Over popmuziek valt niet te twisten

10 04 2011

De muziekgroep van mijn middelbare school hield jaarlijks twee muziekavonden: één voor klassieke, en één voor popmuziek. Een vrij arbitraire tweedeling die bij mijn punkbandje tot cynisch gnuiven leidde. Niet alle niet-klassieke muziek is immers meteen popmuziek. Maar wat betekent de term popmuziek dan wel?

Oorspronkelijk komt de term popmuziek letterlijk als afkorting van ‘populaire muziek’. Maar die betekenis geven wij er allang niet meer aan. Lordi was in 2006 megapopulair, maar protesteert uit alle macht tegen de betiteling ‘popmuziek’. Pop is namelijk symbool geworden voor een specifieke stijl. In the middle of the road, commercieel misschien, en in ieder geval aansprekend voor iedereen.

Popmuziek is in ieder geval geen ballades. Hoe populair die ook kunnen zijn, en hoe commercieel ook. Ballades zijn sentimenteel, hebben uitgesproken eigenschappen en zijn daarmee uitgegroeid tot hun eigen genre. Bij een ballade hoort een vlammende zangeres, een meeslepende melodie en vooral veel drama. Een ballade is een niche; onafhankelijk geworden van de grote groep.

Bij pop denk ik aan iets veel vrolijkers. Iets waar je blij van wordt als je ernaar luistert. Iets met een beetje tempo. Maar tegelijkertijd weer niet aan een lied als Release me van Agnes Carlsson of This is my life, IJsland 2008. Dat neigt veel meer naar de dancekant. Een stapje verder en je bent bij DJ Tiësto aanbeland. En ik denk zelfs niet aan Charlotte Nillson/Perelli of Eric Saade. Ook zij hebben hun eigen Zweedse stempeltje gevonden, een plekje op de muziekkaart.

Ik kan me de afkeer van Lordi wel voorstellen. Zelf vind ik popmuziek ook allang geen positieve term meer om te horen. Alsof je nou eenmaal niets beters kent dan die simpele muziekstijl, gemaakt door mensen die ook niet beter weten. Blijf dus af van mijn favoriete bands The Corrs en The Cranberries; die maken respectievelijk Ierse folk en rock getinte muziek, zeker geen pop. En kom ook niet aan Boris Novkovic, zoals een klasgenoot van mij afgelopen week deed.

De term popmuziek bestaat niet meer in zijn oorspronkelijke vorm (Pop-ulair). En de nieuwe betekenis verschilt per persoon. Het heeft te maken met persoonlijke voorkeuren, van muziek maar ook in woordkeus. Een gevoel dat je hebt bij een nummer: dit is nou echt popmuziek. De term is een zeer subjectief begrip geworden, dat impliciete oordelen met zich meebrengt en al even onbetwistbaar is als smaak op zich.

Toch heb ik het gevoel  dat ik het lied heb gevonden dat de definitie pop het beste past van alle inzendingen dit jaar: Roemenië. Het is een vrolijk nummer, simpel en makkelijk in het gehoor. Het voldoet aan veel van de hierboven genoemde criteria. Of eigenlijk: het voldoet vooral niet aan een heleboel criteria. Want het is vooral heel gemakkelijk om te definiëren wat popmuziek allemaal niet is. Immers willen we allemaal uniek zijn, net als Lordi. En dat kan niet als je als popmuziek gelabeld wordt.

En nu jullie: wat versta jij onder popmuziek? Vind je het een positief of een negatief label? En ben je het eens met Roemenië als hét poplied van dit jaar?

Advertisements

Acties

Information

2 responses

12 04 2011
Adriaan

Is niet het liedje van Blue het Popliedje van dit jaar, als je er dan toch 1 moet kiezen?

13 04 2011
eurovisie

Dat zou mijn tweede keus geweest zijn 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: