het Songfestival zo alternatief kunt maken als je wilt. De kunst is echter ook om met je tijd mee te gaan. Daarin lijken de Noren beter geslaagd dan de Albanezen, vandaar ook hun hogere scores in de polls. Wees echter zelf ook alternatief en maak je eigen keuze!

Adrian Lulgjuraj Bledar Sejko

En nu jullie! Zoek de verschillen, beantwoord de vraag en reageer gerust, maar vergeet niet: Je móét kiezen: Noorwegen, of toch Albanië?





Wanted dead or alive: “Love”

18 04 2013

In de rubriek ‘Met Het Mes Op De Keel’ zet de redactie van Road to Malmö elke donderdag twee deelnemers aan het komende Eurovisie Songfestival tegenover elkaar. Beide inzendingen hebben een link met elkaar, maar er zijn ook verschillen! Het is aan jullie om de keus te maken, het mes staat immers op de keel! In deze aflevering: Ierland vs. België.

roberto bellarosaDe link
Bij de Zweedse nationale voorronde (Melodifestivalen) geraken steeds vaker toegankelijke dansliedjes in de finale. Zeker wanneer die uitgevoerd worden door jonge knappe zangers die waarschijnlijk goed zullen liggen bij de sms-ende pubermeisjes en homo’s. Ook in het deelnemersveld in Malmö zien we enkele voorbeelden hiervan. Ierland en België sturen allebei een ‘mooiboy’ met een up-tempo liedje.

Zowel Roberto als Ryan hebben een liedje over liefde met een strakke beat eronder. Beiden ook met een tenenkrommende Engelse tekst. Roberto zingt compleet onsamenhangende zinnetjes, maar ook het refrein van Ryan is totaal stompzinnig voor wie zich daar even over buigt:

.

Waiting for the bitter pill
Give me something I can feel
‘Cos love kills over and over
Love kills over and over

So be love, be love
Just be love (just be love), Only love (only love)
We are love (we are love), Only love (only love)
And when the starts are aligned
You got to make love your state of mind
’Cos in the end only love survives

Wie het begrijpt mag het zeggen. Duidelijk mag zijn dat het niet om de tekst gaat maar om de hapklare brokken en ‘soundbites’. Daarbij blijken ook beide mannen niet heel erg stemvast te zijn wanneer het lied live gebracht moet worden. Beiden zijn ook niet echt dansers. Dat maakt beide acts bijna uitwisselbaar.

De verschillen
Natuurlijk zijn er ook nog wel verschillen. Als Ier zit het met de Engelse uitspraak van Ryan natuurlijk wel goed, terwijl bij Roberto af en toe amper te verstaan is waarover hij zingt. Ryan is een gespierde gozer met een stoere uitstraling, Roberto lijkt weer meer op een jongere versie van Charles Aznavour inclusief prachtige bruine trouwe hondenogen.

De teksten van beide liedjes lijken met elkaar in tegenspraak maar zijn dat niet per se. Immers, als Liefde Doodt, opnieuw en opnieuw, dan is hij uiteindelijk zelf de Enige die Overleeft. De algehele teneur van het Belgische lied is niet heel erg positief te noemen. ‘Leer deze les: liefde maakt alles kapot’. Ierland is een ietsiepietsie positiever in de conclusie “De wereld mag vergaan, de liefde blijft bestaan”. Wie er dan nog van kan genieten laten we maar even in het midden.

De balans
Beide heren mogen aantreden in het laatste deel van semi 1 en flankeren daarbij de Cypriotische Despina Olympiou. Zij zingt, ‘Zal je mij straks nog herinneren?’ Het is in de onderlinge strijd tussen België en Ierland exact de vraag welk beeld het beste blijft hangen. België mag later optreden en is daarmee statistisch in het voordeel.

Met het mes op de keel is de vraag wie er gelijk krijgt: “Doodt liefde, of blijft liefde juist als enige leven?” oftewel “Welke van deze twee mooiboys zal het beste op het netvlies blijven plakken?”. Zal bij het stemmen toch de stem zoals deze live klinkt de (d)oorslag geven? Voor wie zal semi 1 de dood én de gladiolen betekenen en wie zal ‘in the end’ overleven?

ryan dolan

En nu jullie! Zoek de verschillen, beantwoord de vraag en reageer gerust, maar vergeet niet: Je móét kiezen: Ierland, of toch België?





De operettevereniging van Malmö

16 04 2013

In de rubriek ‘Met Het Mes Op De Keel’ zet de redactie van Road to Malmö elke donderdag twee deelnemers aan het komende Eurovisie Songfestival tegenover elkaar. Beide inzendingen hebben een link met elkaar, maar er zijn ook verschillen! Het is aan jullie om de keus te maken, het mes staat immers op de keel! In deze aflevering: Kroatië vs. Roemenië.

cezarDe link
Op het songfestival is ruimte voor elk muziekgenre. Dat is één van de redenen waarom veel mensen het interessant vinden om het festival te volgen. Ook voor de hogere kunst is ruimte, klassieke opera-achtige muziek is vaker voorbij gekomen. Soms met succes, soms niet. Letland deed het in 2007 behoorlijk, maar Frankrijk kon de favorietenrol in 2011 niet waar maken en de kopstem van David D’Or in 2004 sloeg de plank volledig mis.

De Roemeense inzending van dit jaar lijkt op die mislukte Israëlische inzending, met name door het gebruik van de falsetto van zanger Cesar. Verder is het nummer een zogenaamde cross-over tussen dance en klassiek. Slovenië vaarde daar wel bij in 2007 en haalde de finale. Kroatië zit dit jaar ook in het klassieke genre, maar dan in de andere hoek. Een Il Divo-achtige bijdrage. Niet hoog gezongen, maar in de lagere regionen, uitgevoerd door een volledig mannelijk ensemble.

De verschillen
De verschillen zijn groot tussen Kroatië en Roemenië. Een solo-artiest tegenover een groep. Een hoge stem tegen de lage meerstemmigheid. Uptempo versus rustig. De één zit in halve finale 1, de ander in halve finale 2. Roemenië heeft fantastische statistieken, Kroatië wat minder.

De Kroatische inzending lijkt wat gedateerder te zijn. Aan de andere kant, zij begaan een route die al eerder is bewandeld en genieten daardoor dus een vorm van herkenbaarheid. Het mengen van twee muziekstromen in één bijdrage is niet uniek, maar door dit te doen met een falsetto is wel vernieuwend. Het kan op de lachspieren werken, of bij juries heel goed vallen. Voor hetzelfde geld vinden zij het heel knap wat Cezar doet?

De balans
Kroatië komt met Klapa S Mora met een groep die dicht bij zichzelf lijkt te blijven. Cezar uit Roemenië doet dat ook, maar het komt allemaal wat geforceerd over. Alsof het lied volledig voor het songfestival is bedacht. Het ligt er vrij dik bovenop.

klapa s mora

En nu jullie! Zoek de verschillen, beantwoord de vraag en reageer gerust, maar vergeet niet: Je móét kiezen: Kroatië, of toch Roemenië?





In het spoor van Ell & Nikki

11 04 2013

In de rubriek ‘Met Het Mes Op De Keel’ zet de redactie van Road to Malmö elke donderdag twee deelnemers aan het komende Eurovisie Songfestival tegenover elkaar. Beide inzendingen hebben een link met elkaar, maar er zijn ook verschillen! Het is aan jullie om de keus te maken, het mes staat immers op de keel! In deze aflevering: Macedonië vs. Georgië.

sophie nodiDe link
Op het songfestival zijn al meerdere duo’s (man & vrouw) succesvol geweest. De geloofwaardigheid van het duo als (liefdes)koppel is daarbij al gauw een issue. Denemarken 2010 werd betwijfeld, Azerbeidzjan 2011 doorstond de test ondanks het feit dat zangeres Nikki ouder was dan zanger Ell.

Dit jaar kiest Georgië voor een duo dat wel heel erg aan Ell & Nikki doet denken. Het duo Nodi & Sopho verschilt slechts enkele jaren in leeftijd en ook hier is de vrouw (Sopho) de oudste van de twee. Net als bij de Azerbeidzjaanse buren lijkt het (zie videoclip) echter alsof het voornamelijk om de jongen draait, alsof hij de ster is waar het meisje bijgezocht is. En dan was er ook nog het duo uit Macedonië: Esma & Lozano. Ook met een oudere vrouw, ook met een jongen die primair in de spotlights wordt gezet.

De verschillen
Natuurlijk is het leeftijdsverschil bij het Macedonische duo veel groter. Daar is ook een reden voor: Macedonië probeert bewust de botsing tussen twee stijlen, twee culturen in beeld te brengen. De vocalen van Lozano komen muzikaal gezien nog het dichtst bij Ell & Nikki in de buurt, maar als de Balkanbeat erin komt en Esma aan de beurt is, komt de lokale Macedonische dans- en muziekcultuur bovendrijven.

De Georgiërs hebben qua muziekstijl beter naar de succesvolle buren geluisterd. ‘Waterfall’ is een bombastische ballade zoals je die van duo’s verwacht. Maar waar de compositie ‘Running Scared’ nog een aantal technische foefjes bevatte om juryleden te overtuigen, is de Georgische inzending dit jaar enigszins fantasieloos.

De balans
Als de vraag luidde welk duo het dichtst bij zichzelf blijft, dan zou Macedonië dit duel glansrijk winnen. Maar dat is nu niet het geval. De vraag “Wie kan tippen aan Ell & Nikki?” betekent een zoektocht naar kansrijkheid, een zoektocht naar succes zoals Azerbeidzjan in 2011. En hoewel de Georgiërs misschien wel iets teveel op zoek zijn naar een kopie van dat succes, kunnen wij ons niet voorstellen dat ‘Waterfall’ de finale niet haalt.

Esma Lozano

En nu jullie! Zoek de verschillen, beantwoord de vraag en reageer gerust, maar vergeet niet: Je móét kiezen: Macedonië, of toch Georgië?