Gaat het toch weer om de liedjes

26 05 2013

Het is de week na het Songfestival. En in plaats van over de liedjes, wordt er opnieuw vooral nagepraat over onregelmatigheden in de puntenverdeling. Het gezeur komt niet uit Nederland; nu Anouk een goed resultaat heeft neergezet houden Nederlanders wijselijk de mond dicht. Het zijn dit keer de Russen die zich, ondanks hun vijfde plek, beklagen. Waarom scoorde de ballade ‘What if’ zo opvallend weinig punten in de ‘bevriende’ oud-Sovjetstaten?

Dina garipova

De vermeende ‘vriendjespolitiek’ op het Songfestival is een mythe. Dat bleek eens temeer tijdens de finale van het afgelopen Eurovisie Songfestival. Burenstemmen zijn niet gegarandeerd – ze verdwijnen als de kwaliteit van de inzending tegenvalt. Voor mijzelf was dit geen schokkende ontdekking. Maar niet iedereen kon deze feiten en inzichten zomaar accepteren.

Het ongeloof en cynisme kwam dit keer niet uit Nederland. Door de deelname en het succes van Anouk verstomde de kritiek (tijdelijk?). Er was immers even niets om over te zeuren. ‘We’ deden het goed, en dus was er vooral aandacht voor de prestaties van Anouk en in de marge ook voor de sterke liedjes uit Denemarken, Azerbeidzjan en Noorwegen. ByeAlex uit Hongarije scoorde in de post-Songfestivalweek zelfs een bescheiden hitje op de Nederlandse radiostations.

Bovendien hadden wij Nederlanders ook weinig reden om te klagen over burenstemmen. Door de unieke situatie dat zowel België als Nederland in de finale zat, werd pijnlijk duidelijk dat Nederland zelf een kilo boter op het hoofd heeft. Samen met het vaste koppeltje Roemenië – Moldavië vormden België en Nederland vorige week zaterdag het meest storende voorbeeld van onterechte puntenuitwisselingen.

En dus hielden we zelf onze mond dicht. Terecht. Elders kwam de kritiek wel op gang. Eerst in Azerbeidzjan, en daarna aansluitend in Rusland en Wit Rusland. Deze landen zijn er door de jaren heen aan gewend geraakt dat ze op elkaars steun konden rekenen. Logisch, want met name Azerbeidzjan en Rusland stuurden vaak lokale helden in met moderne liedjes en een sterk podiumoptreden. Gegarandeerd succes onder de stemmende bevolking van aangrenzende staten.

Dit jaar echter was de situatie anders. Met name voor Rusland, dat zich nu beklaagt over de lage scores die het kreeg van traditioneel bevriende landen als Bulgarije, Oekraïne en Azerbeidzjan. De Azerbeidzjaanse president schoot meteen in de stress en riep een onderzoek uit. In zijn ogen is het onmogelijk dat de Azerbeidjaanse bevolking geen punten aan Rusland heeft gegeven. De president geeft hiermee niet alleen blijk van een groot gebrek aan inzicht in het moderne Songfestival, maar ook van een volledig ongegrond wantrouwen jegens zijn eigen bevolking.

Inmiddels heeft de EBU bevestigd dat de uitslagen kloppen. Het stembedrijf DiGame, de notaris ter plekke en een onafhankelijke observator bevestigen: Azerbeidzjan gaf Rusland 0 punten. De Azeri en de Russen staan paf, maar zo gek is het eigenlijk niet. Rusland had dit jaar een ouderwetse inzending. Een liedje dat we in de jaren zeventig ‘een typisch Songfestivalliedje’ hadden genoemd, en dat derhalve nostalgie opwekt. Maar niet in Azerbeidzjan, Oekraïne of Bulgarije – die landen deden in de jaren zeventig nog helemaal niet mee aan het Songfestival!

Dat stukje Songfestivalhistorie kent men daar niet – die kennen we alleen in het westen. En dus is het logisch dat Rusland zijn hoogste scores dit jaar juist uit Ierland en het Verenigd Koninkrijk kreeg. West-Europese landen die in het Songfestival van weleer vaak hoge scores haalden. Zij stemden voor de oubollige ballade van Dina Garipova, terwijl de moderne Sovjetburen het links lieten liggen. Blijkt het toch nog allemaal om de liedjes te gaan.

Steef van Gorkum

Nb. Ook Wit Rusland en Oekraïne maakten zich na afloop van de finale boos, omdat zij zich op hun beurt benadeeld voelden door de Russen (respectievelijk 0 en 1 punt).

Nb2. Winnaar Denemarken kreeg in de finale acht keer de maximumscore 12 punten. Best netjes, maar ook opvallend dat geen van deze Douze Points gegeven werd door een buurland.

Nb3. In de eerste halve finale van dinsdag lieten de voormalig Joegoslavische landen elkaar in de puntenverdeling vrijwel links liggen. Van de vier gaf alleen Servië twaalf punten aan een ‘buur’ – Montenegro – maar Servië gaf Slovenië dan weer helemaal niets. Slovenië op haar beurt zette geen enkel buurland in zijn top 5.


Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: