Een nieuwe generatie Songfestivalfans

9 06 2013

“Een nieuwe generatie jonge fans ziet Nederland voor het eerst op het scorebord”, schreef redacteur Gert Waterink van de week in zijn artikel op ESF Magazine. Op mij heeft die uitspraak nét geen betrekking. Ik ben van 2003, en heb dus voor Anouk nog twee schamele finaleplaatsen meegemaakt. Toch hoor ik gevoelsmatig ook bij die Lost Generation, die een hele serie mislukkingen heeft moeten aanschouwen.

lost generation

Van de teleurstelling bij Glennis Grace tot de berusting bij Edsilia en Hind. En van de schaamte bij De Toppers en Vader Abraham, tot de ijdele hoop op Joan Franka. Mijn generatie heeft het allemaal meegemaakt. Onze eerste herinneringen aan het Songfestival zijn, wat Nederland betreft althans, een serie mislukkingen. Dat maakte het niet altijd makkelijk om het festival trouw te blijven.

De fans van mijn leeftijd die fan gebleven zijn, zijn die hards. Mensen die zich niet gek hebben laten maken door slechte resultaten, noch door hoongelach van studiegenoten, noch door stereotypering en complottheorieën in de pers. In mijn geval was dit misschien een tikje gemakkelijker dan voor anderen, aangezien ik geen uitgesproken patriot ben. Ook in andere sporten niet: ik juich harder voor Novak Djokovic dan voor Robin Haase, en had meer met Denis Menchov dan met Robert Gesink.

Toch vond ik het altijd al mooi om de verhalen van vroeger te horen. Om mensen van een andere Songfestivalgeneratie te spreken, die herinneringen hadden aan betere tijden, toen Nederland zichzelf met serieuze inzendingen op de kaart zette. Bij mijn collega’s op deze redactie is 1998 een begrip; het jaar van de topklassering voor Edsilia Rombley. En toen ik vorige week de tweede prijs voor de PrijsPole uitreikte aan onze trouwe lezer Marc, vertelde hij hoe hij als klein kind door z’n ouders werd wakker gemaakt om de overwinning van Teach In live mee te maken.

Anouk-doorInmiddels praten we over Anouk, en over wat haar prestaties allemaal teweeg brengen. Haar negende plaats (in de finale!) is nu het meest recente Songfestivalsucces. In het eerder genoemde artikel over 2014 staat een prachtig rijtje artiesten die zich ineens aan het Songfestival durven wagen. Bovendien waren ook journalisten en Nederlanders in het algemeen plots veel positiever over de competitie die zij jarenlang hebben verguisd.

Het kan welhaast niet anders of deze opleving zorgt ook bij jongeren voor een piek. ‘Een nieuwe generatie Songfestivalfans’, geënthousiasmeerd door Anouk en misschien ook wel door Loreen, en nu gefascineerd door dat vreemde Europese muziektoernooi. De groep die dit jaar door hun ouders gewekt werd toen duidelijk was dat Anouk top tien ging scoren. Wat staat hen te wachten? Is de negende plek van Anouk het succes waar zij het nog decennia over hebben?

bosveltIk moet ineens aan een interview met oud-voetballer Paul Bosvelt denken. Toen Bosvelt met zijn club Feyenoord de finale van de Europa Cup haalde, brak groot feest uit in Rotterdam. Een journalist vroeg hem: ‘Is dit de mooiste avond uit je carrière?’ Bosvelt antwoordde: ‘Ik hoop dat die nog komt.’

Feyenoord won de finale, met Bosvelt als captain. Ik hoop dat de nieuwe generatie Songfestivalfans Nederland niet voor het laatst op het scorebord heeft gezien. Dat er voor hen, en voor mijzelf natuurlijk ook, nog heel veel mooie ‘wakker-maak-momenten’ mogen komen. Of zoals Cory Spedding het zong, in de tijd dat ik ook het Junior Songfestival nog met grote belangstelling volgde: “The best is yet to come.”

Steef van Gorkum


Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: