Nederlandse houding beneden alle peil

26 05 2011

Hendrik Kramer opent speciaal voor de lezers van Road to Düsseldorf zijn dagboeken, die hij schreef tijdens zijn verblijf in Düsseldorf. Vandaag aflevering 4.

Donderdag 12 mei 2011

 

De grote dag! We werden om acht uur wakker gebeld door Giel Beelen die Steef even wil spreken over vanavond. Daarna naar de supermarkt voor brood en een kopje koffie. Steef vertrok al vroeg naar het perscentrum. De generale repetitie van Nederland ging prima en aangezien elke repetitie steeds beter werd hoop ik dat we vanavond echt die finale halen. Het gaat spannend worden, maar ik zou het zo leuk vinden als het lukt!

’s Middags was Steef terug en gingen we de stad in, nogmaals even langs de haven en de Royal Crown. Het was mooi weer, maar wel kouder dan woensdag. Daarna opmaken voor de show. Om kwart voor acht liepen we de zaal in, waar we plaats namen in het Nederlandse vak. Ik kwam een paar bekende gezichten tegen. Vooraf spraken Steef en ik nog wat met de andere Nederlanders over onze verwachtingen.

Steef deelde natuurlijk zijn perservaringen. Hij is er erg trots op dat hij hier bij alles aanwezig mag zijn en ook bij telefooninterviews is hij prima in zijn rol. Ook voor discussies is hij niet te beroerd, bijvoorbeeld met een man die I love Belarus echt niet vond kunnen.

Hiervoor kom je naar Dusseldorf! Plekken helemaal vooraan, alles prima kunnen zien. Ik heb met mijn telefoon wat filmpjes gemaakt. De uitschakeling van Nederland stelde me teleur en niet alleen omdat de 3Js in mijn ogen in de plek van Oekraïne hadden door gemoeten, maar ook omdat het gezeik in Nederland weer begint.

Ik sluit mij verder volledig aan bij het commentaar van Steef op deze site en in de diverse radio-interviews. De houding van de Nederlandse artiesten jegens het songfestival is beneden alle peil en ook als we een goed liedje hebben zoals dit jaar dan nog beseffen we niet dat het totaalplaatje moet kloppen. Waarom hadden wij verdorie geen mooie achtergrond bij ons liedje zoals Finland of Servië? Dan waren we zeker meer opgevallen.

Er doen op een avond 19 liedjes mee en de televoter moet een herkenningspunt hebben. Dat je aan het eind van de avond nog weet “Die jongens met die puntmutsen”, of “Dat meisje met die staf”.  Gelukkig geldt ook het credo Al draagt  een aap een gouden ring, het is en blijft een lelijk ding. Een optreden zoals dat van Belarus haalt het niet ook al schiet je 10.000 kilo vuurwerk af en zet je het hele stadion in vuur en vlam.

Advertisements

Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: