Niet te voorbarig

5 09 2010

Opvallend vroeg bracht de TROS afgelopen zomer naar buiten dat de 3J’s Nederland gaan vertegenwoordigen op het Songfestival. Met rasechte Volendammers en vrienden van Jan Smit vist de omroep daarmee weer volledig in eigen vijver. Maar voor de kritiek weer in alle hevigheid losbarst, toch één vraag: hebben we eigenlijk al enig idee wat de jongens voor lied gaan zingen?

Meedoen in de Oranjegekte: de sociale druk om te supporteren voor je geboorteland, kan zeer hoog zijn. En ik heb er niet altijd zin in om daaraan gehoor te geven. Bij het Songfestival is die druk weliswaar lang niet zo hoog als bijvoorbeeld bij een groot voetbaltoernooi, maar toch werd ik er vorig jaar af en toe best chagrijnig van. Steeds weer moest ik mensen uitleggen dat ik juist NIET hoopte dat Nederland de finale zou halen. Dat ik vond dat dit lied het niet verdiende, en dat het bovendien zou betekenen dat we volgend jaar wellicht wéér met een ‘oer-Hollandse schlager’ zouden komen.

Ook voorgaande jaren had ik vaak wel een verklaring voor het falen van de Nederlandse inzending- vooral achteraf. Er was altijd wel iets dat niet deugde: Treble & Hind waren achterhaald, Glennis niet origineel, Michelle te saai. Maar dat was vooral ook omdat ik een verklaring wílde hebben, om de teleurstelling te kunnen verklaren. Hoe vreemd voelde het om helemaal niet teleurgesteld te kunnen zijn.

Voor het komende Songfestivaljaar hoop ik in eerste instantie dan ook op een lied, waar ik in ieder geval achter kan staan. Een inzending die ik het gun om de finale te halen, waar ik schaamteloos voor kan supporteren. Ik ben extra benieuwd wat het gaat worden, en veel vroeger dan verwacht kwam er zowaar al wat nieuws naar buiten. De artiest is al bekend.

Hoe aardig Sieneke zelf ook was, haar lied kon ik niet steunen

Het Volendamse trio de 3J’s werd door de TROS naar buiten gebracht als de artiest voor Nederland dit jaar. Terug dus naar het systeem van 2009 (de Toppers), waarin niet de componist, maar de artiest de centrale rol speelt. De jongens gaan vijf liedjes voorbereiden die op het Nationaal Songfestival aan het publiek worden voorgelegd.

Na de storm van kritiek op de TROS en de selectieprocedure van 2010, ligt het voor de hand om opnieuw een wenkbrauw te fronsen. De 3J’s komen uit Volendam, en dus liggen de vooroordelen voor het oprapen. Als vanzelfsprekend gooien we de jongens op één hoop met Jan Smit, BZN en alle andere dorpsgenoten. Ook ik had mijn scherpe commentaar al op het puntje van mijn tong.

Toen ik me vanmiddag voorbereidde op het schrijven van dit stuk, realiseerde ik me plots dat ik geen enkele titel (!) van het trio zou kunnen opnoemen. Dat was mijn eer te na, en dus raadpleegde ik Youtube. Het eerste nummer, Loop met me over zee, verraste direct in positieve zin. Niet alle daaropvolgende nummers kon ik waarderen, maar ik bespeurde wel gitaren en zelfs een Ierse whistle. Na een tijdje betrapte ik mezelf erop dat ik een nummer bewust voor de tweede keer aanzette.

Dit artikel krijgt daarom toch een andere lading dan ik me aanvankelijk had voorgenomen. Ik wil zelfs oproepen de vooroordelen en het cynisme nog even weg te stoppen. Het Songfestivalnummer is nog niet gekozen. Het wordt ook niet vóór ons gekozen; dat mogen we zelf doen. Na de mislukte opzet van het Nationaal Songfestival vorig jaar hebben de televoters dit jaar 50% invloed. En, het moet worden gezegd: het is zeker niet ondenkbaar dat er ook wat leuks te kiezen zal zijn. De diversiteit in de nummers die ik vanmiddag heb beluisterd, belooft een veel boeiendere Nationale Finale dan vorig jaar.

Je kunt een inzending nooit beoordelen, voordat je het lied hebt gehoord. Net zoals je een artiest niet kunt beoordelen, voor je iets van het repertoire hebt beluisterd. Ik weet nog niet precies wat ik van de nieuwe inzending moet verwachten- misschien nog wel helemaal niets. Het kan iets worden in de trant van de eerste anderhalve minuut van dit lied– maar met een beetje pech staat er straks een fanfare op het Eurovisiepodium. Laten we de jongens in ieder geval een kans geven. Er is nog genoeg reden tot hoop.

Steef van Gorkum

Tijd voor jullie om je mening te laten horen. Luister eens naar DIT NUMMER en daarna naar DEZE. En nu eerlijk: kunnen we dit allemaal zomaar op één hoop gooien?

Advertenties

Acties

Information

2 responses

25 09 2010
Jacob

Thanks voor die “Sevilla”… die kende ik nog niet 🙂

Twee jaar geleden ging ik naar een concert van Jan Smit in Antwerpen, en in het voorprogramma zat half Volendam: Monique Smit, Nick & Simon en dus ook… de 3J’s. Ik weet nog dat ze toen hun Wiegelied zongen en dat heel de zaal in vuur en vlam stond 🙂

Ik ken van hen ook wel minder nummers dan de andere Volendammers, maar bijvoorbeeld “Kamers van mijn hart” vind ik héél goed:

Maar ’t is zoals je zegt: we moeten het nummer horen vooraleer een oordeel te vellen.

29 01 2011
Als één man achter het Nederlandse lied « Road to Düsseldorf 2011

[…] De veelzijdigheid van de 3J’s was me al eerder opgevallen […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: