Bedankt voor het cynisme

24 10 2010

Het Eurovisie Songfestival doet als programma nooit mee aan de verkiezingen voor de Gouden Televizierring. Toch kon organisator AVRO ook afgelopen vrijdag weer niet om het liedjesfestijn heen. Het gala van de Nederlandse televisie zat vol met subtiele en minder subtiele referenties aan het Songfestival. Maar dan wel doorspekt met typisch Hollands cynisme.


De afgelopen maanden maanden kijken mijn moeder, mijn broertje en ik vooral DVD’s. Maar als er geoordeeld mag worden over dat wat ons op televisie voorgeschoteld wordt, staan we graag vooraan en dus moest Lost vrijdagavond plaatsmaken voor het Televiziergala. Favoriet was Wie is de Mol, de spelshow die volgens ons nu toch eindelijk de ring verdiend had.

Voor wie het niet weet: De Televizierring is de prijs voor het beste Nederlandse televisieprogramma van het afgelopen jaar. De uitreiking daarvan gaat gepaard met een algehele terugblik op het voorbije televisieseizoen. Het Songfestival doet als eenmalig evenement niet mee aan de verkiezing- evenals bijvoorbeeld Koninginnedag- en zou naar mijn mening ook kansloos zijn in Nederland. Als het Songfestival in shows als deze niet vermeden kan worden, dan refereert men er het liefste aan met een sneer of een uitvergroot vooroordeel.

Positief verrast was ik dan ook toen Ralf Mackenbach opdook in de top tien van ‘Meest indrukwekkende tv-momenten van 2010′. Dit was echter niet de laatste Eurovisievermelding in de show. Toen in diezelfde top tien de chaos op het Nationaal Songfestival voorbij kwam (Pierre Kartner’s gebazel werd alleen verslagen door Premier Balkenende’s uitspraak “U kijkt zo lief”) wilde ik het liefst diep wegzakken in mijn stoel. Even later werd ook Cornald Maas uit het publiek gehaald. Speciaal voor hem zong Sieneke een aangepaste versie van Sha-la-lie, met een tekst gebaseerd op de Twitter-rel rondom Maas.

De boze brief naar de AVRO was in mijn hoofd al half af, toen mijn moeder me op andere gedachten bracht. “Typisch Nederlands”, stelde ze geamuseerd, “lekker alles afkraken”. Ik denk dat ze gelijk heeft. Cynisme is een eigenschap die hier niet afgekeurd wordt- eerder gewaardeerd. Johan Derksen en Maarten van Rossum vormen de ideale voorbeelden.

Het hoort bij Nederland om te zeuren en te klagen. En dus ga ik er niet meer teveel aandacht aan besteden, en zeker geen boze brief naar de AVRO sturen. Het was immers veel erger geweest als het Televiziergala een geheel Songfestivalloze avond was geworden. Of als we, zoals Wie is de Mol, voor de zoveelste keer de strijd verloren hadden. Hoe neerbuigend ook, één ding was na de uitzending meer dan duidelijk. Om het Songfestival kan niemand heen.

Steef van Gorkum

Advertisements

Acties

Information

One response

24 10 2010
maikev

Je hoeft geen boze brief te schrijven als je blogger bent. Daar heb je je blog voor toch? 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: