De nachtschuit uit

30 11 2014

De dagen zijn kort, het is koud buiten. Niet voor niets creëerden mensen feestdagen om deze donkere tijd door te komen. Het is ook de tijd van het jaar waarin we precies tussen twee Songfestivals in zitten – Eurovision is nu dus verder weg dan ooit. Hadden we maar een Songfestivalfeestdag… Deze week schrijf ik over mijn Songfestival-Thanksgiving.

Budapest

Het is bijna december, het einde van het semester nadert. Ik weet niet hoe het in Nederland is, maar hier is het guur weer buiten. Het is veelal droog, maar koud, zeker in mijn appartement waar de verwarming het af laat weten. Maar het ergste is het feit dat de zon elke dag rond een uur of vier al onder gaat.

Dit is een lastige tijd in het jaar, waarin veel mensen leiden aan winterdepressie. Ik durf te wedden dat zich onder hen een significant percentage Songfestivalfans bevindt. We hebben weliswaar de herstart van het seizoen gehad in oktober/november, met nieuws over de Nederlandse inzendingen en gesteggel over wie er nu precies meedoen in Wenen. Maar daarna werd het weer akelig stil, en we beseffen ons: op twee verdwaalde vroege finales na moeten we tot eind januari wachten voor het echt gaat beginnen.

De zomer is komkommertijd op het Songfestival, maar dan zitten wij als fans vaak nog vol met goede herinneringen en analysemateriaal. Bovendien schijnt dan de zon, en dat vergoedt veel. Hoe kom je als Songfestivalfan deze donkere maanden door?

Concullega’s Ervin Juhász en Luke Fisher hadden daar een idee voor. Ik ken Ervin & Luke omdat ze ooit voor ESC Daily werkten en inmiddels voor andere Songfestivalmedia. Zodoende kom je elkaar nog eens ergens tegen. Tijdens de Songfestivalweken, maar bijvoorbeeld ook tijdens de finale van A Dal in februari. Afgelopen zomer verhuisden zowel Luke als Ervin naar Budapest, waardoor we nu toevallig in dezelfde stad wonen. Dat biedt natuurlijk mogelijkheden om af en toe met z’n drieën bij te kletsen.

Gisteravond was het gezelschap zelfs nog iets groter. Met het Thanksgiving-weekend als excuus organiseerde Ervin bij hem thuis de Good Evening Budapest Party, waarvoor hij (oud-)collega’s van over de hele wereld had uitgenodigd. En dus zaten we met een man of tien te kijken naar een door Ervin in elkaar geknutselde ‘liveshow’ met 26 landen, ieder vertegenwoordigd door een voorrondelied uit de afgelopen tien jaar. De show was compleet met postcards, reclame voor de Mediterranean bank, en een puntentelling op het einde.

Resultaat was een nogal nerdy fanavond met veel geklaag over de kwaliteit van de liedjes die Ervin & Luke hadden uitgekozen. De een gaf de ander de schuld voor Canta Por Mim, Nederland werd vertegenwoordigd door Charly Luske en Dušan Svilar won, ondanks dat geen van ons daar twaalf punten aan had gegeven. Maar veel belangrijker: het was gezellig, het was een sprankje Songfestival in donkere dagen.

Vanaf 21 december gaan we de nachtschuit weer uit; dan worden de dagen weer langer. Nog geen week later beginnen de voorselecties in Belarus en Albanië. Tot het zover is stort ik me op mijn schoolwerk. En ondertussen houd ik me vast aan het motto van het lied dat ik gisteravond twaalf punten gaf: ‘Wir wirden niemals, niemals untergehen.’

Steef van Gorkum


Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: