Veilig thuis

Dinsdag 21 mei om 22.00. Tweeëntwintigste liveverslag vanuit ons appartement in Malmö. De slotdag in Malmö. Uitrusten voor een geweldige laatste avond.Ik ben weer veilig thuis. Twee bewogen weken heb ik achter de rug. Een geweldige tijd in Malmö, met emotionele pieken en dalen, tot de finale aan toe.

En die verliep dan eigenlijk wel weer heel rustig. Jill, Dennis en ik pakten vroeg de trein naar de Malmö Arena. We kwamen toch pas laat aan door de immense drukte, maar door goed op te letten waren we vrij snel langs de barrière tot bij het voorste vak staanplaatsen. We sloten aan bij een groepje Nederlanders waar ook Erik bij stond, helemaal vooraan bij het kleine podium waar Anouk zou staan.

Tot het einde meemaken

Zaterdag 18 mei om 17.00. Eenentwintigste liveverslag vanuit ons appartement in Malmö. De slotdag in Malmö. Uitrusten voor een geweldige laatste avond.

De laatste dag in Malmö. Als je althans de hectische vertrekmomenten morgenochtend niet meerekent. Het is de dag van de finale. Ik heb er een luie dag van gemaakt. Het meeste werk is immers al gedaan, en ik wil fit zijn om te genieten van finale & afterparty.

Siren in my head

Vrijdag 17 mei om 22.00. Twintigste liveverslag vanuit het perscentrum in Malmö. Waas in mijn hoofd. Lopen op mijn laatste benen.

De Songfestivalweken lopen op hun einde. En ik loop op m’n laatste benen. Dat wil zeggen: lopen gaat eigenlijk nog wel prima, en als ik schrijf, haal ik God-weet-waar de concentratie vandaan. Maar gewoon, bij elkaar zitten en gesprekken voeren, dat lukt vandaag niet. Het late feest van gisteravond bovenop de twee drukke weken die achter mij liggen, is daar debet aan. Er hangt een waas in mijn hoofd.

Dringen voor de beste plekken

Vrijdag 17 mei om 12.00. Negentiende liveverslag vanuit ons appartement in Malmö. Dringen om vooraan in de arena te komen; daarna een topfeest in de Euroclub.

Het was een mooie dag gisteren. Want ja, vrijwel al mijn persoonlijke favorieten zijn gesneuveld, maar ik heb het tenminste op tijd aan zien komen. Daarmee viel mijn voorspelling nog vrij goed uit en had ik weer acht van de tien landen correct. En wie er ook door gaat, van de show geniet ik toch, alsmede van de toffe afterparty.

Muzikaliteit wordt beloond

Donderdag 16 mei om 16.00. Achttiende liveverslag vanuit het perscentrum in Malmö. Geen leuke feestjes op de woensdagavond.

Excuses voor de late update. Het begint hier zo langzamerhand echt druk, en echt ritmeloos te worden. Na de kwalificatie van Anouk is het gekkenhuis, en gisteren was zo’n drukke werkdag dat er geen tijd meer was voor een tweede update. Veel nieuws viel er ook niet te melden: we coverden de rehearsals van de Big 6 voor ESC Daily en dat ging goed, evenals het opnemen van De Tweespraak (zie verderop op de website).

De laatste envelop

Woensdag 15 mei om 12.15. Zeventiende liveverslag vanuit het perscentrum in Malmö. Anouk, Nederland haalt de finale. Daarna groot feest in de Euroclub.

We staan in de finale. Wat voelt het heerlijk om die woorden voor het eerst live vanuit de Songfestivalhoofdstad te mogen schrijven. Zo lang als ik als journalist het Songfestival volg, is dit nog nooit gebeurd. En nu mag ik het meemaken: de buzz in de dagen vooraf, de spanning tijdens de generale repetities en de adrenaline van de liveshow. En oh, dat moment, die enveloppen…

Balansnacht en interviews op de radio

Dinsdag 14 mei om 14.15. Zestiende liveverslag vanuit de studeerkamer in ons appartement in Malmö. De balansnacht is niet helemaal gelukt, maar de radiointerviews gaan prima.

Tsja. Balansnacht. Dat betekent normaal gesproken vroeg naar bed, extra slaap pakken. In plaats daarvan werd het een soort schoolreisje: Dennis en ik raakten in een goed gesprek en toen we daar eindelijk een einde aan breiden, was het na 03:00 uur. De volgende ochtend ging de telefoon vervolgens belachelijk vroeg. Ik werd wakker gebeld voor de show van Giel Beelen.