Een onderhoudend televisieprogramma

27 02 2012

Om tien minuten over acht ging de deurbel, en stond Matthijs van Radio 1 op de stoep. Het feest kon beginnen! Wij zaten natuurlijk al geruime tijd klaar voor de show die de ban moest breken, die alle nare herinneringen aan Yolanthe en Pierre Kartner moest doen vergeten. Matthijs was geen Songfestivalfan, hij stelde mij de aloude vraag wat er nu zo leuk is aan het Songfestival. “Wat NIET?”, zou ik wel eens willen antwoorden, maar ik heb door alle eerdere ervaringen inmiddels een standaardantwoord klaar.

De show begon. Mijn familie en ik gaven commentaar en Matthijs legde elke opmerking, elke lachbui vast. Met de klassieke ballades van Pearl en met name Kim hadden we het snel gehad- te achterhaald, te jaren ’70. Teveel ook het typisch Nederlandse idee dat we ‘een songfestivalliedje’ moeten kiezen. Gelukkig maakten Carlo en Stacey vanuit de vakjury duidelijk dat dat absoluut niet de bedoeling is. De vakjury maakte in haar commentaren een zeer scherpe indruk.

Sowieso bood dit Nationale Songfestival de vooruitgang waarop ik gehoopt had. Matthijs kon uit mijn mond dan ook meerdere positieve noten over John de Mol optekenen. Het podium, de vormgeving, de opmerkingen van de jury: deze voorronde was Songfestivalwaardig. Bovendien was het programma onderhoudend voor de onwetende Nederlandse kijkers. Er zaten een heleboel kwinkslagen en opmerkingen in die de leek wat broodnodige festivalkennis bijbrachten.

Joan was daarnaast ook mijn favoriet voor Baku. Wie morgen Radio 1 luistert, zal me dus ook uitgebreid kunnen horen juichen. Haar liedje ‘You and me’ heeft alles wat het moderne Songfestival verlangt: het is authentiek, zelf geschreven, simpel maar echt. Met het vuur en de achtergrond erbij bracht het optreden van Joan de sfeer die perfect bij dit liedje past.

En ja, ze droeg een verentooi op haar hoofd. De Moldavische bandleden van Zdob si Zdub droegen vorig jaar een puntmuts. Is dat relevant? Nee, hooguit voor een klein groepje Nederlandse azijnzeikers. De rest van Europa herkende destijds de echtheid van de muziek en hopelijk doen ze dat dit jaar weer. Joan in haar eentje op het podium, met verder slechts een gitaar en die kampvuurtjes. Verder niets. Ik zie het wel gebeuren.

Natuurlijk hangt veel af van de concurrentie, de loting, de voorbereidingen en de manier waarop Joan straks met de pers omgaat. En van nog een heel aantal andere randfactoren, waarmee Nederland in de afgelopen jaren door onnozelheid vaker de mist in is gegaan. Maar daar komt het grote voordeel van het nieuwe systeem weer om de hoek kijken: Joan heeft aan The Voice Of Holland een compleet team professionals overgehouden. Laten we hopen dat die hun werk doen, en dat we daarnaast een klein beetje geluk hebben. Dan wordt het goede werk van John de Mol wellicht nog beloond met een finaleplaats.

Steef van Gorkum


Acties

Information

2 responses

27 02 2012
karin

Hoorde op radio Joan vertellen dat haar outfit te maken had met achtergrondfilm, waarop spelende kinderen te zien waren met indianentooi. Heb heel het filmpje niet gezien door aandacht die haar outfit vroeg. Mijn advies, als van velen, af die hoofdtooi, dan is er meer aandacht voor de film, en belangrijker, voor haar lied. Dan snappen we dat het lied over die kinderen gaat. En dierbare jeugdherinnering is.

27 02 2012
Eefke

Het is toch veel leuker als Joan een kleine tooi zou dragen, dit leidt niet te veel af en blijft zo toch bij zichzelf. Ook kan dat hoempapa orkest beter op de achtergrond blijven… Als ze met die grote tooi opkomt vrees ik toch dat veel mensen het afschrijven als kermis…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: