Snoop Dogg houdt van Belarus

23 11 2014

De afgelopen week barstte van het nieuws. De terugkeer van Tsjechië was de grote verrassing, het afhaken van Bosnië een teleurstelling. Het is interessant om deze beslissingen in perspectief te plaatsen. En hoe komt het eigenlijk dat deelname in Wit Rusland nooit ter discussie heeft gestaan?

Snoop Loves Belarus

Tsjechië keert dus terug na een afwezigheid van vijf jaar. Totaal onverwacht. Zoals collega Dennis van Eersel eerder al schreef, is er “weinig houvast voor de gedachte dat de Tsjechen terugkeren op het songfestival.” Daar had hij op het moment van schrijven gelijk in. Tsjechië boekte nog nooit resultaat en de populariteit van het festival is er laag – twee zaken die doorgaans hand in hand gaan.

Groot voordeel dat Tsjechië heeft ten opzichte van bijvoorbeeld de voormalig Joegoslavische landen, is dat de financiën bij zowel overheid als omroep redelijk op orde zijn. Het kostenplaatje is voor de Tsjechen geen struikelblok, en zodoende heb je maar één of twee enthousiastelingen nodig die op de lobby van de EBU in willen gaan. Desondanks is het een prestatie van formaat dat de pan-Europese omroep de Tsjechen terug aan boord heeft gekregen voor de jubileumeditie.

Ook Servië keert terug na een afwezigheid van één jaar. Het overlijden van Aleksandar Tijanic leidde daar tot kortstondige paniek, maar dit jaar wordt de buidel getrokken om de componist van ‘Molitva’ een nieuwe kans te geven. Hoe mooi was het geweest als ook Bosnië & Herzegovina was teruggekeerd, maar in dat land rommelt het intern nog steeds te veel. Ruzies over fondsverdeling tussen de drie etnische groepen (Serviërs, Kroaten en Bosniakken) overschaduwden afgelopen week niet alleen de gehoopte terugkeer op het Songfestival, maar ook de parlementsverkiezingen en de kwalificatiewedstrijden van het nationale voetbalteam.

Tot besluit van een hectische week kwam ook de Wit-Russische delegatie met nieuws: zij houden hun finale tussen kerst en oud & nieuw. Het is eigenlijk wonderlijk dat de deelname van Belarus aan het Songfestival nooit ter discussie gestaan heeft. De resultaten – op Koldun na – matig, een finaleplaats lang geen zekerheid en geld groeit ook in Minsk niet aan de bomen. Toch blijft Wit Rusland onderdeel van de Songfestivalfamilie, een van de weinige overgebleven bindingen van het land met Europa.

Dit jaar was er al helemaal geen sprake van terugtrekking. Allereerst natuurlijk omdat Teo vorig jaar de finale haalde – doorgaans geen vanzelfsprekendheid voor de Wit Russen. Maar bovendien is de koers van president Lukashenko aan het veranderen. De dictator stond doorgaans bekend om zijn Sovjetpolitiek: anti-nationalistisch en pro-Russisch. Dit leidde in 2011 tot grote spanningen rondom het Songfestivallied I Love Belarus, waar Lukashenko op z’n zachtst gezegd niet blij mee was.

Sinds de strijd in Oekraïne is opgelaaid, draait de Wit Russische leider zijn gezicht echter langzaam naar het westen. Nu blijkt dat de Oekraïense nationalistische regering op EU-steun kan rekenen, worden ook in Wit Rusland nationalistische symbolen plots weer omarmd. Het door Lukashenko bestuurde Belarus Tourism Bureau huurde nota bene Snoop Dogg in om deze modelijn te lanceren. De kans dat de Amerikaanse superster op 26 december in de Wit Russische nationale finale verschijnt, lijkt mij nihil, maar we kunnen desondanks een boeiende inzending verwachten. En de ervaring leert dat die inzending lang niet altijd uit de nationale finale hoeft te komen.


Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: