Goedkope oplossing werkt zelden

27 10 2013

“We moeten allemaal even de broekriem  aanhalen.” Welke zichzelf respecterende politicus heeft het niet gezegd de afgelopen jaren? En niet alleen op politiek niveau zijn de financiële middelen schaars – ook bij de Europese televisieomroepen is het crisis. Veel EBU-leden staan dit jaar voor een cruciale keuze: afhaken, of een goedkope oplossing verzinnen?

eleftheria

Al zolang ik officieel verslag doe van het Songfestival (2010 voor het eerst), stellen journalisten op de persconferentie vragen over financiën. In Oslo ging het nog, voorzichtig, over organisatiekosten. Ziet Noorwegen het wel zitten om nóg een keer diep in de buidel te tasten? En als Griekenland wint, moet heel Europa dan meebetalen aan het festival van volgend jaar?

Inmiddels klagen de omroepen zelf ook steen en been. Landen die afhaken noemen steeds vaker en zonder scrupules geldgebrek als de belangrijkste motivatie. Dit tot grote teleurstelling – en soms zelfs verontwaardiging – van organisatie en fans, die hopen op een groot deelnemersveld. In 2014 zullen zij het sowieso al zonder de Kroaten moeten stellen. Grootscheepse lobby’s worden opgezet, zowel voor als achter de schermen, om andere landen toch binnen boord te houden.

Daarvoor moet dan wel eerst een financiële oplossing gevonden worden. In de afgelopen jaren hebben we al de meest vreemde constructies voorbij zien komen. Het eerste wat mij te binnen schiet, is het hoongelach over de Moldavische constructie met Natalia Barbu (2007), die haar reis naar Helsinki alleen vergoed kreeg als ze tenminste de top tien zou halen. De TRM werd uitgelachen. Ook door Nederlandse media, die daarbij voor het gemak voorbij gingen aan de soms tenenkrommende situaties in eigen land.

Want ook in Nederland speelt geld een rol. De NOS deed het Songfestival van de hand wegens bezuinigingen, een paar jaar nadat Treble met haar promotour het begrip ‘low-budget’ naar een nieuw niveau had getild. De TROS bespaarde vervolgens kosten door te kiezen voor De Toppers, die hun deelname grotendeels zelf financierden. Het resultaat was een enorme bak met slecht besteed geld: veel glitters, weinig punten.

Toch is deze laatste methode een veelbeproefde. Zwitserland probeerde het in 2010, door de fan Michael von der Heide alle vrijheid te geven. Een deelname die omroep SRG SSR niets kostte, maar ook niets opleverde: Von der Heide eindigde op de laatste plaats in de halve finale.

Een andere optie is die van de externe financier. Hiermee doel ik niet op een land als Azerbeidzjan, waar omroep en regering als een agglomeratie in elkaar overlopen. Denk eerder aan Griekenland, dat in 2012 de nationale selectie in handen gaf van platenmaatschappij Universal Music. Dit na maanden van hardnekkige geruchten dat de Grieken er niet bij zouden zijn. Eleftheria Eleftheriou mocht uiteindelijk naar het Songfestival, maar ze eindigde voor Griekse begrippen historisch laag.

‘De goedkope oplossing’ heeft maar zeer zelden succes op het Songfestival. Natalia Barbu is de enige positieve uitzondering; zij werd door de Moldavische omroep uitgedaagd om echt hoog te scoren. Die uitdaging ontbreekt bij externe financiers of intern geselecteerde fans. Vaak kun je je achteraf afvragen of thuisblijven dan niet beter geweest was. Dat realiseerde men zich ook bij de Bosnische omroep PBSBiH. Nadat zij zich in 2012 na lang twijfelen had laten overhalen tot een versimpeld optreden, trokken de Bosniërs in 2013 alsnog de stekker eruit. De magere achttiende plaats voor Maya Sar zal aan dat besluit hebben bijgedragen.

Het geeft te denken. Met name voor de veelgenoemde twijfelgevallen van dit jaar: Portugal, Griekenland en Slovenië. Enerzijds willen fans noch EBU na Kroatië nog meer landen kwijtraken. Anderzijds is de keuze van Oostenrijk en San Marino ook niet zonder nadelen. Beide landen hebben na lang wikken en wegen een oplossing gevonden voor het financieel tekort. San Marino laat haar inzending voor het derde jaar op rij betalen uit de zak van Ralf Siegel, en Oostenrijk kiest voor de fan-optie: Conchita Wurst als de travo-versie van Michael von der Heide. Het resultaat weten we pas over acht maanden, maar de geschiedenis belooft niet veel goeds.

Steef van Gorkum


Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: