De beste wint altijd

1 12 2013

“Eerste worden, dat bestaat niet als je goede muziek maakt,” zei Matthijs van Nieuwkerk deze week tegen Ilse & Waylon. Onzin natuurlijk. Voor het Songfestival geldt hetzelfde als voor andere sporten: de beste wint altijd.

nieuwkerk matthijs

Het is eindelijk bekend: Waylon en Ilse gaan naar Kopenhagen. Goed nieuws natuurlijk, opnieuw stuurt Nederland iets van zijn beste artiesten, en dat levert positieve media-aandacht op voor het Songfestival. Afgelopen week zat het duo bij DWDD en dat was zowaar een leuk gesprek. Slechts heel af en toe kwamen wat oude clichés toch weer even bovendrijven.

Zo zegt Matthijs van Nieuwkerk na 06:25 minuten: “Eerste worden, dat bestaat helemaal niet als je hele goede muziek maakt.” Natuurlijk is dit aantoonbaar onzin – dat weet iedereen die de voorbije jaren naar het Songfestival heeft gekeken. Toch doen ook in beter geïnformeerde kringen soms verwante opmerkingen de ronde. “Op het Songfestival wint lang niet meer altijd de beste”, luidt het dan.

In mijn – ongenuanceerde – optiek is dit slechts een sociaal wenselijke afzwakking, waaraan het zelfde cliché ten grondslag ligt: ‘Het Songfestival is het Songfestival niet meer, het draait meer om toeters en bellen dan om kwaliteit’. Eenzelfde sociaal wenselijke approach zie je ook in het fenomeen new racism: zeggen dat alle zigeuners dom zijn, kan niet, dus verbloemen we het tegenwoordig door te stellen dat zij nu eenmaal meer geschikt zijn voor een carrière in de muziek, dan voor een baan als wiskundige.

Mijn mening is ten opzichte van het Songfestival al niet anders dan ten opzichte van andere sporten: de beste wint altijd. In tennis kan iemand meer punten maken en toch verliezen. Het is immers ook een kunst om er op de belangrijke punten te staan. En in voetbal is de discussie over een al dan niet terechte winnaar al helemaal een crime. Daar vliegen statistieken over balbezit en gemiste kansen je om de oren, maar uiteindelijk draait het om doelpunten. Wie er daar het meest van maakt, is de beste, en de beste wint altijd.

De bovengenoemde voorbeelden geven duidelijk aan waar de discrepantie zit: de vraag is, wat versta je onder ‘de beste zijn’? Op het Songfestival wordt vaak geopperd dat ‘de beste’ degene is die ‘het beste liedje’ heeft. Volgens die logica stellen velen dat Noorwegen vorig jaar de overwinning ‘verdiend’ had, omdat het een beter lied had dan Denemarken.

Je kunt je überhaupt al afvragen of objectief vast te stellen is wat ‘het beste liedje’ is. Hier onderscheidt het Songfestival zich immers van andere sporten door het cultuurelement: ‘het beste liedje’ is een kwestie van smaak, een subjectief begrip. Je kunt niet simpelweg tellen welk liedje de meeste doelpunten heeft gemaakt.

Maar laten we voor the sake of the argument aannemen dat je wél objectief kunt vaststellen welk lied het beste is. Dan nog durf ik te stellen dat het beste liedje dan niet altijd de terechte winnaar zou zijn. Het Songfestival is immers meer dan alleen een muziekfestival; het is ook een televisiefestival. Let op! Ik klaag niet dat het Songfestival een showfestival is, waar de muziek er niet meer toe doet – in tegendeel zelfs, de muziek speelt met afstand de grootste rol. Naast de kwaliteit van het liedje, heeft immers ook vocale kwaliteit met de herinvoering van de vakjuries aan importantie gewonnen.

Wel spelen andere factoren ook een rol. De podiumact, belichting, camerawerk. Allemaal categorieën waarin een inzending op kwaliteit beoordeeld wordt. Verschillende inzendingen kunnen daarom in verschillende aspecten ‘de beste’ zijn. Laten we zeggen dat Noorwegen vorig jaar inderdaad het beste lied had. Maar dan had Oekraïne nog steeds de beste vocalen, Griekenland de leukste act en Azerbeidzjan met afstand het beste camerawerk. Wie van deze landen was dan ‘de beste’, en had het verdiend om het festival te winnen?

Denemarken. Want Denemarken combineerde al deze factoren tot een perfect totaalplaatje. De beste heeft dus gewonnen: niet de beste stem, niet het beste camerawerk, maar wel de beste drie minuten. En dat is op het Songfestival eigenlijk altijd zo geweest. Natuurlijk, de factoren wijzigen zodra de regels worden aangepast – televoters hebben andere voorkeuren dan juries – en daarover speculeren blijft leuk. Wat als? Misschien was Nederland op gravel in plaats van gras wél wereldkampioen voetbal geworden?

Als m’n tante klootjes had, was ze m’n oom geweest. De regels zijn bij iedereen vooraf bekend. En degene die er Het Beste op inspeelt, is de terechte winnaar. Laten we hopen dat Ilse & Waylon de ‘wijsheden’ van Matthijs van Nieuwkerk negeren, en zich in alle rust gaan voorbereiden op de perfecte drie minuten. Het perfecte totaalplaatje.

Steef van Gorkum


Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: