Succesvolle rentree

21 11 2011

Servië stuurt Željko Joksimović naar het Songfestival in Azerbeidzjan. De zanger en componist is een grote naam in Songfestivalland. In 2004 introduceerde hij de Balkanfolk op het Songfestival en sindsdien is er uitgebreid voortgeborduurd op het succes van Lane Moje. Joksimović is overigens lang niet de enige oud-deelnemer die dit jaar een terugkeer overweegt. Macedonië vist Kaliopi op en in eigen land wil onder andere Gordon een herkansing. Heeft zo’n terugkeer kans van slagen?

Door Steef van Gorkum
Met medewerking van Hendrik Kramer

Afgelopen week maakten een aantal landen hun intern gekozen artiesten bekend. Zo hadden we de soap in Slowakije, en de plotselinge onthulling in België. Daar waren na een jaartje Waalse invloed de verwachtingen hooggespannen: wie wordt de échte opvolger van Tom Dice? Twee voormalig Joegoslavische landen kozen voor oude bekenden. De Servische Željko Joksimović keert terug, en ook zangeres Kaliopi uit Macedonië. Zij kwam op het Songfestival van 1996 niet door de audiovoorronde heen.

Of Kaliopi de grote finale dit keer wel haalt, valt nog te bezien. Terugkeerders verbeteren hun oude resultaten lang niet altijd. Recente pogingen van Selma en Femminem strandden in de halve finale. Sakis Rouvas kon met This is our night zijn podiumplaats uit 2004 niet herhalen en Niamh Kavanagh, Lena en Dana International presteerden niet wat Johnny Logan wel deed: een tweede overwinning pakken. In eigen land zagen we Edsilia Rombley in 2007 jammerlijk falen. Dima Bilan is, ook in het mooie statistiekje van Hendrik (zie kadertekst), een positieve uitzondering.

Zelf vind ik het sturen van artiesten die eerder al meededen vaak weinig origineel. De liedjes kunnen nog steeds goed, of zoals bij Femminem zelfs beter zijn, maar van veel fantasie getuigt het niet. Daarnaast toont een veelvuldige deelname vaak ook de beperkte muzikale mogelijkheden van een (klein) land- denk aan Chiara die Malta maar liefst driemaal vertegenwoordigde. Het Eurovisie Songfestival mag niet veranderen in een incrowdwereldje.

Wat dan te denken van Željko Joksimović? Hij is toch een geval apart. Joksimović is in amper zeven jaar tijd uitgegroeid tot een belangrijk figuur uit de recente geschiedenis van het Songfestival. De man geniet een cultstatus, en terecht. Met Lane Moje introduceerde hij de traditionele Balkanfolk op het Eurovisiepodium. Niet alleen kreeg dat genre later ruimschoots gevolg, ook is er sindsdien ruimte en waardering voor echte muziek, passend bij de tradities van het land.

Željko Joksimović is niet te vergelijken met Gordon; als er iemand mag terugkeren is Željko het. Hoewel het ook in Servië niet van extreme originaliteit getuigt om Joksimović opnieuw te sturen, vind ik dat dit Songfestivalicoon niet bij voorbaat al de deur gewezen moet worden. Zijn lied kan het festival verrijken- zijn aanwezigheid zal dat sowieso al doen, in ieder geval voor journalisten zoals ik.

Toch ben ik blij dat de Vlamingen niet opnieuw voor Tom Dice hebben gekozen. Misschien krijgt hij over tien jaar dezelfde lof toegezongen die Joksimović ten deel valt, maar laat Tommeke nog maar even rustig wachten. En natuurlijk is er (net als twee jaar geleden overigens) kritiek op Iris, de zangeres die wel is gekozen. Een grootse carrière heeft ze nog niet, wat wil je ook, Iris is pas zestien jaar. Ze werd geboren in het jaar dat haar concurrente Kaliopi voor het eerst aan het Songfestival meedeed. Maar de historische basis is er. Immers pakte België haar tot nu toe enige Eurovisievictorie met een (te) jonge zangeres. Laten we hopen dat ook Iris de kritiek uiteindelijk doet verstommen.

Vertellen jullie het maar: zijn terugkeerders trouw, of eerder onorigineel? Kan Joksimović het maken? Wordt zijn nieuwe lied weer net zo sterk als Lane Moje?


Acties

Information

One response

27 11 2011
Adriaan

Iris is geboren in 1995, Kaliopi deed toch mee in 1996?

Overigens vind ik haar geval ook anders omdat ze nooit echt op het podium heeft gestaan, er zijn trouwens meerdere winnaars geweest die al eens eerder meededen, neem een Carola (1983, 1991), Vicky Leandros (1967, 1972), Udo Jurgens (1964, 1965, 1966), Corry Brokken (1956, 1957), Helena Paparizou (2001, 2005), de beide Bobbysocks (1971/1982 en 1985) en zoals Hendrik al zei Linda Martin (1984, 1992).
Dezelfde Carola (1991, 2006) en Elisabeth Andreassen (1985, 1996) zouden net als Gigliola Cinquetti (1964, 1974), Anne-Marie David (1973, 1979), Izhar Cohen (1978, 1985) en de eerder genoemde Lys Assia (1956, 1958) een top 5 notering halen toen ze weer eens mee deden.

Kortom opnieuw meedoen heeft best kans van slagen en ik had sommige van deze nummers toch niet willen missen, bij andere wedstrijden zeuren mensen toch ook niet dat daar vaak dezelfde deelnemers voor bij komen, eigenlijk valt dat bij het songfestival allemaal reuze mee…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: