Vasthouden aan eigen theorieën

26 05 2014

In de Prijspool van dit jaar eindigde ik als eenentwintigste. Een teleurstelling, na mijn tweede plek van vorig jaar. Eerder deze week ging Rob Furber (foto) bij zichzelf te rade over zijn voorspellingen en nu is het mijn beurt. Ik wed wellicht niet om dezelfde hoeveelheid geld, maar toch. Wat waren mijn fouten dit jaar? Wat ging er mis?

Rob-Furber

Wat me achteraf direct opvalt, is dat ik ben afgestapt van mijn eigen theorieën. Ik heb me in bepaalde gevallen laten beïnvloeden door anderen, en van die fouten baal ik het meeste. Liever ga ik dan zelf de fout in, zoals met Polen dit jaar. Mijn theorie was waterdicht: een megahit in de regio, een duidelijke hook, etnische tinten en redelijke vocalen. Daarnaast: alle landen die dit lied goed gaan begrijpen, zaten in de andere halve finale. Dat Polen desondanks de finale haalde, is een goed teken. Conclusie: Polen haalt de top tien.

Het bleek niet zo te zijn, en daar heb ik vrede mee. My mistake. Van andere landen baal ik veel meer. Hoe kan het bijvoorbeeld dat ik Litouwen in mijn lijst heb opgenomen voor semi twee, terwijl ik dat lied vanaf de nationale finale te slecht voor kwalificatie heb gevonden? En waarom stond Moldavië in mijn lijst, terwijl Cristina Scarlat vanaf de eerste repetitie vals ging?

Het antwoord is simpel: ik ben mee gegaan in complottheorieën over burenstemmen – theorieën waar ik nota bene niet eens in geloof! Het geluid om me heen was sterk: Moldavië kon rekenen op een groot Sovjetblok, en met name Litouwen in semi 2 had, zo schermde men in het perscentrum, als enige in de hele semi een blok bij zich. Andere jaren hoonde ik dat soort redeneringen weg. Nu ben ik gezwicht.

In de finale gebeurde het me weer, en dit keer zo mogelijk nóg pijnlijker. Het hele jaar door heb ik namelijk geroepen dat de hype rondom Molly (Verenigd Koninkrijk) overdreven was. Ik vergeleek de situatie met Nederland in 2011: de UK heeft eindelijk door dat ze slecht bezig waren, wíl zich heel graag verbeteren, en dat is prijzenswaardig, maar men weet gewoon nog niet precies hoe. En dus is dit een schakelinzending, net als de 3J’s destijds.

De 3J’s waren muzikaal beter dan De Toppers en Sieneke, maar om andere redenen nog steeds niet goed genoeg voor het Songfestival. Molly was moderner dan Engelbert en Bonnie, maar nog steeds niet goed genoeg. Ik heb dat steeds geroepen – maar in de laatste week hebben bookmakers me overtuigd om Molly toch in de top tien te zetten. Stom.

Nu is het natuurlijk te makkelijk om te zeggen: het is de schuld van anderen. Uiteindelijk ben ik zelf degene die het lijstje samenstelt. Ík ben de sukkel, want ík heb me laten beïnvloeden. Maar waarom? Andere jaren gebeurde dit me niet. De verklaring is echter simpel: ik was niet zeker van m’n zaak. Ik had wel vermoedens, theorieën, maar ik wist het gewoon niet.

In semi 1 ging het nog wel. Die semi had ik van tevoren grondig bestudeerd, om mezelf ervan te verzekeren dat mijn uitgesproken steun aan Nederland écht uit zou komen. Maar semi 2 was een tombola met slechts 15 landen en in de finale kon ik geen winnaar vinden. Dus ben ik mijn toevlucht gaan zoeken bij andere meningen.

Ik ben blij dat de uitslag van dit jaar alle onzin & complotten naar het rijk der fabelen heeft verwezen. Ik baal er echter wel van dat ik er zelf deels in getrapt ben. Volgend jaar wil ik me hoe dan ook niet meer zo laten verwarren als nu. Ik word voortaan liever laatste in de prijspool, dan dat ik m’n eigen theorieën opzij schuif.

Steef van Gorkum


Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: