Twijfels, spanning, lijstjes

10 05 2014

Zaterdag 10 mei om 13:30. Het is de dag van de finale. De lijstjes zijn, op Emma na, allemaal ingevuld. De prijspool loopt. De wedkantoren draaien overuren. Ilse en Waylon trommelen nerveus op de bankjes van hun kleedkamer. En wij zitten in ons appartement, de laatste dingen af te ronden. De reis zit er alweer op, en het is vreemd om je dat te realiseren. 

steef twijfelt

De redactie vertrekt dit jaar wel een dag later dan andere jaren. De gedachte daarachter is dat we na de afterparty kunnen uitslapen. Zondag wordt een hangdag; lekker met elkaar napraten over de uitslag. Gedeelde smart is halve smart, en gedeelde euforie telt dubbel. Maar het Songfestivalseizoen – dat eindigt toch echt vanavond al. Lees de rest van dit artikel »





De kijker staat centraal

3 03 2013

Hoe maak je het Songfestival weer spannend? De winnares was vorig jaar al duidelijk toen er nog ruim twintig landen moesten stemmen. De puntentelling is de laatste jaren een veelbesproken onderwerp, want hoe houd je kijkers tot het einde op het puntje van de stoel? Zelf hou ik van douze points, van tabelletjes en schuivende balkjes met getallen. Maar ik ben niet representatief. Het draait dit jaar om de televisiekijker.

scoreboard1

Elke voorronde heeft iets speciaals. Niet alleen qua muziek, maar ook qua opzet. In Zweden bijvoorbeeld werken ze nog steeds met Andra Chansen, een herkansingsronde. En in Estland maakten de juryleden gisteravond hun punten bekend terwijl de televotinglijnen nog wagenwijd open waren. Voor die beide ideeën geldt dat je er kritiek op kunt hebben – is dat wel eerlijk? Lees de rest van dit artikel »





Denemarken voldoet aan de eisen

3 02 2013

Ik weet, het is pas januari. Maar ik denk dat ik vorig weekend de eerste titelkandidaat gespot heb. Emmelie de Forest was niet eens topfavoriet in Denemarken, maar ze won, en haar lied staat als een huis. Jarenlang heb ik geroepen dat de glorietijd van ethnopop wel zo’n beetje voorbij was. Maar ‘Only teardrops’ voldoet ook aan de nieuwste eisen voor een Songfestivalwinnaar.

Emmelie

Zaterdag 26 januari was een drukke voorrondedag. Mijn ogen waren aanvankelijk vooral gericht op Noorwegen. Binnen het team van ESC Daily verzorg ik de liveblogs voor dat land. Maar er was wat technische malheur, en om de website up-to-date te houden moest iedereen elkaar even helpen. Zo kwam het dat ik halverwege instroomde in de Deense finale, om collega Kristian bij te springen. Lees de rest van dit artikel »





Sport is altijd oneerlijk

18 11 2012

Vorige week werd het Songfestivalnieuws gedomineerd door het bericht dat de loting voor de startvolgorde wordt afgeschaft. Fans uitten direct hun kritiek op deze beslissing. Om dit nieuws tegen een ander licht te houden vroegen wij Sietse Bakker om tekst en uitleg. Maar Sietse Bakker vertegenwoordigt natuurlijk primair het standpunt van de EBU en niet het standpunt van deze website. Daarom wijd ik mijn commentaar van deze week volledig aan het redactiestandpunt inzage deze beslissing.

De discussie is simpel en duidelijk. Het productieteam van de EBU gaat in Malmö de startvolgorde bepalen. Sietse Bakker gaf vorige week de hoofdreden daarvoor prijs: het moet bovenal een betere en gevarieerdere televisieshow opleveren. Op die manier wil de EBU situaties als vorig jaar voorkomen, toen uitgerekend de wanstaltige act uit Montenegro het festival mocht openen. Een sterk argument, maar weegt het op tegen de mogelijke nadelen van dit systeem? Lees de rest van dit artikel »





Robbert wint het promopakket!

16 05 2011

Robbert won de Songfestivalpole, en dus ook het onderstaande prijspakket. Hij versloeg alles en iedereen met de beste allroundscore. Binnenkort kun je langskomen, Robbert; of je dat met een AH-tas of een binnenzak wilt doen, mag je zelf beslissen na het zien van deze foto.

Het promopakket bevat dit jaar onder andere een verzameling postcards, cd’s uit Israël en Georgië, persmappen en een rijtje goodies van de organisatie. Hij is misschien nog wel ruimer gevuld dan de prijs die uittredend kampioen Jacob vorig jaar won. Dit jaar haalde Jacob opnieuw een verdienstelijk resultaat; hij volgde achter winnaar Robbert en Adriaan. Zelf bleef ik hangen in de middenmoot. De volledige uitslag van de pole kun je hieronder nog eens teruglezen: Lees de rest van dit artikel »





Een televisiescherm heeft zo zijn voordelen

15 05 2011

Gisteravond keek ik naar de show waar het uiteindelijk allemaal om ging. Met vrienden en familie op de bank, niet vanuit Düsseldorf. Gezellig, maar ook vreemd om juist nu daar niet te zijn. Vreemd was ook de uitslag trouwens. Op winnaar Azerbeidzjan na is zo’n beetje alles anders dan ik had verwacht voorafgaand aan de show. En nu gaat alles weer gewoon verder. Op misschien wel de weg naar Baku.

Zelden heb ik op reis zo weinig heimwee gehad als de afgelopen twee weken. In Düsseldorf was ik op de een of andere manier op mijn plek- maar dus niet tijdens de finale. Wel werd ik de hele avond door daar gemaakte vrienden en vriendinnen gesmst. Ook Hendrik liet af en toe van zich horen.

Hier bij mij thuis zaten een stel goede vrienden. De één meer fan dan de ander, maar allemaal met een uitgesproken mening. Tijdens de show bespraken en beoordeelden we onze favorieten, lachten we de anderen uit om hun keuzes. Het was een Songfestival zoals het hoorde. Zoals ik dat kende van voor The Road to Oslo. Het was bovendien heel anders om alles nu eens achter elkaar op televisie te zien.

Frankrijk viel op het beeld al tijdens de show duidelijk tegen, waardoor Italië de kans kreeg om enorm op te vallen. Blue uit het Verenigd Koninkrijk had inderdaad geluidsproblemen met een vrij harde muziekband. Daarentegen zou ik Zweden zo vroeg in de show en met slechts één gebroken glas ook allang vergeten zijn. Waar Oekraïne haar top vijf klassering vandaan haalt, is een nog groter raadsel. Toch denk ik dat ik na het zien van de show op televisie een pole had kunnen maken die dichter bij de uitslag zat dan wat ik nu inleverde.

In het Eurovisiedorp zijn heeft enorm veel voordelen. Je krijgt de buzz rond artiesten mee, de weetjes en de repetities. Je hoort en ziet soms of iemand tegenvalt. Maar op de avond zelf beslist de kijker. En dus zou je voor de allerbeste voorspelling eigenlijk ten minste één generale repetitie op televisiescherm moeten bekijken. Dat is alvast een les die ik meeneem naar volgende ervaringen.

Winnaar Azerbeidzjan is uiteindelijk het minst verrassend aan de hele uitslag. Ik ben er niet onverdeeld tevreden mee, maar gun Italië en Georgië de hoge klassering van harte. Of ik volgend jaar naar Baku ga valt nog even te bezien. Sowieso is het fijn dat één van mijn vrienden die er gisteravond was de intentie heeft uitgesproken met me mee te reizen, want alleen zie ik het wellicht niet zitten. Aan de andere kant: na de fantastische stap die ik deze week gemaakt heb in de mediawereld rondom het Songfestival, kan ik eigenlijk niet wegblijven.

Nogmaals van harte bedankt voor het trouwe volgen van deze inmiddels zeer populaire website. Blijf de komende weken alert, want er is nog genoeg te melden. Binnenkort beginnen we bijvoorbeeld weer met The Hendrik-files! Robbert moet mij vooral even contacteren voor het ophalen van zijn prijs. En jullie vraag ik tot slot nog: wat vond je van het festival? Van de finale? Van de winnaar?

Steef van Gorkum





De harde feiten

11 05 2010

Afgelopen weekend won Belgie het Forumvisie Songfestival met overweldigende voorsprong, maar gek genoeg zonder ook maar één keer twaalf punten te krijgen. Alle deelnemers die graag willen weten hoe het spel nou in elkaar zat, kunnen dat hieronder bekijken.

Adriaan speelde voor Estland, Roemenie en Spanje
Campagneurs speelden voor Rusland en Zwitserland
Chiel speelde voor Albanie en Azerbeidzjan
Hendrik speelde voor Polen, Zweden en UK
Jacob speelde voor Finland en Nederland

James speelde voor Armenie en Portugal
Jonathan speelde voor Kroatie en Malta
Karin speelde voor Bosnie en Israel
Klaasjan speelde voor IJsland en Oekraine
Luuk speelde voor Moldavie, Bulgarije en Frankrijk

Maarten speelde voor Griekenland, Ierland en Noorwegen
Patrick speelde voor Letland en Georgie
Roel speelde voor Belarus en Denemarken
Sander speelde voor Cyprus en Belgie (in de halve finales stemde Sander niet, waardoor Cyprus werd uitgeschakeld. Uiteindelijke winnaar Belgie overleefde de halvering van punten)

Steef speelde voor Slovenie, Slowakije en Duitsland
Thomas speelde voor Turkije en Macedonie
Yannick speelde voor Servie en Litouwen

De Geheimzinnige Verdeelster die dit allemaal bij elkaar veegde was inderdaad Maaike. Waarvoor dank!

In de halve finales wonnen Slowakije en Ierland. Bekijk de uitslagen hieronder:

http://www.tummiweb.com/escnation/scorewiz/show.php?id=97135

http://www.tummiweb.com/escnation/scorewiz/show.php?id=97017

Sander won met Belgie & Tom Dice het Forumvisie Songfestival





De winnaar is bekend!

9 05 2010

Bekijk de link hieronder om te zien wie volgens de deelnemers aan het Forumvisie Songfestival het ESF straks in Oslo moet winnen. Twee deelnemers (Klaasjan en Patrick) hebben niet gestemd, maar gelukkig levert dit slechts één halvering op: die van IJsland. Welke landen wel gestemd hebben, en hoe, zie je als je surft naar:

http://www.tummiweb.com/escnation/scorewiz/show.php?id=98100

Veel kijkplezier en spanning toegewenst. Na afloop mag er in dit topic naar hartelust worden gespeculeerd wie nou welk land had. De onthulling volgt dan over een paar dagen, ook weer via deze website.





Favorietenpaniek

28 03 2010

Menig delegatieleider krabte zich na de loting van dinsdag eens flink achter de oren. De liedjes die vooraf nog als kanshebbers golden, kregen er stuk voor stuk flink van langs. Bijna allemaal lootten ze een plek in het begin van de show. Andere liedjes zijn daardoor juist weer in de race. Reden tot paniek bij de favorieten, maar de eigenlijke strijd moet nog beginnen!

De Israelische zanger Harel Skaat wás topfavoriet, maar zit nu ingeklemd tussen twee andere sterke nummers

De tegenstelling voor de computer in lokaal 1038 was hard en onverenigbaar. Aan de ene kant een klasgenoot die hoopte dat de loting voor Nederland het laatste redmiddel zou worden, en aan de andere kant ik zelf, die daar juist voor vreesde. De laatste maanden twijfel ik immers steeds vaker of ik wel wil dat Nederland doorgaat; een goed resultaat kan betekenen dat we volgend jaar eenzelfde soort lied inzenden! Hoe het ook zij, de loting van Sieneke viel tegen. Startplek negen tussen allerlei andere up-tempoliedjes: door haar naam mag vast een kruis.

Ook de Russen zouden er wel eens naast kunnen grijpen, met startplek twee in de eerste voorronde. Mijn persoonlijke favoriet Tom Dice lootte daar als 10e, net voor een andere ballad, en is nog niet helemaal zeker van zijn zaak. Hera ‘zuivere noot’ Bjork kan gered worden door de laatste startplaats, maar haar zwakke lied zou juist ook extra schril af kunnen steken, zo op het einde. Topfavoriet in deze semi was Slowakije, maar dat land lootte eveneens matig: Kristina treedt als vierde aan.

Daarmee kwam de discussie overigens wel goed op gang: doet de loting voor zo’n halve finale er wel toe? De landen die er echt bovenuit steken, zoals bijvoorbeeld Slowakije, halen de finale toch wel en dan is de loting voor die finale pas echt belangrijk. Toch durf ik die stelling te betwijfelen, zeker met het oog op een interessante situatie in de andere halve finale: die waar onder andere Nederland aan meedoet.

De show wordt donderdag 27 mei namelijk geopend door de maffe en vrijwel kansloze anti-act uit Litouwen, gevolgd door een opvallend rijtje. Armenie, dit jaar kanshebber met het ethnonummer Apricot Stone, start als tweede. Direct daarna komt topfavoriet Israel, met de ballade Milim, en direct daarna het typisch Scandinavische In a moment like this: easy listening voor Denemarken. Drie liedjes die de wedlijstjes aanvoeren, maar deze loting zou zomaar tenminste één slachtoffer kunnen eisen.

Toch is finalist Daniel Diges uit Spanje er het ergst aan toe. Vooraf werd zijn traditionele lied nog tot de favorieten gerekend; een mogelijke winnaar zelfs, volgens kennissen wiens Songfestivalkennis ik toch hoog aan sla. Tijdens de loting voor de finale echter werd hem startplaats twee toebedeeld; en als klap op de vuurpijl mag gastland Noorwegen direct na hem aantreden. De dramatiek van ‘My heart is yours’ zal Spanje dusdanig overstemmen, dat van winst geen sprake meer kan zijn. Triest voor Spanje, dat vorig jaar wonderbaarlijk genoeg niet kon profiteren van juist een ideale loting voor Soraya.

Laatste mogelijke slachtoffer zou danceheld Miro kunnen zijn. Zijn liedje Angel si ti werd door de fans al niet zo goed ontvangen als verwacht; tijdens de loting dinsdag waren de Bulgaren te bescheiden om de laatste startplek te kiezen, waardoor Bulgarije nu ingeklemd zit tussen ballads, en de Turkse metalgroep MaNga als laatste mag. Zij zijn de grote winnaars van het dobbelspektakel, maar ook voor MaNga is het zaak niet te vroeg te juichen. In de finale begint iedereen weer helemaal op 0, en geven resultaten uit het verleden… precies.

Conclusie: de lotingshow in Oslo was een mooi spektakel, een leuke opwarmer voor ‘het echie’ straks in mei. De uitkomsten boden veel vreemde situaties, en reden tot discussie. Er ontstond paniek bij veel favorieten, en er werd weer oeverloos nagekaart. Maar we weten eigenlijk nog niks. Wat is het toch een heerlijk festival!

Steef van Gorkum

Beluister Algo Pequenito, het lied van pechvogel Daniel Diges, hier!

Natuurlijk wordt er ook op The Road to Oslo nog even nagekaart; wat vond jij van de loting? Zijn wonderen mogelijk, voor Sieneke? Voor Spanje? En gaan er favorieten sneuvelen in de halve finales?





Het juiste antwoord

15 03 2010

Met nog drie landen te gaan wordt 2010 onherroepelijk het jaar van de ballads. Door heel Europa stemde het publiek de tragere nummers met vaak enorme voorsprongen naar de overwinning. Toch is dit geen garantie dat een ballad straks ook Oslo gaat veroveren. Televoting blijft een raar fenomeen, en stemmers kunnen om de meest rare redenen overstag gaan.

Het Litouwse lied ‘We are the winners’ profiteerde in 2006 van veel anti-stemmen

De Maltese zangeres Chiara was in 2005 misschien wel een perfect voorbeeld van het botseffect; haar uitgesproken dramatische ballade viel op tegen een decor van ethno-popnummers, en versloeg ze daarom bijna allemaal. Ook de ballades van Israel en Letland gooiden hoge ogen; van de ethnische deuntjes hield alleen Helena Paparizou zich uiteindelijk staande.

Afgelopen weekend probeerden twee landen uit de Big 4 van hetzelfde effect te profiteren. Allereerst was het Verenigd Koninkrijk aan de beurt. Na de knappe heropleving vorig jaar, toen It’s my time van Jade vijfde werd, kozen de Britten voor een soortgelijk systeem dit jaar. Een grote componist schrijft het liedje, en daar wordt vervolgens een passende artiest bij gekozen. Eigenlijk een vergelijkbaar systeem met dat van Nederland, als je althans Vader Abraham met Andrew Lloyd Webber wilt vergelijken…

Voor de Britten werd het dit jaar Pete Waterman (huiskamervraag: Stock, ? en Waterman? Fill in the blanks). Bekend geworden met een gevierd trio dus, maar daarin speelde Waterman toch met name de rol van merchandiser. Zijn taak was het promoten van de muziek, terwijl zijn maten de liedjes schreven. Nu Waterman er alleen voor staat blijkt dit eens te meer; That sounds good to me is een Zweedse schlager van de eerste orde. De artiest die het mag uitvoeren (Josh), kan absoluut zingen. Het lied klinkt echter niet zo goed voor mij.

Een heel ander verhaal werd het voor een andere rechtstreeks geplaatste finalist: Duitsland! Een ingewikkeld selectiesysteem leidde daar uiteindelijk tot een finale met twee artiesten en meerdere liedjes. Chaos was troef, tot er uiteindelijk duidelijkheid kwam: Lena Meyer-Sandrut gaat Satellite zingen. Een vrolijk, funky popliedje in vloeiend Duingels. Van de performance was ik nog niet direct overtuigd, maar toen ik het filmpje van het finaleoptreden wat aandachtiger bekeek, was ik plots helemaal om. Lena draagt een Taizéketting, kijk maar eens goed!

En dus spring ik al de hele dag als een satelliet door het huis; Love, oh love! Het is duidelijk; hoeveel ik ook klaag, kreun en steun als bijvoorbeeld Litouwen weer hoog scoort met een nonliedje, ik ben zelf ook vatbaar voor allerlei randeffecten. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de startvolgorde; een belangrijk gegeven dat ons onbewust ook allemaal beinvloedt. Het juiste antwoord op de ballades is dus geen simpele rekensom; uiteindelijk weten televoters vaak zelf niet eens waarom ze op een liedje stemmen. Laat staan dat keuzeheren of componisten een interne selectie daar moeiteloos op aan kunnen passen. Het blijft altijd gokken… en afwachten.

De beeldschone Lena Meyer-Landrut, rechts mét Taizéketting.

Beluister haar lied Satellite hier! Je zou er toch bijna zelf verliefd op worden?

En nu jullie: stoor jij je aan het Duitse accent van Lena, of tol je ook als een satelliet door je huiskamer? Is Josh een passend antwoord op de ballades? Wat kunnen de laatste drie landen het beste kiezen?