Geef de Noren nog een kans

31 01 2010

Afgelopen zaterdag zag ik hoe Bjorn Johan Muri en mijn favoriet Venke Knudson (foto) zich alsnog plaatsten voor de finale in Noorwegen. Tijdens de eerste voorrondes van Melodie Grand Prix (MGP) waren ze niet hoog genoeg geeindigd om direct de finale te halen, maar wel om een tweede kans af te dwingen. Samen met zes andere liedjes belandden ze in de zogenaamde herkansingsronde.

Toen Nederland in 2005 afstand deed van de herkansingsronde, moest ik daar even aan wennen. Het betekende dat de hoop voor je favoriete liedjes vaak sneller vervloog. Een rode envelop betekent exit; uitgeschakeld. Er kwam direct duidelijkheid.

Juist daarom is de herkansing zo’n apart fenomeen: het geeft ruimte voor twijfel. Tot vlak voor de finale blijft het spannend welke liedjes daaraan mee zullen doen. Bovendien geeft het artiesten de kans om tussendoor nog wat aan de uitvoering te sleutelen. Toch hoort de herkansing ook echt bij Nationale voorrondes; op het Eurovisie is een dergelijk systeem nog nooit geprobeerd. Waarom eigenlijk niet?

Een selectiemethode met een herkansing is boeiend, maar zeker niet onomstreden. Ook op het Noorse systeem kwam veel kritiek, met name ook op de manier waarop de finalisten gekozen werden. De 8 liedjes die een tweede kans hadden gekregen, werden in duels opgedeeld, waarbij steeds twee liedjes het tegen elkaar opnamen. Het liedje dat de meeste stemmen kreeg, ging door, en kreeg dan een nieuwe tegenstander. (Bekijk hier de tegenstandster van Venke; een soort Noorse Linda Wagenmakers)

Dit systeem met duels zou oneerlijk zijn; als je immers alle 8 de liedjes tegenover elkaar zou zetten, zouden de twee beste liedjes sowieso doorgaan. Nu konden die elkaar in een vroeg stadium treffen, waardoor de nummer 2 onterecht zou sneuvelen. Vergelijk het met Federer – Djokovic in de eerste ronde van Wimbledon.

Zelf denk ik niet dat dit systeem extra oneerlijk is. De liedjes worden immers vooraf al ingedeeld in 3 poules, waardoor je ook sterk afhankelijk bent van je tegenstanders. Dit gebeurt ook op het Eurovisie, waar commentator Cornald Maas vorig jaar nog ach en wee klaagde over de halve finale waarin de Toppers waren ingedeeld, en die veel sterker zou zijn dan de andere groep.

Oneerlijkheid is er eigenlijk altijd wel. Er hoeft niet extra geklaagd te worden, nu de Noren met dit nieuwe systeem op de proppen zijn gekomen. Het idee verdient een (tweede) kans, want wat is eigenlijk écht eerlijk? In Noorwegen deden 21 liedjes mee; die hadden eventueel met z’n allen in één show gekund. Dan waren er geen poules geweest, en dat lijkt eerlijk. Maar wat te doen met 39 deelnemende landen aan het Eurovisie in Oslo? Als die allemaal in één show belanden, wordt de startvolgorde (en dus het lot) wel erg bepalend voor de uitslag.

En dus moeten we het toch maar doen met poules. Een volledig eerlijk systeem bestaat niet, en dat is ook helemaal niet nodig. Immers is het belangrijkste doel niet om de beste 3 muzikale minuten van Europa boven te halen. Net zoals het bij een EK voetbal niet gaat om het beste voetbalteam; het gaat om het kijkersplezier. Wat hebben we eraan om alleen maar te weten wie de winnaar/de beste is? We willen het zien gebeuren, het spektakel voor onze ogen.

En dus zijn duels spannend, poules een must en herkansingsrondes een uitvinding. Misschien ook wel voor het WK voetbal (kan Kroatie tóch nog meedoen!). En misschien, misschien zelfs wel voor het Eurovisie Songfestival. Maar dat zal nog wel even duren.

Wat denk jij? Welk lied ging er te vroeg ten onder, maar had een herkansing verdiend? En hoe zou zo’n systeem op het ESF er concreet uit moeten zien? Of moet het er helemaal niet komen?

Steef van Gorkum

Advertenties

Acties

Information

3 responses

1 02 2010
Adriaan

Herkansingsrondes zijn per definitie oneerlijk
1 omdat sommige liedjes vaker te beluisteren zijn geweest
2 ze hebben vaker de kans gehad hun act te veranderen
3 aangezien een herkansing ook nog eens laats zal vinden dus ook nog het meest vers in het geheugen
4 door de extra aandacht in een herkansing zijn fans meer gemobiliseerd, die ze toch als underdog zullen beschouwen voor de finale
Bij elkaar zeer oneerlijke concurrentie dus…

Het feit dat herkansers toch zo nu en dan hebben gewonnen is toch al het bewijs, je zend dan een lied die in de 1e keer 3 of 4e is geworden in een voorronde naar een ESF waar het ook om die 1e keer gaat…

3 02 2010
Pim

Maar dan blijft de vraag, of dit soort wedstrijden niet altijd oneerlijk zijN! En of je dat uberhaupt wel moet willen misschien gaat het daar niet om?

7 02 2010
Erik

Herkansingsrondes zijn eerlijk, maar overbodig. Leuk voor het wedstrijd element, maar het moet wel heel raar lopen wil het uiteindelijk beste en verdiend winnende nummer in de voorrondes nog minimaal twee betere nummers voor zich dulden in de uitslag.

Waarom treuren over een prachtig lied dat sneuvelt in de voorrondes omdat het niet breed genoeg gesteund wordt, terwijl je het zelf tig keer kunt blijven draaien en waarderen. Ik hou van de pareltjes die de finale nooit gehaald hebben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: