In de zaal met Vaidas’ zus

23 05 2015

Nog een paar dagen te gaan, en ik voel me goed. De show gisteravond was heel goed en daar kan ik van genieten; een van de sterkste halve finales in tijden. Daarnaast had ik er ook nog eens negen goed voorspeld!

Dat betekende dat Dennis en ik op Betfair goede zaken hebben gedaan. En ook in de prijspool hebben veel deelnemers goede scores gehaald. Het was, zoals velen hier zeggen, een ‘voorspelbare uitslag’. Die voorspelbaarheid heeft voor een groot deel te maken met het hoge niveau: een stuk of veertien landen hadden stuk voor stuk door kunnen gaan zonder dat iemand daarvan had opgekeken.

In de zaal was het opnieuw erg gezellig, met Jill en Dennis, met Dave, maar ook met de familie van Vaidas uit Litouwen. Die stond namelijk naast ons in de arena met een grote Litouwse vlag te wapperen. Z’n zus vroeg mij bij elk tweede liedje om ondertiteling, in de hoop erachter te komen of ‘This Time’ de finale zou halen. En toen het lukte, was de familie natuurlijk door het dolle heen.

Als pauze-act werden opnieuw rechtstreekse finalisten geïnterviewd. Alex Larke van de UK is de afgelopen repetitieweek een running gag geworden in onze groep, omdat Dennis tijdens de eerste repetitie een tirade afstak over het scat-stukje op het einde. “Waarom doet deze man dit zichzelf aan? Hij helpt zaterdag in twintig seconden z’n carrière om zeep. Sterker nog: hij kan niet meer normaal over straat zonder dat mensen scapscapscubbudidap beginnen te roepen!” Toen hij gisteravond ook nog eens met een knalblauwe ukelele op het podium verscheen, was de hilariteit compleet.

De uitslag verliep gelukkig in een normaler tempo dan dinsdag. Dennis hoopte nog tot de laatste envelop dat hij tien landen goed voorspeld had – ondanks het feit dat de hele zaal om Israël schreeuwde. Uiteindelijk hadden we er allemaal negen, allemaal, behalve Emma en Hendrik thuis. Het wordt dus toch maar (weer) eens tijd dat jullie er ook bij zijn!

Na de halve finale vertrokken we naar de afterparty. Die was tof, hoewel we eerder deze week betere feesten hebben gehad. De vooraf geboekte optredens zijn voor ons vooral een hinderlijke onderbreking van de Euroclubmuziek – zeker als dansgroep Eurofalsh (met de look-a-like van Khalid Sinouh in de gelederen) het podium op komt. Rond een uur of drie gingen we huiswaarts, ook om de volgende ochtend op tijd wakker te zijn voor een interview.

We waren vanochtend namelijk uitgenodigd in het hotel van één van Dennis’ grootste helden: Fokas Evagelinos, de Griekse stage director die in negen Songfestivaldeelnames altijd de top tien haalde. Een ontzettend aardige man die ruim de tijd nam voor het interview, dat overigens wel in het Grieks gehouden moest worden. Gelukkig kon ESC Daily collega Mihalis Vollmer vertalen.

Nu zitten we in het perscentrum om de eerste generale doorloop te volgen. Het programma voor daarna bestaat uit de laatste talkshow + het bloggen van de juryfinale; daarna zit het meeste werk er toch echt wel op. We leven toe naar de finale, naar de laatste discussies, voorspellingen en feesten. En we ontkennen met klem wat er in sneltreinvaart aan zit te komen: het einde van een bewogen Songfestivalseizoen.


Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: