De aftrap voor Anouk

6 05 2013

Maandag 6 mei om 20.30. Tweede liveverslag vanuit ons appartement in Malmö. Direct op dag één heb ik Anouk al kunnen spreken.

DSCN4353

De eerste middag zit erop, en is voor ESF Magazine succesvol verlopen. Dit ondanks het rumoer in dit merkwaardige perscentrum, dat erg casual overkomt. In de grote bioscoopzaal waarin de repetities op scherm kunnen worden bekeken, wordt op de beelden gereageerd als ware het een sitcom. Lachbuien, applaussalvo’s en meer storend gedrag dat het lastig maakt de zaken goed te volgen.

Oekraïne werkte vooral op de lachspieren bij het openingsshot. Daarin tilt een reusachtige man Zlata op en plaatst hij haar op een stenen rots. De rest van het optreden is echter kaal, en de echte junglestemming ontbreekt op het podium. Waar zijn de lianen, de bamboestengels, een rondslingerende aap voor mijn part? Na afloop vroeg ik Zlata in een interview of er plannen zijn de boel nog om te gooien. “Ja”, luidde het antwoord, “maar de Big Guy blijft.”

Het belangrijkste moment van de dag voor mij was echter de Nederlandse repetitie. Anouk zong perfect, en gaat juries dan ook zeker overtuigen. Voor een goede televotingscore is echter een betere samenwerking met de camera vereist. In andere woorden: Anouk kijkt nog wat veel naar de grond. Na afloop kreeg ik de kans hier kort met haar over te praten – beelden daarvan zie je woensdag in de eerste aflevering van ‘De Tweespraak’.

Denemarken is met een winnaarswaardige voorbereiding naar Malmö gekomen. Over elk shot is nagedacht, al ging nog niet meteen elk shot goed! Emmelie kan de camera pakken, als ze maar weet welke camera ze precies moet hebben. Het shot na het eerste refrein is identiek aan de nationale finale en blijft prachtig, het marsshot richting het tweede refrein is nieuw en heel sterk. Het is nog allemaal niet precies zoals de Denen willen, maar men weet waar men mee bezig is.

Rusland tot slot, maakte vandaag de meeste vorderingen. Dina droeg nog niet de kleding die ze op de avond zelf zal dragen, en het ‘zegenen’ van de witte bollen die haar backing vocals bij zich dragen is wat nietszeggend. Maar! Dina maakt vocaal misschien nog wel meer indruk dan de veelgeprezen Zlata Ognevich, en het slot met de wensballonnen is prachtig. ‘What if’ is misschien een cliché, maar wel een perfect uitgevoerd cliché dat precies de juiste emoties oproept.

Na de repetities hingen Jill, Dennis en ik nog enige tijd in de benedenruimte rond. Onder andere voor interviews met Anouk, haar backing vocals, Zlata Ognevich en de Vlaamse commentator André Vermeulen. Daarna was het tijd om huiswaarts te gaan; op dit moment zitten we gevieren met Erik in onze studeerkamer te typen aan het ene verslag na het andere.

De dag was lang, inclusief reis, maar we hebben al veel kunnen doen. De omstandigheden zijn hier bovendien top. Vanavond nog even wat dingen afstemmen voor de komende dagen, en dan is het wellicht verstandig om op tijd naar bed te gaan. Morgen willen we immers wél vanaf de eerste repetitie op post zijn.

Steef van Gorkum

nb. All pictures on this blog are owned by Steef van Gorkum. Using them without asking me first, is of course prohibited.


Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: