Onrust, ontvoeringen en geweldpleging

15 02 2012

Friso Veenstra weet eigenlijk niets van het Songfestival. Toch reist hij in mei af naar Baku om het circus van dichtbij mee te maken. Hij is nu ‘De Leek op weg naar Baku’. In zijn tweewekelijkse rubriek bekijkt Friso het Songfestival vanuit een totaal ander oogpunt.

Door Friso Veenstra

Toerisme is vermoedelijk niet het eerste waar mensen aan denken als ze aan Azerbeidzjan denken. Ik weet niet of mensen überhaupt iets denken als ze aan Azerbeidzjan denken. Ik weet niet eens of mensen überhaupt iets denken. Maar als ze dat doen, dan gaat het waarschijnlijk niet over toerisme in Azerbeidzjan. De eerste serie van ‘Oe Oe Bakoe’ lijkt bij RTL niet de hoogste prioriteit te hebben en bejaarden trekken nog niet massaal richting de jeu de boulesbanen aan de Kaspische rivièra. Nóg niet. Want er is, als ik het internet moet geloven, een bloeiende toeristenindustrie in het Kaukasische land.

In eerste instantie word ik niet vrolijk van de vergaarde toeristeninformatie. Het voortslepende conflict met Armenië over Nagorno-Karabach noopt het Ministerie van Buitenlandse Zaken tot het ontraden van het reizen naar de betwiste gebieden in het zuidwesten van Azerbeidzjan en ook in het aan Rusland grenzende noorden van het land kun je volgens het ministerie maar beter niet komen. Dat laatste vanwege “onrust, ontvoeringen en geweldpleging.”

Gezellige bedoening daar. Het Azerbeidzjaanse Ministerie van Cultuur en Toerisme heeft op haar website slechts een paar zinnen over voor de bonje met de Armeense buren en over veiligheid in het algemeen wordt helemaal met geen woord gerept. Over de talrijke fijne kanten van het land is gelukkig wel veel te lezen. Dan richt ik me daar maar op.

Het toerisme in Azerbeidzjan concentreert zich hoofdzakelijk rond de hoofdstad Bakoe. Bakoe schijnt me een mengeling te zijn van een antieke Kaukasische nederzetting en een mondaine eenentwintigste-eeuwse metropool. De ‘old city’ – werelderfgoed volgens UNESCO –  is een grote attractie voor toeristen, gemakkelijk te bereiken vanuit de vele luxe hotels die Bakoe rijk is. Buiten Bakoe zijn er nog een half dozijn andere bezienswaardige steden en evenzoveel nationale parken te bezoeken.

Azerbeidzjan lijkt het laatste decennium gebouwd te hebben aan een florerende toeristenbranche; een uitgesproken doel van de Azerbeidzjaanse regering. Trots prijken de statistieken op de website van het Ministerie van Cultuur en Toerisme. De kaartjes laten een groei zien in het aantal buitenlandse toeristen dat Azerbeidzjan als bestemming koos. Ontving het land in 2002 ruim een half miljoen toeristen, in 2010 is dat getal bijna verdrievoudigd. Ter vergelijking: buurland Georgië werd in 2010 door ongeveer het zelfde aantal reizigers bezocht.

Een van de toeristen die het land in 2012 bezoekt ben ik. Aangezien een ontvoering me weliswaar zinderend, maar ook onwenselijk lijkt, en een kogelregen in een staakt-het-vurengebied ook niet erg hoog op mijn ‘bucket list’ staat, houd ik het in mei maar bij Bakoe en omgeving. Daar is genoeg te beleven. Zeker in het kader van het Songfestival zal er vermoedelijk alles aan gedaan worden om het toeristen naar de zin te maken. Misschien kan ik het me, bij nader inzien, toch wel permitteren om een tripje buiten de veiligheid van het hoofdstedelijk gebied te maken. Zonder onrust, ontvoeringen en geweldpleging, als het even kan.


Acties

Information

5 responses

18 02 2012
Gabriella's World

Ik ga nu sinds 2009 elke zomer naar Bakoe en ik heb het nog altijd naar mijn zin daar. Enige minpunt is dat het uitgaansleven nog niet erg goed is. Verder bleef ik niet alleen in de stad, maar ben ook verder het land in geweest, zoals naar Qebele en Mingecevir, heel leuk met mooie bergen, watervallen en gezellige restaurantjes. Ik ga ook in Mei naar Bakoe voor ESF en ik zou het egr leuk vinden om mensen daar rond te leiden die er voor het eerst zijn. Ik schrijf regelmatig op mijn blog over Azerbaijan en mijn tripjes, neem gerust ene kijkje op cocowantschanel.wordpress.com,

Groetjes Gabriella

20 02 2012
san

Je kan prima langs de noordelijke snelweg reizen naar bijvoorbeeld Saki en de bergdorpjes aldaar. Ook door het centrale deel van Azerbeidzjan is prima te reizen. Enkel het grensgebied met noord-Armenie en Karabakh is gevaarlijk, dit geld ook voor reizen in Armenie aan deze grens. Je hoeft zeker niet bang te zijn voor ontvoeringen of dergelijke zaken.

20 02 2012
san

Laat je niet gek maken door wilde verhalen. Het is een uiterst gastvrij land, misschien nog niet zo open als Georgie, maar echt niet gevaarlijk.

11 04 2012
Glasnost après la lettre? « Road to Baku 2012

[…] Commissie in het land aanwezig. Al eerder schreef ik dat de Azerbeidzjanen op het gebied van toerisme en sport eveneens niet willen achterblijven, en met het versoepelen van de visumregels voor […]

9 05 2012
Denderend feestje « Road to Baku 2012

[…] staan uitstapjes naar kleine bergdorpjes en grote steden met  bizarre bazaars, hoewel ik dat oorspronkelijk niet gedacht had. Ik ben vogelvrij. Hopelijk is Azerbeidzjan dat […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: