Statiegeld in de Euroclub

19 05 2015

Allereerst: excuses voor de verlate publicatie van deze blog. Door werkzaamheden voor ESC Daily vanochtend zat ik enige tijd zonder internet. Het stuk was al af, maar ik kon het pas nu online zetten.

Ik begin met de drukke dag van gisteren. We waren druk in de weer met de repetities van de zeven rechtstreeks geplaatste finalisten, en in het bijzonder natuurlijk met Australië, wat voor ons werk voor Daily heel belangrijk is. De repetitie van Guy Sebastian was direct hilarisch: na één vocaal perfecte runthrough besloot Guy nogal opzichtig zijn stem te sparen, wat tot grappige situaties leidde. “Let’s get the hell out of here,” riep hij in de microfoon nadat de stage director had omgeroepen dat zijn tijd erop zat.

De whoopietijd daarna verliep nogal chaotisch. Jill vertrok met twee andere teamleden naar de Australische Fan Meeting en de Rode Loper Ceremonie. Tijdens de opnames van de talkshow begaf één van de camera’s het, waardoor het beeldplaatje minder mooi werd en Dennis flink de pest in had. Dat werd niet beter toen Feyenoord bij Zwolle werd weggespeeld, en de camera het bij de Australische persconferentie opnieuw begaf! Gelukkig handelde teamgenoot Katja snel. Ze belde mij op voor hulp, en ik stormde als een idioot naar de persconferentiezaal, waarbij ik onderweg nog de Wiwiblogs-editor die op Whoopi Goldberg lijkt omver liep.

Guy Sebastian gaf geen 1-op-1 interviews, maar Head of Delegation Paul Clarke sprak wel met ons. En Dennis slaagde erin met beperkt materiaal toch de talkshow aan elkaar te monteren, waardoor het goede humeur weer terugkeerde. Voor het avondeten vertrokken we naar Subway in het gezelschap van Richard van de Crommert, met wie we zoals altijd weer in lange discussies belandden. Dat was minder leuk voor Jill, die voor het eerst deze week een lange tijd Nederlands aan moest horen.

We waren vroeger uit het perscentrum dan gebruikelijk, dus konden we ook op tijd bij het openingsfeest in de Euroclub zijn. De Ottakringer Brauerei (zo heet de locatie) is een enorm complex met verschillende ruimtes. In het café op de bovenste vloer kun je op houten kratten zitten en naar R ‘n B luisteren, verderop is een zaal met een podium waar we o.a. Guy Sebastian en Edurne zagen optreden. En helemaal onderaan is het clubgedeelte. Daar hadden we een tof feestje, ondanks de 60-jarige DJ die vooral zelfgemaakte remixes draaide.

Jill en ik ontdekten bovendien een manier om onze reis terug te verdienen. De drankjes in de Euroclub zijn onbetaalbaar duur, maar wie zijn beker terugbrengt naar de bar, krijgt een euro statiegeld terug. Daar zijn nog maar weinig mensen van op de hoogte, en dus staan er door de hele zaal verspreid lege bekers. Het verzamelen daarvan leverde mij genoeg statiegeld op voor minstens twee avonden Subway – en om de taxi terug naar het appartement te betalen.


Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: