Hulde aan de fanclub

24 05 2011

Hendrik Kramer opent speciaal voor de lezers van Road to Düsseldorf zijn dagboeken, die hij schreef tijdens zijn verblijf in Düsseldorf. Vandaag aflevering 2.

Dinsdag 10 mei

De dag van de eerste halve finale is aangebroken. Dit is waarom ik hier ben. Live aanwezig zijn bij het grootste live evenement van de wereld. Het Europese muziekfeestje waar ik al sinds mijn twaalfde naar kijk en wat ik met de jaren steeds leuker en leuker ben gaan vinden.

Ondanks de kritiek ben ik altijd fan gebleven. Daarom is het extra gaaf om nu aanwezig te zijn bij een historisch Songfestival! Ik vind echt dat het songfestival uit een dal geklommen is dankzij de noodzakelijke veranderingen zoals het invoeren van twee halve finales en een vakjury die voor de helft invloed heeft.

Ik heb nooit verzwegen dat ik songfestivalfan ben, maar ik merk om me heen dat meer mensen het leuk vinden en ook graag er iets van willen weten of zelf stiekem fan worden. Erg leuk, want hoe meer Eurovisievrienden, hoe beter! En mocht ik ooit kinderen krijgen dan zal ik met trots zeggen: jullie vader was aanwezig bij het songfestival in 2010 en 2011.

Wie in elk geval gaat helpen om het songfestival weer op de kaart te zetten is mijn reisgezel en goede vriend Steef van Gorkum. Hij is sinds vandaag weer terug in Düsseldorf en werkelijk alle Nederlandse omroepen willen hem even aan de telefoon voor een gesprekje. Als het nog even zo doorgaat is hij een bekende Nederlander! Het is zeker iets dat bij hem past.

Om half acht hadden Steef en ik afgesproken bij het station van de metro en we gingen samen naar de shows. En net als vorig jaar ging het binnenkomen van de zaal voor mij niet zonder slag of stoot. Ik had namelijk een filmcamera bij me en dit was streng verboden. Ik moest van de beveiliging omlopen en mijn camera inleveren. Enige gehaaidheid was dus vereist: ik moffelde de camera in mijn tas en ging alsnog naar binnen.

Bij het naar binnenlopen van de zaal kom je alle nationaliteiten tegen. Mensen die met de vlag van hun land rondlopen en het samen gezellig gaan maken. Allemaal trouw aan hun land, maar toch ook al die landen bij elkaar gebroederlijk, dat kan alleen bij het songfestival. Na afloop is er vreugde en verdriet, maar iedereen gaat samen naar buiten. De mensen die van het songfestival houden kijken over grenzen heen. Allemaal een eigen identiteit en cultuur en toch ook weer samen één. Daarom ben ik een Europafan, daarom ben ik een songfestivalfan.

Ik had er zelf na het zien van de tickets nog meer zin in want die beloofden ons een paar mooie plaatsen. Dat kwam uit. Recht naast onze stoelen kwamen de artiesten op. Je kunt ons dan ook terugzien in sommige backstage previews tijdens de show, bijvoorbeeld van Finland. Donderdag zitten we zelfs helemaal vooraan! Als jullie ons niet zien, kunnen jullie ons toch tenminste horen als we de 3J’s aanmoedigen.

Vlak bij ons zaten ook enkele trouwe bezoekers van deze site. Over de uitslag en de show zelf vertellen doe ik niet, die hebben jullie zelf gezien en daar heeft Steef destijds al over geblogd.  Ik vond het in elk geval hartstikke gaaf om zo dicht bij het podium te zitten en donderdag zal dat alleen maar beter zijn! Dat we zulke mooie plaatsen hebben is omdat we tickets hebben besteld via de fanclub OGAE.  Zij zorgen ervoor dat de echte fans op de beste plekken zitten. Hulde!


Acties

Information

One response

25 05 2011
Adriaan

Maar zie je wel alles wat aan de andere kant van het podium gebeurt als je zo dichtbij het podium zit?

Wel heel leuk om dit zo ook eens van Hendriks kant te lezen 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: