De paradox van het klagen

5 03 2012

Nieuws rondom het Songfestival wordt in Nederland meestal bepaald door relletjes en stereotypen. Voor verdieping en achtergrond is daardoor weinig ruimte. In de politieke verslaggeving kampt men met eenzelfde probleem, maar daar heerst tenminste nog de overtuiging dat het eigenlijk om de inhoud zou moeten gaan en niet om de prullenbak van Alexander Pechtold. Zo slecht is de politiek er dus niet aan toe. Zolang er nog geklaagd wordt, is er immers geen reden tot klagen.

Shownieuws pakte van de week grootscheeps uit. ‘You and me’, nummer 1-hit en de Nederlandse inzending voor het Songfestival, zou geplagieerd zijn van een liedje van een Kroatische zanger (‘You will see’ getiteld). Bij die titel zouden de wenkbrauwen van een kritisch journalist al moeten fronsen. Shownieuws echter plaatste het rioolbericht klakkeloos online. Natuurlijk bleek het onzin: de ‘Kroaat’ was een journalist van het programma Rambam, dat probeerde Nederlandse mediastations om de tuin te leiden. En zij slaagden in die opzet.

De vraag is nu: waarom? Dat een gebrekkige feitencheck een keer kan leiden tot een incorrect nieuwsbericht, is vanzelfsprekend. Mensen maken nu eenmaal fouten. Echter: met het Songfestival is het wel áltijd raak! Nederlandse mediastations benaderen het ook wel graag vanuit die hoek. Het Songfestival, dat nemen we hier niet serieus, daar maken we ons liever met een gemakkelijke typering vanaf.

Vreemd genoeg geldt dat niet alleen voor de media. Ook het Nederlandse publiek, normaal gesproken tot vervelens toe achterdochtig, slikt de onzin, de relletjes en de stereotypen als zoete koek. Politici wantrouwen we nota bene zelfs als ze vertellen waar ze zijn geboren. Met welk een afgunst moeten diezelfde politici naar Jeroen Pauw hebben gekeken toen hij ongestraft kon roepen dat er op het Songfestival “al in geen jaren meer een West-Europees land hoog geëindigd is”. Rick Santorum is er niets bij.

Het Songfestival is voor zowel de Nederlandse mediastations als de Nederlandse burgers onlosmakelijk verbonden met relletjes, met sleaze & dirt. Maar zo hoeft het natuurlijk niet te zijn. Volgende week presenteert deze website de resultaten van de uiterst boeiende dissertatie van Lennart, die onderzocht of het Songfestival bijdraagt aan een gevoel van Europese eenwording. Relevante informatie, maar als in diezelfde week Cornald Maas een tweet stuurt of Pierre Kartner een munt opgooit, verdwijnt zo’n inhoudelijk bericht snel naar de achtergrond.

Wat dat betreft kunnen we de lijn naar de politiek wel verder doortrekken. We hadden de bril van JP (of moet ik zeggen HP?), de prullenbak van Alexander Pechtold. Een tijdje terug werden de Algemene Beschouwingen ontsierd door een schoolse discussie tussen Wilders en Rutte: “Doe eens normaal man”. Kamerleden en politiek analisten deden nadien hun beklag: wat een schande dat een debat op deze toon, op dit niveau gevoerd wordt! Wat zonde dat het niet meer over de inhoud gaat!

Ik snap de teleurstelling van deze mensen, wie de politiek na aan het hart ligt. Maar paradoxaal genoeg hebben zij geen reden tot klagen- juist omdat er nog geklaagd wordt over dit soort wanvertoningen. Wees blij: in Den Haag maken mensen zich tenminste nog druk als het niveau tot beneden een nulpunt zakt! Hoezeer het politieke klimaat ook door relletjes en oneliners wordt beheerst, zolang de algemene opinie dat verwerpelijk vindt, is het nog niet te laat.

Verwijten als die van Kamervoorzitster Gerdi Verbeet (“buitengewoon teleurstellend”) zal je in Songfestivalland al niet meer horen. Daar is men niet anders meer gewend of het gaat over mislukte jurken, een draaiorgel of een tooi. En dus is de genuanceerde, verdiepende boodschap van een website als deze erg lastig te verkopen. Wie gemakkelijk wil scoren, neemt het bericht van Shownieuws over, en je moet wel erg sterk in je schoenen staan wil je die druk kunnen weerstaan.

Ik verlang naar een tijd waarin de berichtgeving over het Songfestival weer gedomineerd wordt door feiten, niet door loze sentimenten. Dat presentatoren in navolging van Michiel (3FM) massaal zeggen: ‘Laten we nu gewoon eens naar het liedje luisteren!’. Roddeljournalistiek zal er altijd wel blijven. Idealiter halen wij daar voortaan de schouders over op. En blijven we stug doorgaan met het plaatsen van informatie die er echt toe doet. Ik denk aan het interview met Sietse Bakker, en het onderzoek van Lennart. Veel leesplezier!

Steef van Gorkum


Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: