PKN verdient eerlijke kritiek

1 03 2015

Gisteravond was ik bij de Hongaarse nationale finale. En net als vorig jaar zit ik nu vol energie – ik heb zin in Wenen! Het is altijd een geweldige ervaring om bij een liveshow te zijn, en dan won ook nog eens mijn favoriet Boggie.

Pertti_Kurikan_Nimipaivat

Dit Songfestival heeft sowieso de potentie om geweldig te worden. Het wordt georganiseerd in de stad van de muziek: Wenen. Prachtige symboliek. Daar komt bij dat Australië meedoet – iets wat al lange tijd een grote wens van mij was. Ik had alleen nooit gedacht dat die ook uit zou komen.

Er is me gisteren echter ook iets opgevallen wat potentieel een schaduw over dit festival kan werpen. De Finse voorronde, die overigens bol stond van diversiteit en goede liedjes, werd gewonnen door Pertti Kurikan Nimipäivät (PKN)een punkband bestaande uit vier jongens met een verstandelijke beperking. Met als gevolg dat bepaalde fans het nodig vonden om op Twitter en Facebook hun gal te spuwen over de bandleden. Daarbij bedienden ze zich van ongepast taalgebruik dat ik hier liever niet wil herhalen.

Dit soort reacties doen me denken aan de verschrikkelijke racistische commentaren die er kwamen op Andras Kallay-Saunders toen die vorig jaar A Dal won. Het is doodzonde dat er mensen zijn die zo reageren. Het zou er immers niet toe moeten doen wat je huidskleur of verstandelijke beperking is. Op het Songfestival word je op je muziek afgerekend.

Dat laatste is wel meteen een kritiek punt. Andras Kallay-Saunders won A Dal ondanks het racisme, en dankzij een ijzersterk drum ‘n bass lied dat in Kopenhagen de top vijf haalde. De overwinning van PKN daarentegen riekt sterk naar sympathy votes. Er waren immers muzikaal betere inzendingen voorhanden dan de anderhalve minuut repetitieve gitaarmuziek waar PKN mee kwam.

Het is schandalig als verstandelijk gehandicapte jongens op internet voor van alles en nog wat worden uitgemaakt. Maar we moeten ook niet naar de andere kant doorslaan. Het is op het Songfestival al eerder gebeurd dat irrelevante emoties als medelijden of sympathie het zicht vertroebelden, en dat kritiek op bepaalde inzendingen ineens niet meer geaccepteerd werd. IJsland 2011 (eerbetoon aan de overleden Sjonni Brink) is een goed voorbeeld, of de Oostenrijkse winnaar van vorig jaar.

In hun hit ‘Kallioon!’ uit 2009 zingt Pertti Kurikan Nimipäivät: “Ik wil niet in een instelling wonen, want ik mis het respect en de gelijkheid.” Als de jongens met hun muziek buiten de beschermende poorten van hun instelling willen treden, hoort kritiek daarbij. Zeker op de grootste muziekwedstrijd ter wereld. Wij moeten hen die eerlijke, kritische benadering niet ontnemen. De jongens met fluwelen handschoenen behandelen, is ook een vorm van discriminatie.

Hoe geweldig zou het zijn als de jongens van PKN straks in mei écht eventjes ‘normaal’ kunnen zijn? Als ze in Wenen, net als alle andere artiesten, kritiek krijgen op hun zwakke punten en lof oogsten voor wat ze goed doen? Als ze eerlijk beoordeeld worden op hun optreden, en vervolgens, met een volkomen verdiend resultaat (hoe laag of hoog dat ook moge zijn) terug naar huis gaan?

Ik hoop dat wij als journalisten (en fans) PKN respect en gelijkheid gunnen, door ze te beoordelen als ieder ander.

Steef van Gorkum


Acties

Information

One response

12 03 2015
Zanna

Voor de liefhebbers. Een super handig overzicht met alle deelnemers en hun liedjes. http://www.artiestennieuws.nl/34178/trijntjes-concurrenten-eurovisie-songfestival

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: