Finland speelt FIFA

17 05 2015

Toen ik gisteravond mijn laatste blog schreef, had ik niet verwacht dat er die dag nog veel zou gebeuren. As it turns out, er gebeurde nog genoeg om ook mijn ochtendblog mee te vullen. We stonden ingepland voor een gesprek met de Georgische stage director, die van het lied ‘Warrior’ een prachtig beeldplaatje heeft gemaakt. Dat duurde zo lang dat we op een gegeven moment nog de enige overgeblevenen in het perscentrum waren.

Op dat moment kwam de Georgische Head of Delegation binnen. ‘Sorry,’ zei ze, ‘interviews met Nina gaan niet meer door.’ We legden uit dat we niet Nina, maar de stage director willen spreken. En of dat toch echt niet mogelijk was. De HoD twijfelde; de interview boots zijn immers al op slot. ‘Nou, vooruit dan,’ zei ze uiteindelijk, ‘maar dan moet het wel backstage. Kom maar mee naar onze kleedkamer.’

En dus gingen Dennis en ik voor de tweede keer vandaag door de security naar de artiestenruimte. De guards deden wel moeilijker dan eerder die dag – ze vroegen de Georgische HoD om de sticker op haar accreditatie te laten zien die aanduidt dat je gasten backstage mag nemen, en die sticker had ze nog niet gekregen. Na een lange discussie mochten we uiteindelijk doorlopen.

Direct na de eerste barrière werden de Georgiërs aangeschoten door iemand met een Fan-accreditatie, die blijkbaar wél makkelijk door de security heen was geglipt. Hij kreeg een promopakket aangeboden, en wij werden naar de kleedkamer van Nina Sublatti geleid. Onderweg liepen we langs de drummer van Finland die een potje FIFA speelde op de Xbox. Hij was net een team aan het selecteren en Dennis kon het niet laten om op te merken: ‘Als het een echte downer is, kiest hij voor Ajax.’

We kwamen de Georgische kleedkamer in, waar Nina bezig was een doos bananaschokolaten naar binnen te werken. Een paar delegatieleden knoopten een gesprek met ons aan en beloofden dat Sacha (de stage director) onderweg was. Maar het duurde maar, en het duurde maar, en de één na de andere Georgiër verliet de kleedkamer. Tot Dennis en ik daar met z’n tweeën op de bank zaten.

Nina Sublati Georgië kleedkamer 2015Even overwogen we om Dennis de jurk van Nina aan te trekken en dan een fotootje te maken, maar toen kwam er een vrijwilligster binnen om het afval op te halen, waarop we besloten dat de pakkans te groot was. Na een uur wachten kwam Sacha dan toch binnen, en het bleek het wachten waard te zijn geweest. Wat een leuk interview met deze Zweedse hipster die Waylon’s hoed geleend had en Pannecoucke’s staging bijna evenaart.

We kwamen terug in het perscentrum, waar bijna alle lichten al uit waren en Jill moederziel alleen een uur op onze spullen had gepast. Snel terug naar huis, om ons klaar te maken voor het feestje. Onderweg was er nog net tijd voor een Turkse pizza, daarna omkleden en op de U-bahn naar Chaya Fuera. Daar was het erg gezellig. Teamleden Katja en Mihalis waren er ook, net als een hele rits aan locals, wat altijd leuker is dan een feest met alleen de bekende gezichten uit het perscentrum. Maar het allerbelangrijkste: de muziek was tof! Ze draaiden zelfs het favoriete liedje van Dennis’ zoontje: ‘La la la’.

Advertenties

Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: