Huilbaby’s en zes keer ‘The Social Network Song’

19 05 2012

Zaterdag 19 mei om 13.00. Negende liveverslag vanuit het perscentrum in Baku. Het Zwitserse feest was gaaf ondanks Ralf Siegel, en Dennis leert Laman alles over Nederlandse soaps.

Voor het eerst dit Songfestival vertrokken Dennis en ik iets vroeger uit het perscentrum. De laatste dagen is fatsoenlijk eten er nogal eens bij ingeschoten en bovendien wilden we in tegenstelling tot gisteren nu eens het begin van een feest meemaken. Vergezeld door Erik namen we de bus naar de boulevard, waar Laman en een paar van haar Azerbeidzjaanse vrienden met ons gingen eten.

Terwijl we ons tegoed deden aan Kumpir (een soort gevulde-aardappel-gerecht), maakte Dennis een onuitwisbare indruk op twee vriendinnen van Laman door samen met mij de hoge noten uit Day after day’ te zingen. Hij zette die act echter zover door dat de baby aan de tafel naast ons begon te huilen, en een politieagent bij Laman kwam informeren of er misschien iets ernstigs met Dennis aan de hand was.

Na het eten haakte de vriendengroep helaas af, en met z’n vieren gingen we naar ons appartement. Dennis, Erik en ik dumpten daar onze laptops en andere apparatuur en kleedden ons om voor het Zwitserse & San Marinese combifeest. De taxi die ons erheen reed moest tot verbaal hoorbaar ongenoegen van de chauffeur een flink eind omrijden. Die tijd benutte Dennis door Laman een lesje in Nederlandse soaps te geven. Eenmaal bij de Euroclub kon ze ‘Goede tijden, slechte tijden’ foutloos uitspreken.

Onze timing was perfect. Sinplus stond op het podium, de band speelde enkele liedjes van hun nieuwe album. Bij het slotlied ‘Unbreakable’ ging de zaal uiteraard plat, en na afloop ving Erik nog een Unbreakable-shirtje dat door bandlid Gabriel in het publiek werd gegooid. Dat shirt gaat nu in het promopakket dat jullie later deze week kunnen winnen! Houd de berichten over de prijspole goed in de gaten.

Tussen Sinplus en Valentina Monetta zat een korte pauze. Laman en ik benutten die om Dennis en Erik aan Jakopo voor te stellen (de blonde Italiaanse backing vocal van de Wit Russische band Litesound). In de lounge waar hij stond waren nog veel meer vrienden en bekenden uit Brussel en dus schudden we wat handen.

Daarna was het tijd voor het San Marinese gedeelte van het feest. Na het mislukte feest van vorig jaar zat de angst bij de ministaat er natuurlijk goed in. Daarom poogde men nu de sfeer erin te brengen met een speech van Ralf Siegel en maar liefst 6 (!) keer The Social Network Song’ achter elkaar. Oordeel zelf of dat het gewenste resultaat had.

Gelukkig kwam het feest later alsnog op gang met een heerlijk setje Eurovisiemuziek. Laman vertrok vroeg, maar Erik, Dennis en ik hielden het met behulp van de windmachines nog tot de vroege uurtjes uit. Met name de foto’s van Erik die Valentina Monetta letterlijk op handen draagt, zijn vrij komisch.

Thuis namen we nog de tijd voor een koude douche en uitgebreid nakaarten, waardoor de wekker vanochtend weer veel te vroeg afging. Onder het motto “’s Avonds een vent, ’s ochtends een vent” zitten we toch op post voor de repetities van vandaag. Volg het via de liveblogs van Dennis en Erik; ik spreek jullie vanavond weer.

Steef van Gorkum

nb. All pictures on this blog are owned by Steef van Gorkum. Using them without asking me first, is of course prohibited.


Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: