Uitfluiten is een gênante vertoning

13 04 2014

Uitfluiten hoort niet op het Songfestival. Niet bij anti-acts, niet bij slechte inzendingen. En zeker niet bij de topartiesten die Nederland dit jaar naar het Songfestival stuurt.

Linnets

Zelf was ik er niet bij aanwezig, maar her en der begreep ik dat The Common Linnets werden uitgefloten op Eurovision In Concert (EIC). Door Nederlandse fans nota bene. Wat een gênante vertoning. Uitfluiten hoort niet bij het Songfestival – nooit, zelfs niet bij onzinnige anti-acts zoals “We are the winners” of “Congratulations”. Laat staan bij deze twee topartiesten.

Natuurlijk is dit van een andere orde dan ‘fluiten om anti-acts’. Er wordt gefloten om de eigen inzending, en dus wordt er dan ook direct aan de andere kant geroepen dat je ‘altijd je eigen inzending moet steunen’. Daar ben ik het dan weer niet mee eens. Je inzending moet je steunen als je erachter staat – maar als er echt iets mis is, mag je ook kritiek leveren.

Voorzichtigheid is daarbij wel geboden. We moeten goed uitkijken dat we niet elk jaar in typisch Nederlands gezeik vervallen. Acht jaar op rij miste Nederland de finale, maar elk falen kent zijn gradaties. Mijns inziens waren er twee inzendingen in het rijtje die onze steun echt niet verdienden: de Toppers en Vader Abraham. Twee inzendingen die gekenmerkt werden door een totaal gebrek aan fantasie, kwaliteit, en actualiteit. Het moge duidelijk zijn dat The Common Linnets niet in dat rijtje thuishoren.

Daarmee is niet direct gezegd dat zij ook beter gaan scoren. Immers: voor de 3J’s hoefden we ons vooraf ook niet te schamen. Maar het dramatische beeldplaatje leidde daar tot een logisch resultaat, dat uiteindelijk alle eerdere mislukkingen ondertrof. Ik hoef niemand hier uit te leggen dat de CD-versie van een Songfestivallied maar de helft van het verhaal vertelt.

Het lied van dit jaar loopt datzelfde risico. Ik vind het een sterke compositie, maar ook een gevaarlijke: alles zal tot in de puntjes moeten kloppen om de aandacht van miljoenen televoters vast te houden. Daarbij gelden de bekende regels: geen wanstaltige acts of pakjes, maar wel goed doordachte camerashots en bij voorkeur ook wat onderlinge chemie.

Daar ontbrak het bij De Wereld Draait Door (DWDD), en naar het schijnt ook bij EIC nogal aan. Dat is op zich niet erg: beide settings lenen zich ook totaal niet voor een lied als dit. In Kopenhagen daarentegen hebben The Common Linnets gunstig geloot, en zal het lied na het carnaval uit Portugal wél goed tot z’n recht komen. Bovendien geven interviews met Ilse de Lange aanleiding tot optimisme over hoe serieus men met de act bezig is.

Vele fans zijn sceptisch na DWDD en EIC over hoe het optreden er in Kopenhagen uit komt te zien. Ik ben zelf optimistischer. Maar hoe dan ook, de week van de waarheid moet nog komen. Laten we dus sowieso afspreken om ons oordeel nog even uit te stellen tot na de eerste repetitie – en om, wat er ook gebeurt, ons nooit meer te verlagen tot dat walgelijke fluiten.

Steef van Gorkum


Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: