Een cadeautje voor Mans

15 05 2015

Het was een latertje gisteren, en vanochtend speelden we daar prima op in, door de opnames van Daily Coffee in het appartement te houden. Daarna togen we alsnog naar het perscentrum. Op naar een dag waar we allemaal veel van verwachtten, en niet alleen vanwege topfavoriet Mans Zelmerlöw.

Ik keek in het bijzonder uit naar de repetitie van IJsland. Omdat ik het een leuk liedje vind, én omdat het oog ook wat wil. Aan dat liedje is niets veranderd, maar Maria zong jankend vals. Nu voel je daar niks van, maar het was toch een flinke teleurstelling.

In de ESC Daily blog telden we met name af naar topfavoriet Zweden. Mans trad aan met zijn nieuwe stickman en natuurlijk is er in feite weinig veranderd aan zijn act. Door de rode achtergrond is de setting wel wat lichter dan bij Melodifestivalen, ik vond het donker indrukwekkender. Maar hij staat daar als een echte winnaar, en mensen stemmen nu eenmaal graag op de winnaar.

Na de repetitie ging ik met ESC Daily-collega Mihalis in de rij staan om Mans te interviewen voor een item over nationale finales. Samen met Koos van Plateringen (Shownieuws) ergerde ik me aan de hordes fans om ons heen die voordrongen in de rij, om vervolgens hun interviewtijd te gebruiken om Mans een cadeautje aan te bieden. Na een halfuur wachten waren we eindelijk zelf aan de beurt. Mans is een aardige kerel en ik zou er geen moeite mee hebben als hij wint. Maar Zweden is niet direct mijn eerste keus als gastland voor volgend jaar.

De zaal in

Morgen wordt alles anders: dan mogen journalisten voor het eerst de zaal in. We krijgen dan een hele lange dag, met repetities en persconferenties van de volledige eerste halve finale. Dennis en ik hebben een wishlist van landen die we willen interviewen terwijl Erik en Jill samen met een paar andere collega’s voor het repetitieverslag zorgt. Ik heb tussendoor ook opnames voor de ESC Daily Show gepland staan, met o.a. Sietse Bakker als gast.

In het team draait het echter heel goed. De gezondheid van onze redacteuren baart hier en daar nog opzien – ik heb mijn goede band met het Oostenrijkse vrijwilligersteam uitgebuit om een statafel voor Erik Bolks te regelen, aangezien hij moeite heeft met zitten – maar de samenwerking verloopt nagenoeg vlekkeloos. De komende dagen is dat essentieel, want er gebeurt steeds meer tegelijkertijd en de afstanden worden steeds groter. Ik denk dat we het aan kunnen.

Ondertussen is het – tussen alle werkzaamheden door – ook supergezellig. Niet alleen binnen het team maar ook in het contact met oude bekenden. Mijn Hongaarse kennis Ervin Juhász komt af en toe buurten, net als de beroepsgokkers Rob Furber en Daniel Gould, en natuurlijk een aantal mensen uit de Nederlandse delegatie. Iedereen heeft een mening, maar naar mate de shows dichterbij komen kruipt iedereen ook steeds meer in z’n eigen cocon, want uiteindelijk wil je niet met precies dezelfde voorspelling als alle anderen aankomen. De tijd van de laatste lijstjes is bijna aangebroken. Nog een paar dagen, en dan moet iedereen open kaart spelen.


Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: