Blijf van mijn chips af!

23 05 2015

Het werk zit er nu echt op. De finaledag is aangebroken en behalve de blogs en prijspool op ESF Magazine, is alles klaar. Traditiegetrouw regent het buiten: de Post Eurovision Depression komt eraan.

Ik hoop dat dat gevoel dit jaar in ieder geval tot maandag op zich laat wachten, en niet, zoals vorig jaar, al direct na de uitslag erin knalt. Ik hoop op een goede winnaar, en er is reden tot hoop, want het finaleveld is sterk en ik zou met bijna alle favorieten wel kunnen leven. Drie inzendingen kunnen op mijn speciale steun rekenen: Australië en Rusland om redenen die ik in eerdere stukken heb beschreven, en Hongarije. Voor A Dal luisterde ik al naar Boggie’s muziek en van dit lied was ik meteen fan.

We namen gisteren nog de laatste aflevering van de talkshow op, en blogden de juryfinale met een zak chips tussen ons in. Terwijl de show nog bezig was, kwamen enkele artiesten na hun optreden alweer terug het perscentrum in. Bojana uit Servië kwam vlak bij onze tafel staan voor een interview, waarop Dennis direct de zak chips tegen z’n borst klemde. Dat moment was bijna net zo komisch als de bespiegelingen over de man van het Verenigd Koninkrijk voor wie, zoals eerder beschreven, na vanavond zijn leven voorbij is.

We kwamen pas rond 01:00 uur in het appartement aan, maar Dennis heeft zich voorgenomen geen feest meer te missen en dus vertrokken we alsnog richting Euroclub. Ik voelde me onderweg erg moe, maar het werd toch een leuke avond. Geen live-optredens maar gewoon goede muziek. Het was wel loeiheet in de zaal, en op de terugweg regende het, dus het zou me niets verbazen als ik volgende week een griepje vat.

Vanochtend sliepen we tot het bijna twaalf uur was. Neil kwam langs om de voorlaatste Daily Coffee op te nemen, en nu staat voor de rest van vandaag alleen nog het uitwerken van twee interviews en een persconferentie op het programma. Vanavond gaan we dan wellicht met Erik, Dave en zijn vriendin naar de grote finale.

Het voorspellen van de show is veel gemakkelijker dan vorig jaar, toen een echte winnaar eigenlijk ontbrak. Nu zijn er meerdere winnaars voorhanden. Ik heb gekozen voor Mans, die alles mee heeft behalve dat hij uit Zweden komt – maar daar heeft een televoter dan weer geen boodschap aan. Boggie staat in mijn top tien – meer uit hoop dan uit verwachting. Nina uit Georgië verdient het door de geweldig serieuze benadering van die delegatie.

Wat er ook gebeurt met dit lijstje, het is veel meer mijn eigen top tien dan vorig jaar. Toen heb ik me aan alle kanten laten beïnvloeden – nu weet ik wat ik wil. We gaan zien hoe ver ik daarmee kom. Belangrijker is voor mij dat we dit songfestival met z’n allen afsluiten. Sowieso met Jill, Dennis en Erik, mijn geweldige vrienden en teamgenoten die me elk jaar weer door deze twee heftige weken heen slepen. En het liefst ook met zoveel mogelijk van de andere mensen die ik deze weken heb leren kennen.


Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: