Je moet het wel geloven

7 11 2011

Liefde is wellicht het meest standaard thema voor een songtekst. Maar steeds meer artiesten gebruiken hun geloof als belangrijkste onderwerp- en de muziek slaat aan bij een steeds breder, lang niet altijd zelf gelovig publiek. Ook tussen de inzendingen voor het Nationaal Songfestival zit een band met een christelijk muzikale achtergrond. Tijd om deze trend eens van begin tot eind onder het vergrootglas te leggen.

De inzendingen voor het Nationaal Songfestival sijpelen langzaam door op Internet. Songfestivalweblog houdt een constante update bij waar fragmenten of soms zelfs hele nummers te horen zijn. Daarbij gaat de grootste aandacht natuurlijk uit naar Gordon, en ook naar de andere oud Songfestivaldeelnemers. Ik werd deze week echter geattendeerd op een minder bekende, doch interessante naam.

De relirockband Till Seven stuurt namelijk een nummer in: Nothing but you. Tekstueel gezien is deze inzending een vrij doorsnee liefdeslied. Het zal menig fan dan ook vooralsnog ontgaan zijn dat Till Seven haar doorbraak kende via de Xnoizz Band Battle en afgelopen zomer schitterde op het christelijke Flevo Festival. Wie googlet vindt echter al snel meer over de drijfveren van Till Seven. Het zestal schrijft en maakt liedjes over de emoties van het dagelijks leven, om daarmee te laten zien ‘dat onze gebrokenheid samengaat met de liefde voor God’.

De opkomst van christelijke, of beter gezegd religieuze muziek binnen de popmuziek is een trend. Het begon in de jaren ‘80 nog een beetje lacherig met The Kelly Family. In de daaropvolgende decennia werd het al geaccepteerder om te luisteren naar de punkliedjes van Hillsong United en Delirious, al was die muziek nog voornamelijk populair bij een beperkte doelgroep. De verkoopcijfers waren enorm- maar niet-christenen buiten Amerika en Engeland wisten vaak niet van het bestaan van de bands af.

Inmiddels zijn we weer een stadium verder. Van oorsprong christelijke bands en artiesten breken regelmatig door in het grote circuit. En hun teksten liegen er vaak niet om. Owl City gaf met Fireflies en Vanilla Twilight al een leuk voorbeeld. Vlak daarna brak in Nederland, met hulp van 3FM, de band Handsome Poets door.

Ook zij speelden met succes op het Flevofestival, destijds met de nogal stichtelijke tekst “I’m blinded, show me the way”. Inmiddels wisselt Handsome Poets dit af met vrolijke liefdesliedjes. Voor het verkoopsucces maakt het niet uit. Mijn meest recente ontdekking is Brooke Fraser. Zij is de laatste weken veelvuldig op te horen Skyradio en Qmusic met Something in the water, maar tegelijkertijd paradeert ze op Spotify met Hosea’s wife en The CS Lewis song.

Op het Songfestival is dit fenomeen allerminst onbekend. In 2007 won Marija Serifovic met een lied waarvan de titel als “Gebed” wordt vertaald. Drie jaar later riep de joodse zanger Harel Ska’at God direct aan in Milim: waarom heeft u mij met alleen woorden achtergelaten? Ook de moslims lieten zich niet helemaal onbetuigd. Azerbeidzjan beeldde in 2008 de strijd tussen goed en kwaad uit met een duivel en een engel. Maar we kunnen zelfs nog iets verder terug in de historie. Katrina & The Waves wonnen in 1997 met Love Shine a Light, een nummer dat nog altijd in veel kerken gespeeld wordt en dat anderhalf jaar geleden op een haar na werd opgenomen in het boek voor Opwekkingsliederen.

Geloof als thema voor een songtekst- het heeft zijn weg gevonden in de wereld van de popmuziek. En zoals zo vaak is het Songfestival in die trend mee-, zo niet voorgegaan. Dat betekent overigens niet dat je met religie altijd scoort. Molitva won het Songfestival niet puur vanwege de tekst, maar bijvoorbeeld ook vanwege de overtuigende performance van Marija Serifovic. Religieuze muziek is niet kansrijker en dat ga ik hier dan ook niet betogen. Geloven in een god zal je op het Songfestival niet direct helpen.

Wat wel helpt, is wanneer het publiek een artiest gelooft. Dat het nummer dat hij of zij brengt, het verhaal dat wordt verteld, echt is. Er bestaat geen beter voorbeeld dan Tom Dice. Hij legde de twijfels over zijn eigen carrière aan het Songfestivalpubliek voor en werd daarvoor terecht beloond. Wie durft te getuigen van een bepaalde levensovertuiging, kan gewaardeerd worden voor die oprechtheid. Alleen al daarom zou ik Till Seven best in de Nationale finale willen zien.

Steef van Gorkum

Wat geloof jij? Had je ooit iets gezocht achter de teksten van Owl City, Brooke Fraser of Handsome Poets? Vind je dat het thema van een lied ertoe doet? En wat vinden jullie eigenlijk van Till Seven?


Acties

Information

One response

11 11 2011
maaike

Nog een mooie aanvulling op in je rijtje, een liedje dat ik vanochtend op Arrow Jazz FM hoorde. Van Sting, een gouwe ouwe? Mijn moeders muziek.
Titel: If I ever lose my faith in You.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: