Playing with the cameras

14 05 2015

Één van de allerleukste dingen aan de weken in het perscentrum is dat je af en toe dingen ziet en hoort die de televisiekijker nooit te weten komt. De uiteindelijke shows zijn – zoveel mogelijk – vlekkeloos, maar als journalist zie je de weg richting dat vlekkeloze optreden. En de hobbels die eraan vooraf gaan.

Vanochtend was zo’n moment, toen de Ierse zangeres Molly Sterling de grootste moeite had om contact met de camera te maken. Na de eerste runthrough hield de Ierse delegatie een crisisberaad op het podium, die voor een groot gedeelte voor ons te zien en ook te verstaan was. De wanhoop op de gezichten van delegatieleden was fascinerend, toen ze doorkregen dat dit echt niet vanzelf zou gaan.

Een crewlid van de ORF moest eraan te pas komen om Molly in Jip-en-Janneketaal uit te leggen wat de bedoeling was. “Als je dáár kijkt, zie je dáár een rood lampje branden, en dáár moet je naartoe kijken.” De volgende runthroughs waren ietsjes beter, maar op dit moment lijkt het erop alsof een van mijn favoriete liedjes van dit jaar in de semi gaat sneuvelen.

“And I, was, playing with the camera, but I, didn’t know, where it was…”

Tussen de repetities door was het vandaag tijd voor de eerste opnames van de talkshow. Dat is voor mij altijd een spannend moment – ik sta daar in de spotlights en wil het koste wat kost goed doen. Het is aan jullie om te oordelen of dat gelukt is, maar zelf was ik redelijk tevreden over deze eerste aflevering. Sowieso hebben we technisch enorme verbeterslagen gemaakt ten opzichte van Kopenhagen. En de gasten Kath en Rodrigo hadden een goed verhaal.

Het slagen van de opnames gaf mij zo’n kick dat ik de rest van de dag weer optimaal heen en weer kon rennen. Jill nam de liveblog van mij over op ESC Daily en ik bezocht de persconferenties van San Marino, Tsjechië en Montenegro om weer eens wat ouderwets kritische vragen te stellen. Dat leidde tot dit artikeltje op ESC Daily, maar ook tot een leuke anekdote met de Montenegrijnse Head of Press.

Na mijn vraag (“Joksimovic claimde dat dit lied heel anders zou zijn dan al zijn vorige, kun je me uitleggen wáár het verschil dan zit?”) en het lichtelijk arrogante antwoord van Knez (“De instrumentatie is anders, dat kun je in het hele nummer horen”), kwam de Head of Press in actie. Wellicht uit angst voor een negatief artikel over de houding van Knez, bood hij me naar goed Montenegrijns gebruik een cd-tje aan in de hoop de sfeer daarmee te verbeteren. Zoals Emma het na afloop zei: ‘Je probeert al je vooroordelen opzij te schuiven, tot ze gewoon waar blijken te zijn…’

Na afloop van de lange dag in het perscentrum aten we rond een uur of 22:00 bij Subway. Daarna werkten we in het appartement nog tot half twee aan de sites, want nu we eenmaal op stoom zijn, kunnen we niet meer stoppen. Nu is het weliswaar bedtijd, maar morgenochtend staan we weer vroeg op en gaan we op dezelfde snelheid door. Ik zit helemaal in de flow en kan niet wachten op het megadrukke weekend dat op ons te wachten staat.


Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: