In de kleedkamer van Slovenië

16 05 2015

Om meerdere redenen kan ik concluderen dat het Songfestival nu echt begonnen is. Allereerst: we zijn de zaal in geweest. Het is een stuk kleiner dan vorig jaar, maar ik vind dat juist wel mooi. Malmö was ook kleinschalig en dat leverde toen prachtige tv op.

De tweede reden: vanochtend werd ik voor het eerst wakker van de wekker. Het harde werken van de laatste dagen eist zijn tol, maar veel tijd om te slapen was er vannacht niet, omdat we twee uur eerder in het perscentrum moesten zijn dan andere dagen. Dat lukte op het nippertje, ondanks een chagrijnige securitymedewerker die mij mijn lenzenvloeistof afpakte.

Ervin Juhász schoof aan voor Daily Coffee, en Dennis werkte hard om met technische snufjes het van nature zachte stemgeluid van Jill hard genoeg te laten klinken. Daarna ging het doolhof naar de arena open. Vrijwilligers wezen ons de weg: door het restaurant, dan naar links, dan naar rechts, dan de eerste trap aan de rechterkant naar beneden, en dan door nog een paar gangen naar het podium.

Na wat miscommunicaties in het begin kregen we het teamwork rondom het filmen van repetities snel goed onder controle. Jill, Mihalis, Erik en Katja richtten zich daarop zodat Dennis en ik ons konden richten op items rondom persconferenties. We spraken met Eduard uit Moldavië over het feit dat hij zijn geboorteland Oekraïne niet kan vertegenwoordigen, maar ook met de Finse delegatieleidster over de begeleiding van PKN.

Ook boeiend was het interview met de Armeense delegatieleidster over de boodschap van hun lied. Het idee achter Genealogy is dat er overal op de wereld Armeniërs wonen, waardoor Dennis en ik eerder deze week al concludeerden dat die genocide dus niet echt heeft gewerkt – maar die grap hebben we in het interview toch maar niet genoemd. Het officiële statement luidde overigens dat ‘het lied voor meerdere interpretaties vatbaar is…’

Ik beleefde ook nog een ietwat komisch moment in de toiletten, waar ik onze parodieversie op ‘Autumn Leaves’ zachtjes voor me uit zong en daar vervolgens (positief) op werd aangesproken door één van de leden van Blackstreet die ineens naast me stond. Daarna bereidde ik me voor op de opnames van de ESC Daily Show, waar Sietse Bakker in aan zou schuiven. Één probleem: Sietse was laat. Erg laat.

Toen hij eindelijk uit zijn meeting met de notaris kwam, was de repetitiebreak alweer voorbij. Opnames zijn op zo’n moment onmogelijk omdat er repetitiegeluid door het perscentrum galmt. Gelukkig had Sietse zelf de oplossing: we konden de aflevering wel achter de schermen opnemen. Hij loodste ons langs de security naar de kleedkamer van Maraaya (!), waar we alsnog de opnames konden afronden. En het is een boeiende aflevering geworden!

Vanavond is er een feestje in Chaya Fuera dat ons door de vrijwilligers hier is aangeraden – dus dat gaan we uitproberen. Heel laat kunnen we het niet maken, want we zijn al moe en morgen is de laatste écht lange dag. Maar even een kort feestje tussendoor, daar zijn we allemaal wel aan toe.


Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: