De schoenmaker en zijn leest

25 03 2012

De discussie ‘Tooi op of tooi af’ heeft de songfestivalgemoederen de voorbije weken al aardig beziggehouden. Nu Nederland slecht heeft geloot en het negativisme alleen maar verder oplaait, is die vraag opnieuw helemaal actueel. Vrienden en kennissen vragen mij aan de lopende band naar mijn mening. Maar misschien moeten we gewoon vertrouwen op (de mening van) Joan, en het team dat John de Mol om haar heen heeft opgebouwd.

Vooralsnog vind ik dit een erg leuk Songfestivalseizoen. Met de merkwaardige gaststad Baku, enkele warrig verlopen voorrondes en de deelname van een paar grote namen heeft 2012 alles in huis om een spraakmakend jaar te worden. Bovendien word ik erg vrolijk van de bijdragen uit bijvoorbeeld Finland, Zwitserland, Turkije en IJsland.

Op nationaal gebied is de winst ten opzichte van 2009 en 2010 dat ik in ieder geval weer oprecht hóóp dat we de finale halen. Ik heb het idee dat die kans ook daadwerkelijk bestaat. En of de tooi nu op of af gaat: ik geloof er zelfs in dat Joan en haar team die hoop niet na de eerste repetitie al de grond in boren. En dat is dan meteen de winst ten opzichte van 2011.

Jammer is wel dat verder werkelijk alles tegenzit. Zaten we al in de zwaarste halve; nu hebben we ook nog eens de zeer matige derde startplek geloot. Na deze deceptie ontkwam ook ik niet aan een heroverweging van de vraag of de indianenveren wel of niet mee moeten naar Baku. Misschien wel, dacht ik, om vanaf die vroege startpositie toch op te vallen. Of moeten we na deze loting niet meer hopen op televoters maar alle pijlen richten op de vakjury? Dan is eenvoud misschien juist weer onze beste troef.

Uiteindelijk ben ik vooral blij dat ik deze tactische beslissing niet echt hoef te maken. Als jeugdcoach van een voetbalteam weet ik hoe hard je kan worden afgerekend op fouten die je lang niet altijd tevoren kunt voorzien. Bovendien heb ik het al druk genoeg met mijn eigen voorbereidingen. Een reis naar Baku heeft immers wat voeten in de aarde.

Vorige week blogde ik al over het medische traject, dat overigens nog steeds loopt: morgen krijg ik mijn inentingen. Het hotel lijkt eindelijk geregeld te zijn. En al is het dan een peperduur appartement geworden, de locatie is geweldig en we hebben tenminste zekerheid. Azerbeidzjan is immers geen land waar je graag op de bonnefooi naar toe reist. Nu het visum nog, maar ook daarover maak ik me steeds minder zorgen.

Joan heeft nog een paar lastige keuzes voor de boeg. En het is typisch Nederlands (het land van zestien miljoen bondscoaches) om daarover massaal onze mening te spuien. Ik vertrouw gewoon maar op het Nederlandse team, en dat zij er alles aan gaan doen om Joan naar een mooi resultaat te loodsen. En zelf dop ik mijn eigen boontjes. Want hoe Joan ook scoort- ik ga de finale in Baku waarschijnlijk wel halen.

Steef van Gorkum


Acties

Information

One response

26 03 2012
renata

Ik woon al sinds 6 jaar in zweden en de zweedse inzending dit jaar is ook erg goed: Loreen met Euphoria!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: