De persvoorlichter serieus nemen

5 02 2012

‘Bewoners in Baku uit hun huizen gepest’. ‘Dit heeft niets met het Songfestival te maken’. Een beschuldiging. Een reactie. Nuanceringen, rectificaties. Het persbericht over de uitzettingen rondom de Crystal Hall laaide afgelopen week op tot een mediarel waarbij ook ESF Magazine zijdelings betrokken raakte. Tijd voor een reflectie op de journalistieke handelswijzen.

Wat is hier nu precies gebeurd? Afgelopen woensdag deed het ANP een persbericht de deur uit. Daarin werd gemeld dat in verband met de voorbereidingen op het Songfestival enkele inwoners in Baku hun huis uit zijn gezet. De bewoners zouden hun huis moeten verlaten vanwege de bouw van de nieuwe concerthal waarin het Songfestival gaat plaatsvinden.

Onder andere het Algemeen Dagblad, maar ook de redactie van deze site namen dit persbericht serieus en besloten er een eigen publicatie aan te wijden. Later kwam er reactie van de European Broadcasting Union. Die reactie luidde dat de uitzettingen al gepland stonden sinds 2008, en dat niet de bouw van het stadion, maar de plannen voor een ringweg er de oorzaak van zijn. Het AD dook opnieuw in de zaak, vond beleidsstukken die deze lezing bevestigden en kwam schoorvoetend terug op het eerste artikel.

Het laat geen twijfel dat het AD in deze casus gefaald heeft. Als krant van naam heeft het de redactionele mogelijkheden om berichten als deze vóóraf feitelijk te checken, en niet pas nadat er commentaar op komt. Maar het zou hypocriet zijn om alleen beschuldigend naar het AD te wijzen. We moeten de hand ook in eigen boezem durven steken; zelf hadden we dit nieuws anders af moeten handelen.

Natuurlijk heeft ESF Magazine in vergelijking met het AD een veel kleinere redactie. Ons rest soms nu eenmaal niet anders dan bronnen als het ANP te vertrouwen om aan nieuws te komen. Toch ontslaat dit ons niet van de plicht om hoor en wederhoor toe te passen. Het had dan ook beter geweest als wij de EBU eerst om een reactie hadden gevraagd, alvorens tot publicatie over te gaan. In dat geval hadden we het nieuws in het juiste perspectief kunnen plaatsen.

De fouten in deze casus zijn overigens een logisch uitvloeisel van het eeuwige wantrouwen tussen persvoorlichter en journalist. Het clichébeeld onder journalisten is, dat de persvoorlichter als een gemene rat wantoestanden verbergt en de waarheidsvinding bewust frustreert. Hoe lastig was het dan ook voor het AD om te accepteren dat de persvoorlichter in dit geval beter op de hoogte van de feiten was dan de journalist!

Laten wij het in ieder geval zien als een wake up call. Het kan geen kwaad persvoorlichting af en toe met iets minder wantrouwen te bejegenen. Als wij hen serieuzer gaan nemen, stellen zij zich andersom misschien ook iets coöperatiever op.

Steef van Gorkum

Advertenties

Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: