Het Virus

21 04 2015

“Het Songfestivalvirus”; dat is de term die Richard van de Crommert en Dave Boomkens in hun Grote Songfestivalboek gebruiken om de passie voor het Songfestival te typeren. Ik wil het vandaag met jullie hebben over een ander songfestivalvirus. Een echt virus dus, zo eentje waar je ziek van wordt.

steef slaapt

De afgelopen weken heb ik vrij weinig voor deze site kunnen schrijven. Dat kwam door schoolwerk, maar ook door een flinke griepaanval waardoor ik ruim anderhalve week vooral op bed heb gelegen. Nu ik mij weer beter voel, realiseer ik me: dit is niet de eerste keer dat dit gebeurt.

In de week voor Oslo, mijn eerste Songfestival waar ik als journalist bij aanwezig was, werd ik een paar keer ’s nachts misselijk wakker. Ik heb het toen op zenuwen gegooid, maar het jaar daarna kreeg ik ongeveer een week voor Düsseldorf koorts. Nadat ik mijn injecties voor Baku had gekregen lag ik vier dagen op bed, en ook in de weken voor Kopenhagen was ik enige tijd uit de roulatie.

Het is bekend dat je lichaam reageert op de hectiek in je leven: tijdens een examenweek of een drukke periode op je werk houdt hij je op de been, maar zodra de stress voorbij is, word je ziek. Blijkbaar kan het ook andersom. Wetende hoeveel de songfestivalweken altijd van mij vragen, word ik vlak ervoor ziek, zodat ik gedwongen rust moet houden en bij kan tanken.

Dit jaar valt het songfestivalvirus wel relatief vroeg in het seizoen. Dat heeft mijn lichaam perfect aangevoeld. Niet alleen was mijn langdurige griep een reactie op de afgelopen weken waarin de stress rondom het aanvragen van accreditaties hoog opliep (ik ben verantwoordelijk voor het accreditatieproces bij onze partnerwebsite ESC Daily). Maar ook realiseert mijn immuunsysteem zich terdege dat ik dit jaar ook in de weken vóór het Songfestival topfit moet zijn.

Het is het laatste jaar van mijn masterstudie en eind mei moet ik mijn thesis inleveren. Het Songfestival valt daardoor in de drukste periode van mijn studie, en ik kan pas naar Wenen als mijn thesis is ingeleverd. De komende weken worden dus een race tegen de klok: op 8 mei komt Jill naar Budapest en op 10 mei willen we de trein naar Wenen pakken. Tot die tijd sluit ik me op in mijn kamer en richt ik me alleen maar op “Dubbel staatsburgerschap voor tweede generatie migranten in Duitsland.”

Geen polls en bookmakers voor mij; in plaats daarvan houd ik me bezig met interviews en abstracts. En terwijl jullie in de glazen bol kijken, blader ik door geschiedenisboeken. Dit is dan ook mijn laatste commentaar voordat ik ondergronds ga. In de hoop dat het songfestivalvirus mij niet te pakken krijgt en me van mijn werk houdt.

Veel plezier met de voorbespiegelingen – ik zie jullie weer in Wenen!

Steef van Gorkum


Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: