Laatste dag in Düsseldorf

14 05 2011

Zaterdag 14 mei om 17.00. Eenentwintigste en laatste liveverslag vanuit mijn moeders huiskamer in Bodegraven. De generale repetitie kan ik nog meepikken. Het afscheid daarna valt zwaar.


Mijn laatste dag in het perscentrum. Een dag waarin er nog veel op het programma stond, waarin in vooral nog van alles wilde doen wat daarna niet meer zou kunnen. De generale repetitie voor de finale kijken, bijvoorbeeld, en een heleboel nieuwe vrienden gedag zeggen. Er moest ook nog geblogd worden voor deze website en voor http://www.eurovision.tv. Ik ben er redelijk in geslaagd dat programma te volbrengen.

Daarmee is niet gezegd dat het een makkelijke dag was. Bij aankomst in het perscentrum liep ik maar meteen naar mijn Oekraïense vrienden toe; je weet nooit hoe de rest van de dag gaat lopen. Stuk voor stuk aardige kerels, maar met een boks en succeswensen was het wel gebeurd. Daarna achter mijn computer de laatste updates voor deze website vanuit het perscentrum, tot Yaron naar me toe kwam lopen. Ook hij wist dat het mijn laatste dag was, het leek hem leuk om samen naar de rehearsal voor de finale te gaan.

Volgens Yaron is het een zeldzaam goede finale; op Nederland na zijn al zijn favorieten door gegaan. Ik kan me redelijk in dat standpunt vinden. Deze finale maakt een minder jaar toch nog zeer acceptabel. Het begin is meteen sterk met Paradise Oskar, maar juist voor een lied als dat van hem is deze loting waarschijnlijk dramatisch. Ook Litouwen zal op het begin te weinig opvallen. De loting wordt pas echt interessant bij het rijtje Hongarije, Ierland, Zweden en Estland. Hongarije gaat daarvan in ieder geval sneuvelen, maar ook de andere drie zullen elkaar in de weg gaan zitten met gelijksoortige nummers en big shows.

De volgende interessante complicatie zijn de twee favorieten Rusland en Frankrijk direct na elkaar, maar die nummers zijn waarschijnlijk verschillend genoeg. Ze zullen elkaar niet bijten. Italië en Zwitserland lijken wel teveel op elkaar. De boyband Blue steekt daarna uit met nog altijd een prima vertolking van hun lied. Het einde van de show bevat weinig favorieten, maar misschien is dat op zich juist wel een interessant feit. Yaron wist op te merken dat sinds Ruslana elke winnaar tenminste startplek 17 had. Als ik nu vanaf plaats 17 naar het einde toe kijk, wordt het misschien toch Azerbeidzjan?

Na de repetitie gaf ik Yaron de doos drop die ik voor hem had meegenomen maar de hele week was vergeten te geven. We namen afscheid met het voornemen dat hij in Oktober naar Nederland komt. Ik leegde voor de laatste keer mijn postvakje, pakte mijn laptop in en zei wat Russische meiden gedag. Met één van hen had ik ’s avonds nog afgesproken, en daarmee kwam de Songfestivalweek ten einde.

Een week waarin ik ineens Songfestivalkenner werd. Waarin Radio 1, 2 en 3 interviews wilden en ook zes lokale zenders voor me in de rij kwamen. Waarin ik de Telegraaf haalde en daar ook vandaag weer als kenner met mijn top vijf sta vermeld. Waarin ik zoveel nieuwe vrienden maakte, oude bekenden terugzag. Waarin ik keihard werkte, weinig at of sliep maar constant een grijns op mijn gezicht had. Ik had achteraf nog wel voor de finale willen blijven. Maar dan had ik me vanavond net zo rot gevoeld. Ik wilde überhaupt niet weg. Maar nu ben ik weer terug in Nederland. Gezellig met familie en vrienden voor de buis.

Iedereen vast veel kijkplezier!

Steef van Gorkum

Advertenties

Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: