Alleen springen waar het nodig is

4 11 2012

Het Songfestival moet kleinschaliger. Dat vindt althans de Zweedse omroep SVT. Delegaties moeten dit jaar daarom inspelen op een kleiner podium zonder LED-schermen. Deze intieme setting past bij de muzikale trends van de voorbije jaargangen. Delegaties moeten daarop inspelen, maar ook voor journalisten wordt Malmö een compleet ander festival.

In mijn artikelen destijds noemde ik 2010 het jaar van de ommekeer: de kleine liedjes namen de regie in handen. En hoewel anno 2012 ook up-tempo songs, dance en spectaculaire acts weer succesvol zijn, blijft dat alles binnen het kader van een intieme setting. ‘Alleen springen waar het nodig is’, lijkt het nieuwe motto van het Songfestival; een afgezwakte Europese variant op het Nederlandse ‘Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’.

Dat de Zweden die finesses perfect aanvoelen, bleek al bij de eerste repetities vorig jaar. Het immense podium in Baku werd verkleind tot de draaicirkel van Loreen. Ook na de winst van Euphoria willen de Zweden een schaalverkleining doorvoeren. Dit keer niet voor hun eigen inzending, maar voor het volledige festival. Een kleinere zaal, een kleiner podium, één presentator en geen enorme LED-schermen meer.

Dat betekent een breuk met de trend van de afgelopen jaren. Het festival wordt steeds populairder en tot voor kort betekende dat een evenredige groei aan visueel geweld tijdens de shows. Het idee daarachter is dat het spektakel kijkers trekt.

Maar zijn die twee wel aan elkaar gelieerd? Natuurlijk zijn grote shows indrukwekkend en prachtig als je in de zaal aanwezig bent, maar het schrikt ook mensen af. In cynische landen als Nederland draagt spektakel bij aan het glitterimago, waardoor de belangrijkste kwaliteit van het festival (de muziek) onderbelicht raakt. De geweldige resultaten van Lena en Tom Dice in 2010, maar ook Loreen in 2012, gaven aan dat het alsmaar groeiende publiek van het Songfestival niet per se zit te wachten op grotere podia.

Voor mij als journalist waren de ontwikkelingen van de voorbije jaren vaak ontzettend interessant. Ik weet nog goed hoe ik in Düsseldorf tijdens de repetities gebiologeerd naar de wereldbol van Finland keek, en vervolgens in mijn blog de vraag opwierp of de 3J’s niet met zoiets origineels hadden kunnen komen. Omgaan met de technische mogelijkheden was een nieuwe component in het festival geworden, een kwaliteit die je als deelnemend land moest beheersen. Dat maakte de strijd spannender en voor een journalist boeiender om te verslaan.

Toch ga ik de megalomane opzet van Baku het komend seizoen niet missen. Ten eerste omdat ook de eenvoud van Malmö weer nieuwe, wedstrijdbepalende elementen met zich meebrengt die ik met alle liefde ga analyseren. En ten tweede omdat de focus zal komen te liggen op kleine liedjes, simpel en compact; iets wat meer aansluit bij mijn persoonlijke smaak.

Ik ben blij dat het Songfestival nog ieder jaar populairder wordt, en wat mij betreft kijken er nooit genoeg mensen – maar dat doel bereik je niet met extra catwalks en nog meer wapperende vlaggen. De tientallen miljoenen mensen die in 2012 naar de finale in Baku keken, deden dat niet voor de toneelstukjes van de drie presentatoren.

Steef van Gorkum


Acties

Information

2 responses

5 11 2012
Jill

Interesting topic, Steef! Curious to hear more about it😉

5 11 2012
Renata

Hmm, klein podium, ben benieuwd hoe onze Anouk hierop gaat inspelen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: